s jose

Vanmorgen zochten we een geocache bij San Jose. Het was even afzien, de berg op met tenenslippers maar we vonden hem en gingen daarna naar het strand. Veel kinderen vandaag dus Fran had veel speelkameraadjes.

Donderdagavond kwam Miguel hier aan en zaterdag was hij weer in Barcelona. Het was heel gezellig (en veel te kort). Hij moest papieren van het spaanse ziekenfonds tekenen, (dat heeft hij nog hier omdat hij hier nog bij de gemeente ingeschreven is) en praten in Hotel Elba over een bruiloft ergens halverwege juni waar hij gaat coctails mixen (had ik verkeerd begrepen, ik dacht dat die bruiloft vrijdag was). Hij komt dus nog een keer :-) !

Zaterdag reden wij paard en dat was lekker. Het was wel erg warm, de druppels liepen onder mijn cap vandaan. Leuk gegaloppeerd op Nilo ook. Er is een nieuw paard dat nog ingereden moet worden, een vierjarige merrie; Taranta. Ben benieuwd.

ogen

Gisteren belde juf, Fran had weer last van een oog. Dus ik haalde hem wat eerder op. Zijn ogen prikken van de allergie (het waait enorm de laatste dagen, dan hebben we meer last) en dan gaat hij er in zitten wrijven en wordt het nog roder. Thuis een druppeltje erin en klaar. Vandaag heeft ie de druppeltjes mee naar school zodat juf die kan geven als het nodig is.

Zijn andere oog is een ander verhaal. Hij heeft gebotst met Sofi een meisje van de andere klas en nu heeft ie een blauw oog! 'Maar zij had zich niet pijn gedaan hoor' zei Fran..

Barcelona

Laatst zei ik tegen Miguel dat ie zijn biografie zou moeten laten schrijven, hij heeft al zo veel meegemaakt. Niet alleen nu maar in zijn hele leven. En dat ik die dan wel wil schrijven, dat het vast en zeker een succes wordt en dat we de winst samen delen :-)

Op vrijdagavond, na een dikke week op straat, heeft hij een herberg gevonden waar nog plek voor hem was. Daar slapen ze op een grote zaal waar 12 stapelbedden staan. Daar mag hij twee weken zijn. En als hij in die tijd werk vindt, mag hij er nóg twee weken blijven. Daarna moet hij andere woonruimte zoeken. Ik vroeg hem of hij nu eindelijk na al die tijd weer eens goed geslapen had. Hij zelf snurkt als een oude traktor en er slapen daar vast nog '23 tractoren' die door de zaal scheuren 's nachts, dus ik had zo mijn bedenkingen. Dat snurken was het ergste niet, zei hij, maar de lúcht, de stank die er van al die mensen af komt. De volgende dag heeft hij 'het volk toegesproken', ik zie het hem doen, dat er ramen open moesten, dat er ventilatie nodig is met zo veel mensen en dat werd wat morrend goed gevonden. 'Een stuk houdbaarder nu' zegt hij.

's Morgens om 7 uur worden ze de herberg uitgezet. Dan krijgen ze brood en water en tussen de middag een goede warme maaltijd, in een eetzaal, ergens anders. En 's avonds om 8 uur mogen ze de herberg pas weer in, en dan mogen ze ook douchen. Ze hebben hem een plaats gewezen waar hij gratis zijn kleren kan wassen maar daar is een wachttijd van twee dagen, dus daar moet je je op tijd 'inschrijven' om aan de beurt te komen. En hij hoeft niet meer met zijn koffer te zeulen want die kan hij daar op de herberg laten staan. Hij is kan nu dus met schone kleren, gewassen, en 'uitgerust' op zoek naar werk..dat is al heel wat...

Wat ie het aller aller aller meeste mist is koffie 's morgens vroeg. Maar zonder geld, geen koffie...

Toen ik van mijn lieve loglezers centjes kreeg voor hem heb ik die gestuurd. (En ook wat van mezelf zodat hij een koffietje kon drinken. Dat vond hij niet goed, daar komt ie me nog een keer voor aan mijn oor trekken, zegt ie. Maar toen was het toch al gebeurd :-)). Ik bracht het hier naar het postkantoor....erg makkelijk. Ik sms-te; 'Je kunt het geld ophalen op elk willekeurig postkantoor als je deze code doorgeeft. En geniet van je koffietje vanmorgen!!!' En hij mailde: 'Ik heb wel dríe koffie's gedronken!!! De ober keek of ik gek was maar ik heb er zó van zitten genieten'. En hij heeft een paar schoenen gekocht, van 15 euro. De rest is hij héél zuinig op, zegt hij.

update; Hij heeft een bruiloft-klus; hij mag cocktails komen mixen vrijdag. In Almeria! Dus morgenochtend neemt ie weer een vrachtwagen deze kant op....én hij kan waarschijnlijk aan de slag als enqueteur in Barcelona vanaf volgende week, en best leuk betaald dus dan gaat ie weer net zo hard met een vrachtwagen die kant op....Alleen kwam ie er net achter dat zijn plek in de herberg dan waarschijnlijk weer vergeven zal zijn aan een ander, hij gaat kijken wat ie kan regelen anders moet ie weer wachten op een nieuwe plek, en ondertussen weer op het strand in zijn slaapzak.... Je moet er wat voor over hebben :-)

hoelahoela

Zondagavond waren we terug van de camping. Ik, ontaardde moeder was de allergie medicijnen van Fran (en van mezelf) vergeten mee te nemen, het weekend. En het stikte daar van de bloemen en de grassen dus we waren allebei snip en met prikogen. En Fran was moe. En hij was verdrietig omdat opa en Oma weg waren.

Na de medicijnen en een nachtje slapen zag hij het allemaal weer heel vrolijk in. De hoest, de nies en de prikogen waren weer weg en om het maar niet al te stil te hebben kwam vriendje Gabriel hier thuis spelen maandagmiddag. Die van de chocoladebolletjes (ik had er nog een paar). Was gezellig, ik heb geen kind aan hen..

Vandaag gingen we naar de paarden. Fran op Merlin en ik op Apache het indianenpaardje. Fran gallopeerde per ongeluk een heel stuk en dat ging goed. Daarna ging merlin nog eens aan de kletter en toen ging hij ook nog eens opeens opzij om Apache te ontwijken toen viel Fran eraf. Niets aan de hand alleen geschrokken. Toen mocht hij oefeningen doen in het midden en kreeg ik een galloples. We waren namelijk maar met z'n tweeen. Helemaal dood was ik naderhand, anderhalf uur later had ik nog een rode kop! Van stap in galop en weer terug en de lange zijde met tegengestelde stelling een stukje van de hoefslag af om hem de contragallop te leren. Een heel leuk paardje! Wel heel klein voor mij maar wat geeft t. Lekker gereden!

Daarna zou ik even de koelkast in het huis van Tom/Opa en Oma schoonmaken en daarna het water afsluiten. Maar in het kastje van het water zat een wespennest. Wist ik eigenlijk al maar ik had er niet meer aan gedacht dus ik zwaai het kastje open en al die beesten om mijn benen. Eentje prikte me. Toen heb ik de vergifbus gehaald en eens flink gespoten (en toen weggerend). Dat hielp, na 10 min waren ze allemaal weg. Het nestje eruit gehaald en weggegooid.

De prik uitgezogen en nu zit ik er met een schijfje tomaat op. Dat haalt het vergif eruit volgens de buurvrouw (ze zag me de hoelahoela dansen toen ik geprikt werd)

Huétor

Vrijdagmiddag uit t werk/school gingen we direct door richting Sierra de Huétor, Granada. (dik anderhalf uur met de auto) Zelfde camping, en zelfs het zelfde plekje op de camping als een maand geleden. Opa en Oma met het campertje en wij met een nieuw tentje, een quechua. Zo'n tent die je uitschudt en dan direct staat (met glasfiber stokken), ideaal! En wat groter dan de vorige van binnen, helemaal goed.

Ik ging ons aanmelden bij de receptie, Opa en Oma gingen het plekje opzoeken en Fran lag te slapen in de auto. 'Hé hallo, ik herinnner me jou nog' zei de jongen van de receptie die bij de vorige gelegenheid opmerkte dat hij de stranden van San Jose zo mooi vond. (En ook; 'je hoort niet dat je uit Nld komt maar wel heel goed dat je uit Almeria komt!). 'Waar is het jochie?' vroeg hij.

We installeerden ons, aten een broodje, lagen nog even in het zwembad en gingen niet zo laat naar bed.

Om vijf uur 's morgens dreven we ons tentje uit.....niet dat het regende maar Fran had zo vast geslapen dat hij helemaal niet merkte dat hij zo in bed plastte. Wij ritsen altijd de slaapzakken aan elkaar dan kunnen we lekker warm tegen elkaar aan kruipen. Dus Fran was helemaal nat, ik was helemaal nat en ook de onderste slaapzak én het luchtbed was aan een kant helemaal nat.

Fran in de bovenste nog droge slaapzak gehezen en op de droge kant van het luchtbed gelegd en ik ben er zelf maar uit gegaan. Pyama's wassen, douchen, een stukje door de omgeving lopen en in de auto een heel stuk in mijn boek lezen, tot de anderen ook wakker werden rond 9 uur....

Zaterdags hebben we twee geocaches gezocht en gevonden, het was een hele mooie wandeling. Het is zó'n mooi gebied!! Er staan heel andere bloemen en planten als bij ons in Almeria en het is er zo boomrijk en groen overal! En dan het uitzicht over de bergen, echt heel mooi.

's Avonds aten we gamba's  van de schotelbraai en lagen we er weer vroeg in. De zondagochtend was oma niet lekker, ze had migraine en bleef in bed. Wij maakten nog een tocht van anderhalf uur in een ander (nog mooier) gedeelte van het natuurgebied. En tussen de middag aten we uit in het plaatselijk restaurant. Erg lekker.

Nadat Fran nog even het zwembad op de camping in gedoken was hebben we afscheid genomen van Opa en Oma en zijn we weer richting Almeria gereden. Opa en Oma gaan zuid-west Spanje en Portugal door en dan nog even richting tante Mien, (bij Nice in Frankrijk) en dan weer naar huis. Wij zijn er al weer, maar zij zijn dus nog wel even onderweg!! 

Naar de Sierra de Huétor moeten we zeker nog vaker terug!!

camping

Vorige maand waren we op een camping in de bergen van Granada, in Sierra de Huetor en daar gaan we morgen na het werk weer heen. Met Opa en Oma. Zij gaan dan zondag richting Sevilla en daarna richting tante Mien en Frankrijk en daarna naar Nederland terug, en wij gaan zondagavond gewoon weer naar huis. Het bezoek zit er weer op.

Het is hier erg warm de laatste dagen, maar daar zijn lekker bomen en schaduw, heel mooi gebied! Dus na deze zijn wij zondag of maandag pas weer van de partij hier... 

Miguel was er van ondersteboven dat ik een stukje geschreven had op internet en dat er spontaan mensen willen helpen. Hartstikke dank je wel namens hem! (Voel je je ook geroepen om te helpen? Dan GRAAG!.....alle kleine beetjes helpen!!!)

Hij heeft het lopen opgegeven, Barcelona is zó groot, hij gaat nu met de bus en de metro. Zegt tegen de chauffeur; 'ik heb geen geld maar mag ik alsjeblieft mee' en negen van de tien keer mag dat gewoon. Het scheelt vast dat hij altijd erg correct overkomt.. Toen ik belde zat ie in de bus naar - weer een andere - herberg om te kijken of daar plek voor hem is, zodat ie eindelijk eens een nacht rustig kan slapen. (Dat betwijfel ik een beetje of dat zo rustig is, het ligt er vast en zeker vol met luid snurkende kerels).

En zijn curriculums waren op dus moest hij nieuwe copieën maken, maar dat kost geld. Toch is de mensheid best erg behulpzaam, hij is gewoon ergens binnen gelopen en heeft gevraagd of ze misschien wat copietjes voor hem konden maken. En dat kon.

Van de week had ie voor de deur van zo'n herberg 'geslapen', had de politie hem gevraagd wat ie daar deed. 'Wachten tot ze open gaan morgenochtend, dan heb ik misschien morgen een bed daar binnen' had ie toen gezegd. Hij mocht blijven liggen..in zijn slaapzak.

Wij gaan dit weekend dus ook in de slaapzakken. Leuk, heb er zin in!!! Zie jullie zondagavond of maandag weer, tot dan!!!

zwervers-coach

Als je dus geen cent meer hebt dan kun je ook je koffer niet in een locker op het station laten staan. Ik vroeg waar M zijn koffer dan nu bewaarde. 'Die sleep ik de hele dag mee', zei hij, 'en dan zeggen de mensen': 'Daar komt die gek die de hele dag met zijn koffer loopt te zeulen ook weer'. 'Moet je zo'n supermarkt karretje voor nemen', zei ik. 'Ja', zei hij, 'en dan nog een zwerfhond erbij'.

Hij doucht inmiddels gratis. En hij eet twee keer op een dag gratis. Hij slaapt nog op het strand in een slaapzak (want nog geen herberg met plaats gevonden). Ik heb hem de hele stad door gestuurd per sms, inmiddels ook naar de bibliotheek zodat we per mail kunnen communiceren want daar kun je gratis internetten. Hij kan nl zelf niet bellen, alleen gebeld worden. Boven alles voelt ie zich erg alleen, maar per mail en internet kan hij toch contact met zijn familie en de rest vd wereld houden.

Gisteren belde ik met een meneer van een of andere opvanginstantie of hij een plaats wist waar mensen die op straat wonen gratis hun kleren kunnen wassen. (Want hoe ga je solliciteren als je kleren een uur in de wind stinken). Hij wilde meteen alles weten van wie en hoe en wat en waarom. 'Stuur hem maar hierheen' zei die meneer, 'wij vertellen hem waar hij terecht kan met vanalles'. Dus daar gaat hij vanmorgen heen.

'Die lijst met Cubaanse uitgaansgelegenheden was goed die je me gestuurd hebt, die ga ik kopieren en bij allemaal langs om te solliciteren!!'

'Je loopt wat af, hoe is het met je schoenen?' 'Helemaal kapot gelopen'...

goooooogle 'Gratis kleding in Barcelona, schoenen' Ik zoek weer even verder.....

APK

Vandaag de auto door de APK gehaald, hij mag weer een jaartje mee. Dat viel me reuze mee want er zit een sterretje in de voorruit, ik dacht dat dat verholpen zou moeten worden maar nee.

Fran was met Opa en Oma naar het strand. En morgen komt zijn vriendje Gabriel bij ons spelen. Die is van de chocoladebroodjes dus eerst maar even een zak inslaan morgen :-)

dapper

Het was heel zonnig vandaag. We gingen naar het strand bij Torregarcia, net even voorbij Retamar. En ik kwam thuis als een kreeft. De rest niet, die hadden goed gesmeerd. Het water was fris maar wel al lekker om te zwemmen.

De camper had een lekke band toen Opa en Oma naar huis wilden rijden. Drie spanjolen kwamen helpen verwisselen, toen was het zo gepiept. 

'Onze' Cubaan verblijft inmiddels een aantal dagen in Barcelona. Hij heeft nog geen werk gevonden, zijn geld is op, hij heeft al drie dagen niet gedouched, noch geslapen. En hij is 'op'. Dus ik zocht gisteren op internet naar publieke douches, gratis eetzalen en gratis herbergen en sms-te die door. Daar was hij heel blij mee en hij is er vandaag langs geweest. Ik heb het er moeilijk mee dat ie daar in zijn eentje rond doolt op zoek naar werk en een waardig leven. Hij zegt zelf: 'Het geeft niet, ontberen doet waarderen', 'hoe meer ik lijd, hoe gelukkiger ik straks ben als ik weer wat bereik'. Dan denk ik, doemdenker als ik ben: 'Als dat maar lukt dan'

Maar het eerste waar hij naar vraagt is altijd naar Fran: 'Hoe is het met Fran en met zijn armen, met zijn exceem?' 'Heeft hij nog wat gezegd?' Vandaag begon hij erbij te snotteren, maar dat kwam omdat hij verkouden was geworden, zei hij. Ja ja. Volgens mij zat ie er gewoon doorheen. Of we naar San Jose geweest waren en of we wel genoten hadden.

'Kan ik je ergens mee helpen, kan ik iets voor je doen?' vroeg ik, maar dat hoefde niet, hij wist niet wat, en ik had al zo veel gedaan, zei hij. Kut vind ik het. Maar dat mag je niet zeggen he.

joehoe

Ja, ik ben er nog....

Vandaag waren we eerst naar de paarden, lekker gereden. We waren met drie, Luisa zelf ging ook op het paard en zo reden we eerst een poosje in de bak en daarna nog een poosje buiten.

Daarna gingen we met Opa en Oma de woestijn in en daar wandelden we een geocache-route uit die we al eerder gelopen hadden. Daar was eerst een watervalletje maar die was nu opgedroogd, de rivier had nog een héél klein beetje water. We hebben er gebarbeknoeid. Het was warm, gelukkig stond er een lekker windje.

Afgelopen donderdag is Manu, onze wit/grijze kat dood op straat gevonden. Ik neem aan dat ie aangereden is. Later was hij er niet meer dus ik denk dat iemand hem opgeruimd heeft.

En er was nog meer consternatie donderdag. De juf van Fran belde dat hij zere ogen had en dat hij alles geel zag. Ik haalde hem op en ging langs de dokter. Hij zag alles geel van het wrijven in zijn ogen maar die prikten zo van de hooikoorts. Dus daar heeft ie (net als ik) nu medicijnen voor. Ook de exceemplekken in de huidplooien hebben met allergie te maken. Hopelijk gaat dat nu ook weg met die medicijnen.

Cabo de Gata

Zus en fam zijn weer naar huis, nu zijn alleen Opa en Oma nog hier. Gisteren zijn we naar Cabo de Gata geweest. Zon, zee, barbeknoei...

samen

Vandaag was het zusje jarig, we aten taart op het terras en we gingen naar het aquarium in Roquetas. Daarna liepen we een stukje over een markt, zaten we aan de boulevard op het terras ontzettend veel te eten en uiteindelijk lagen we op het strand voorbij de urba van Roquetas. Helemaal niet verkeerd allemaal!!!

de rest

Vandaag komen Opa en Oma ook aan, met het campertje.

En morgen vieren wij de verjaardag van mijn zusje, allen tesamen. Wij nemen dan een dagje vrij..

boeketreeks

Op zaterdag 4 april was opeens de whisky op en schreef ik hoe iemand kippevel maakte, met zijn neus in mijn haar...en hoe ik hem daarna wegstuurde....

Zondag zat mijn hek goed op slot en lag ik vroeg in bed. Er werd wel gerammeld maar ik hoorde niets. Maandag had Fran opeens weer diezelfde meneer op de bank zitten voordat ik er erg in had. En ze speelden de hele middag, maar toen Fran naar bed ging zette ik hem eruit. Daar was hij niet blij mee maar hij ging wel braaf. Om vervolgens een uur later weer voor de deur te staan en ik heel boos zei dat als hij niet respecteerde wat ik zei dat ie dan helemaal niet meer terug hoefde te komen. Boos.

Dinsdag kwam hij vol berouw of ik hem wilde vergeven. Dat wou ik wel en daarna ging hij meteen weer weg. Hij wilde verder niet storen. Woensdag kwam hij ook, speelde met Fran en ging zélf weg toen het Frannebedtijd was.

Toen gingen Fran en ik naar de bergen in Granada om te kamperen. En dat was heel erg leuk maar ik had die meneer in mijn hoofd, en die ging maar niet weg. Toen we weer thuis waren zondag stond hij opeens weer aan de deur, ik deed open en...(zwoel muziekje)..wij kusten elkaar.

Hij had me gemist, ik had hem gemist. Hij is namelijk erg leuk. Maar ik wilde dus geen man, daar zit ik helemaal niet op te wachten. Dus dat vertelde ik hem ook. Ik wil geen man (kus). En al helemaal niet in huis! Echt niet (kus). Het kwam niet erg overtuigend over. Alleen vrienden (kus) OK, dat is goed (kus)

En toen zei hij dat hij ook zo van kamperen houdt. Hij heeft geografy gestudeerd en gaf les, daarbij gingen ze vaak op trektocht over het eiland om de gesteentes en grotten te bekijken.

Op een dag gingen Fran en ik paardrijden. Hij kwam net aanlopen en vroeg, 'Mag ik mee?' Dat mocht en hij liep heel netjes naast Fran met de pony mee toen we een buitenritje gingen maken. Vervolgens kwamen we thuis, aten een broodje en bracht ik Fran naar bed.

Dat was 12 april, hij bleef, en we hadden een fijne tijd. Maar hij kan hier geen goed werk vinden, wil een eigen lokaal openen, krijgt het hier allemaal niet rond, de spaanse molen draait langzaam. (Dus geen nieuwe schoenen van zijn credit card). Hij woont in de flat achter ons huis maar sliep er welgeteld nog 1 keer. De rest was hij bij ons en dat was helemaal gezellig. (ok, nu weten we weer dat het ook heel gezellig kan zijn met een man in huis)

We kampeerden met zijn drieen op San Jose en toen ik hem na afloop zei dat ik hem had zien genieten kreeg hij tranen in de ogen en zei dat het zo lang geleden was dat hij zo had kunnen loskomen van alles.

Fran is helemaal gek op hem, maar ik heb hem steeds verteld; Miguel is een vriend, maar hij blijft niet voor altijd. Het lukt hem hier niet erg en hij houdt van reizen en steeds op andere plaatsen zijn. Dus hij gaat weer weg. Hij kan heel goed met kinderen en ik heb van hem geleerd. Fran heeft het fijn gehad, hij heeft het fijn gehad, ik heb het fijn gehad.

Maar hij ziet hier geen toekomst, en wil niet afhankelijk zijn van (n)iemand. Almeria is te traag, er is geen werk, hij moet verder. Geen stuiver op zak, op de bonnefooi, naar Barcelona. Van de week zetten we hem op een vrachtwagen van de transporteur van mijn werk naar het noorden....

en dan huilen wij een beetje van binnen en koesteren een mooie herinnering.

fam

Zus en fam zijn gearriveerd. Gisteren kwamen ze aan en zaten we allen op het terras in Aguadulce haven. Vandaag zijn we met z'n allen naar San Jose geweest. Dat was heel erg lekker en gezellig. Ben best rood weer...

Fran is dik in zijn schik met het gezelschap. Kan hij lekker met Thijs spelen!