3-1

Een foto van de jongetjes en een foto van de meisjes, dat zei de kleinste van dit stel. Ze moesten wel winnen vandaag met al die mooie "voetbalvrouwen" langs de lijn 

9 jaar!

Als de lente..

komt dan stuur ik jou, foto's uit Almeria.....

Eigenlijk staat hier een heel verhaal over de winter die best moeilijk was. Over een vriend die "eigenlijk niet van mij is" hetgeen alles wat ingewikkeld maakt voor de buitenwereld. Over de dag dat ik gewoon ging werken terwijl hij een uitslag kreeg waar hij persé alleen heen wilde. Maar meteen belde toen het niet goed was. Hoe ik toen alles liet vallen en als een speer naar het ziekenhuis racede. Hoe we daar met een van zijn broers belden.

Over kanker, operaties en chemotherapie en bestralingen. Over iedere dag naar het ziekenhuis. Over heel mager zijn en het altijd koud hebben. Over winden op de meest ongelegen momenten en in je broek poepen midden op straat. Over hulp van mensen waarvan je het niet verwacht. Over ziekenhuizen, angst en schaamte. En over lachen met elkaar en over een bezorgde familie heel ver weg. Over hoe het leven gewoon door gaat maar dan anders.

Over dat ik de familie berichtte in "heel ver weg" dat de operatie goed geslaagd was en de blije kreet die ze stuurden toen ik schreef dat hij naar huis mocht. De hartverwarmende reacties die ik van hen krijg. Over hoe het is om er bij te zijn ook al ben je er niet altijd lichamelijk bij.

Over dat we hem een maand na de operatie mee naar San Jose namen om uit te waaien. Hoe hij daar eerst als een ziek vogeltje zat te rillen met vier truien en een dikke jas aan maar hoe hij uiteindelijk met Fran een balletje trapte en 's avonds compleet totall loss was...

Hoe anderen meeleefden en vroegen en luisterden en met ons naar buiten gingen om er lekker even uit te zijn.

Over hoe we de lentebloemetjes niet uit het oog verliezen. En alle andere belangrijke dingen.

Maar dat staat hier dus allemaal niet.