paarden

Vanmorgen waren we bij de paarden. We hadden nog wat in te halen dus reden we twee uur! Opa was mee en maakte foto's.

mooi

Opa is met Fran wezen fietsen gisterenmiddag. Hij er naast rennen en Fran fietsen. Dat was bijna zijn dood hahaha dus vandaag gaan ze het proberen terwijl Opa ernaast fietst. En dan ook nog zonder zijwieltjes voor het eerst. Ik ga de ambulance vast bellen. Voor allebei haha..

Oma beschildert stenen met Fran (daar hoeven ze geen helm bij op) en Fran leert haar spaans.

Het is stralend mooi weer en al bijna weer weekend!!!

papa

Fran: 'Ik wou dat Papa hier nog woonde en dat we samen een familie waren'

Fran heeft zijn vader al een half jaar niet gezien. Wel door de telefoon gesproken. Dan zegt hij dat hij mama (mij) geld zal sturen om een step voor hem te kopen. Of hij vraagt zijn schoenmaat omdat hij schoenen voor hem gaat kopen. Er gebeurt vervolgens helemaal niets. Fran vraagt er al niet eens meer naar.

Mij belt hij ook, om te vragen of ik zijn auto op mijn naam wil verzekeren (want hij heeft nog steeds geen rijbewijs). En om geld te lenen. (Niet dus).

Soms komt Fran er opeens mee, zoals vanavond. Of hij zegt:'Ik moet zo huilen omdat papa in de gevangenis heeft gezeten' (een nachtje op het politiebureau heeft doorgebracht). Dan halen we wat slechte herinneringen op, en wat goeie. Dat papa hem altijd kietelde en dat ze soms samen naar het park gingen. Dat ie samen met Fran vaak een kindersurprice-ei ging kopen in de winkel een straat verderop. Dat ie altijd in bed bleef liggen snurken als wij naar het strand of de bergen gingen. Dan maken we hevige snurk geluiden en moet Fran hard lachen.

Fran moet hem maar weer eens bellen. Maar als ik Fran dan vraag of hij wil bellen dan wil hij niet. Ik denk dat hij gewoon wil dat zijn vader hém belt zodat hij weet dat hij nog aan hem denkt.

update: Misschien moet ik tussen Fran en zijn vader toch wat meer het contact stimuleren. Het is wel heel makkelijk voor mij zo, geen last van hem, maar misschien niet het beste voor Fran. Ik las op internet over verhoudingen met je ouders (en partners) en hoe dat later doorwerkt in je volwassen relaties en dat kinderen vaak gedwongen worden tot kiezen. Ik dwing Fran niet, hij kan bellen wanneer hij maar wil en ik heb ook nooit bezoek bij zijn vader tegengehouden maar misschien voelt hij zich wel gedwongen.

Hij is in het dagelijks leven met mij opgescheept, hij zal het met mij moeten doen dus kan ie me maar beter tot vriend houden. Misschien zegt hij daarom wel dat hij zijn vader niet wil bellen. Omdat hij voelt dat ik hem niet meer mag al laat ik dat zo min mogenlijk aan hem blijken. Ik heb wel duidelijk moeten vertellen dat ik niet meer wil dat hij bij ons in huis komt wonen want Fran dacht dat hij van de politie niet meer bij ons mocht wonen, en dat ik maar even moest gaan zeggen dat het wel weer kon...

Misschien probeert hij daarom zo loyaal mogelijk tov mij te zijn. Dus dat moet ik hem nog maar eens goed uitleggen. Dat het zijn papa is en dat dat altijd zo blijft en dat ik nooit verdrietig, boos of jaloers zal zijn als hij een fijne tijd heeft met zijn vader. Integendeel, dat ik dan alleen maar blij voor hem ben.

vroemmm

Vanmorgen weer aan het werk. Beetje betalingen doen, beetje facturen inbrengen, beetje vrachtwagens regelen....Een vrachtwagen krijt gelost. Waarom zal ik dat leuk vinden? Met een heftruckie heen en weer de loods in scheuren en trots zijn als de boel er mooi bij komt te staan. Als er geen pallets scheefzakken en zakken kapot gaan. Geen idee waarom maar het is wel waar. Als ik nou mensen beter maakte, of slimme uitvindingen deed, of leraar was en kinderen belangrijke dingen leerde...dan zou ik begrijpen waarom ik er voldoening uithaalde maar nu? En toch zat ik vanochtend weer te zingen...lekker hoor!

Rodalquilar

Het waaide vreselijk vandaag maar verder was het lekker zonnig, een graad of 15. We namen de weg naar San Jose en gingen na Barranquete rechtdoor richting Los Albaricoques. Daarvandaan namen we de onverhardde weg naar Rodalquilar waar oude goudmijnen zijn en wild west films opgenomen zijn.

We stopten en liepen wat bij de Cortijo de los Frailes. Mijn voet is heel blauw maar ik heb er geen last van met lopen gelukkig. En de hand is ook een stuk beter. De infectie trekt weg.

Cortijo los Frailes is een oud nederzetting met een kapel, woningen, waterput, stallen..alles in ruines, maar mooi. Heel mooie omgeving en alles heel groen nu!

Bij de goudmijnen lag een geocache verstopt die we gezocht en gevonden hebben. Daar in de buurt hebben we ook een lekker plekje uit de wind en in de zon gezocht waar we hebben gezeten en gegeten. De wind was enorm maar in de luwte was het goed toeven. Lekker dagje, altijd mooi daar!

geblesseerd

Gisteren ben ik gebeten door de logeerkat. Er moest nog een laatste hechting uit die per ongeluk was blijven zitten, en daarna ging ze terug naar haar eigen stekje. En ja hoor, vanmorgen had ik een rode dikke hand. De dokter gaf me een herhalingsspuit tegen tetanus en antibiotica...leuk afscheidscadeautje van poes..

Verder waren we vanmorgen bij de geitenman in Felix. Wilde zwijnen, geiten, honden....En er liep een heel klein geitje dat te vroeg geboren was, we hebben de geiten gemolken zien worden, de zwijnen gevoerd en daarna gingen we een tapaatje halen in de bar.

Het paardrijden werd afgebeld want er stond heel veel wind en toen gingen we naar het windmolenpark en vonden daar een geocache. Later sprokkelden we hout daar boven in het bos voor de open haard en toen kreeg ik een stuk hout tegen mijn enkel. (We sloegen de lange stokken tegen de boom doormidden en er vloog een stuk tegen mijn been. Dus nu ben ik helemaal rechts geblesseerd. Mijn enkel met een enorm ei erop van het rondvliegend hout en mijn hand waar pus (dat wilden jullie weten) uit loopt van de kat. Maar verder is alles goed :-)

Vanalles

Over de langste markt van de héle wereld gelopen (tenminste dat gevoel had ik) onderweg naar Nijar. We kwamen Sorin tegen met vrouw en kind. En Pap Seck, de broer van de tweede vrouw van de vader van ***. (Volgt u hem nog).

In Nijar kochten we niets, op de markt kocht ik twee films voor Fran. In Nijar aten we tapas. En liepen we even langs een rivier. Het was een beetje koud, frisse wind.

Op de terugweg gingen we langs de vuurtoren van Almeria om een schat te vinden maar die vonden we niet. Wel een leeg plastik doosje, een overhangende rots en de juiste coördinaten..

's Avonds maakten we pannekoeken. Dat alles op zondag. Maandag moesten wij weer aan het werk/school. Wij hebben ook een logeerpoes. Nu hebben wij dus drie katten in huis. Maar zij gaat vrijdag weer weg. Ze is aan het revalideren bij ons, ze is gesteriliseerd en vanmiddag ga ik even de hechtingen eruit laten halen bij de dierenarts.

Er kwamen drie dozen met lekkere en leuke dingen uit Nld, die hadden Oma en Opa voordat ze uit Nld vertrokken klaargezet zodat de vrachtwagen die mee zou nemen. Die hebben we gisterenmiddag uitgepakt. En daarna aten we witlof met kaas. En kip.

Vandaag zijn we weer aan het werk en het was zonnig maar ook koud en het heeft ook wat geregend. Opa en Oma gingen naar Decathlon ed, winkelen. Het is nl uitverkoop..Opa kaart 's avonds, hij doet aan troefen en liegen met Fran. Donderdag gaat Fran bij een klasgenootje thuis spelen. Dat is leuk voor hem. Zijn moeder had een briefje in zijn tas gedaan of ik haar wilde bellen of Fran bij Gabriel mocht komen spelen. Natuurlijk!

Op 30 januari gaat Fran de polka dansen op school in een zwarte broek en een witte blouse. Dan is er een expositie op school van de landen en dorpen waar alle kinderen vandaan komen. Er staan klompen en een Sinterklaas en een Zwarte Piet (Suate Pit, schrijft juf) van Fran op de expositie. Ik wilde hem ook friese doorlopers meegeven maar dat vond hij niet leuk om mee te nemen..DAN NIET hahaha

Het fietsen staat op een laag pitje, meer dan 10km heb ik niet gefietst de laatste dagen. Ik ben in mijn nieuwe boeken begonnen, leuk leuk leuk. Had ook 6 bookazines van Libelle besteld (boeken in tijdschrijftvorm) en die zijn nu ook meegekomen. Die moet ik echter van mezelf bewaren tot de zomer, ..want dat neemt zo makkelijk mee naar San Jose, en dat rijmt nog ook. Maar ma had ook veel boeken van een vriendin mee die weer mee terug moeten dus die probeer ik ook nog te lezen, eigenlijk eerst..voordat ze weer weg gaan. Ben nu een hele dikke van Marilyn French aan het lezen. En tegelijkertijd ben ik in het boek van Hanscke begonnen want Marilyn is een beetje te dik voor op de fiets :-) leuk leuk leuk zoveel nieuwe boeken!

schatzoeken

Vanuit Aguadulce kunnen wij wat zendmasten bovenop de berg zien staan. Nietsvermoedend liepen we vanmorgen met de tomtom van Opa hier de deur uit, richting berg, onder de snelweg door, de berg op en nog verder en nog verder....we zochten de geocache van Aguadulce heights. Nou, hoog moesten we wel ja. We moesten zelfs nog hoger dan de zendmasten die we van hieruit kunnen zien.

Dit is Aguadulce vanaf de berg..

Het was mooi weer, anders dan voorspeld. Gelukkig hadden we ook rugzakjes met eet- en drinkwerk mee want het was gewoon dik anderhalf uur de berg op lopen....

Maar daar boven op de top vonden wij dan toch een heel mooi uitzicht over de costa de Almeria en de schat! 

Nu zijn we allemaal een beetje afgepeigerd, maar daar hebben we eigenlijk geen tijd voor, we moeten zo paardrijden....

tijd

Anderhalf uur gefietst, 30 km gisterenavond laat... nou!! Man, man, wat wat zal ik een conditie krijgen hahaha

Opa en Oma hebben kalm aan gedaan gisteren, op het balkon in de zon gezeten en gaan vandaag naar Almeria stad, naar de markt en zo. Het is bewolkt vandaag, dat is jammer. Fran wil ál zijn nieuwe spelletjes laten zien en was gisteravond nog heel niet klaar...maar gelukkig blijven ze een mnd dus hij heeft nog even de tijd..

Goed over

Opa en Oma zijn goed aangekomen. Heeeel vroeg opgestaan, met het vliegtuig naar Malaga en toen met de huurauto deze kant op. Even langs het strand en de markt en zo waren we allen bijna gelijk thuis op de Calle de Jaron. Fran was van de kusserige en helemaal blij. En 's avonds aten we boerenkool met worst!! Lekkerrr...

Fran was ook nog een paar uur op verjaardag bij Manu en had het naar z'n zin.

Opa en Oma zaten allebei even op de hometrainer (niet tegelijk, maar omstebeurt natuurlijk) en vinden het een mooi ding. Van de weeromstuit heb ik gisterenmiddag niet gefietst en vanmorgen ook niet (te laat wakker). Maar vanavond is Big Brother op tv (laat) dus dan zet ik mij met de fiets voor de tv en dan wil ik een uur volmaken. Want zo las ik gisteren; je begint pas vetten kwijt te raken na meer dan een half uur fietsen. Dat is omdat je eerst suikers en zo verbrandt om aan de energie te komen voor het fietsen en pas na een half uur zijn die echt op en begin je aan de vetten. Dus beter een uur achterelkaar fietsen, dan twee keer een half uur. Weer wat geleerd.

Verder heb ik een aantal geocaches uitgeprint want Opa heeft de gps meegenomen...kunnen ze thuis vast kijken waar ze heen willen...We krijgen zelf ook een gps van Miek !!! Dus we kunnen voortaan aan het schatzoeken, leuk leuk leuk!!! Fran vindt dat ook helemaal spannend!

klaar

Om 6 over 6 uit t bed, half uurtje gefietst, daarna onder de douche...Fran wakker porren, o dat valt niet mee 's morgens, maar ik roep hulptroepen in en Simba springt hem in zijn nek.

Ontbijten en dan gauw naar school. Met t autootje naar het werk (5km). 'Waarom ga je niet op de fiets' vroeg zus. Maar ik heb dus geen fiets en het is een heel drukke weg zonder fietspad en men houdt hier heel geen rekening met fietsers, en als ik dan naar boekhouder (5km)/bank(2km) of postkantoor(2km) moet op t werk...Smoezen, ok, allemaal smoezen!

Cijfers en nog meer cijfers op het werk. Er klopt geen hout van. Cijfers bij elkaar optellen die niet het goede totaal geven.

Ik heb hars op mijn trui, van kerst, in het bos. En daar snuif ik af en toe aan. Het gaat er niet uit in de was en het blijft naar dennebos ruiken. Het ziet eruit als opgedroogd snot. Dus misschien denkt men ook wel dat het zo iets is als ik er steeds met mijn neus over snuif...Laat ze maar denken..!

Na het werk een cadeautje voor Manu gekocht want Fran heeft donderdag een verjaardag, dacht ik....belt zijn moeder op dat het woensdag is...en dan komen ook Opa en Oma aan...morgen dus...lekker lullig.

Fran was voetballen en ik heb ook de weekboodschappen nog even gedaan. En toen nog een half uurtje gefietst. Oma kan haar lol op hier want het is uitverkoop! En ze zit op spaanse les dus ze kan ook zelf afdingen nu...toch?

De luiken opengetrokken bij Tom (o.... die moet ik nog even mailen), water aangezet, stroom ook, huis klaar voor Opa en Oma, laat ze maar komen.

Fran uit school gehaald en daarna NIETS meer gedaan. Beetje Winnie de Pooh op de computer gespeeld met Fran, libelle gelezen, door de kamer gesprongen en gedanst, 'Lovecats' The Cure..

bicicletta estatica

Zaterdag 20 km gefietst, zondag 20 km gefietst en vanmorgen al 10 km gefietst. Klein beetje spierpijn, gisteren te hard gefietst! En ik heb 'Palmwijn' van Adriaan van Dis gelezen op de fiets en ben nu bezig in 'De pianoman' van Bernlef.

Goed toch dit, al lezende in conditie komen! En hoe leuker het boek hoe harder ik fiets!!

(Fran kan écht nog geen filmpjes maken hoor :-) , maar Opa en Oma komen het woensdag live bekijken!)

sneeuwpop

Het was erg nat, het regende pijpestelen in Aguadulce vanmorgen en het was vrij warm. Dus de sneeuwgrens was behoorlijk opgetrokken. Maar we waren toch bij de sneeuw, al lag er niet zo heel veel. Het was wel lekker en de zon brak zelfs nog even door.

Fran zei; 'en nu een filmpje, voor Opa en Oma voor op de computer'...

bij deze dus...

fiets

De sneeuw hier dichtbij was allemaal al weer weg vandaag. Maar het regent nu weer, dus wie weet ligt er morgen wel weer dichtbij, en anders gaan we gewoon wat verder weg naar de sneeuw. Op zaterdag gaan we nooit zo ver weg want dan rijden we 's middags paard. Helaas begon het om vier uur te regenen...beuh!

Toen zijn we nog maar eens bij de Decathlon gaan kijken of de hometrainer er al was. En warempel! Dus die hebben we meegenomen en thuis gemonteerd. En 10 km gefietst. En dat is best ver als je al meer dan tien jaar niet op de fiets gezeten hebt. Straks nog een half uurtje/10 km. Fran heeft ook wel drie minuten gefietst. Toen was hij moe..

Dus nu maar conditie opbouwen, want die is beneden nul. Ik hoop dat ik er wat aan heb. Het is wel een fijn ding, ik kan er gewoon een boek bij lezen, boek op het stuur en karren maar. Hoef toch niet te kijken waar ik heen ga hahaha. Het is wel nodig, als we paardrijden en we hebben een paar rondjes gegaloppeerd dan ben ik gewoon buiten adem man!

sneeuw

Ben drukdrukdruk op het werk en het is berekoud.

Er is sneeuw gevallen op de bergen hier vlakbij vannacht.

Dat wordt sleeën dit weekend...

Apache

(onbekend meisje dat niet door de pers herkend wil worden)

Zo lekker gegaloppeerd gisteren op dit indianenpaardje!

crêche

Lekker gewerkt vandaag, voor het eerst weer na twee en een halve week. Ik hou er wel van als er een stapeltje werk ligt te wachten.

Fran was nog vrij vandaag en ik heb hem naar een crêche gebracht waar ik wel eens van andere moeders van gehoord had. Daar waar hij vroeger altijd heen ging op zulke dagen, die doen dat niet meer, die zijn alleen nog maar 's middag open, voor ouders die gaan golfen en dan hun kinders daar laten. Dat was nl in een golf-hotel hier in de buurt..Dus ik moest wat anders.

Eerst was ik wezen vragen bij een crêche hier op twee minuten lopen, maar daar vroegen ze 55 Euro voor 7 uur, eten incluis. Vond ik wel een beetje heel erg veel!!! In geen 55 jaar hahaha! Nu waren we naar een crêche vlak bij Fran z'n school, Mickey heet ie, en die mevrouw zei; 'O, doe maar 15 Euro, eten incluis...' Bovendien was het een echte moeke en het meisje wat er werkt ook heel hartelijk dus dat was gauw beslist. Er zijn wat klasgenootjes van Fran die uitgeloot zijn voor de eetzaal op school, die daar gaan eten tussen de middag. Dan halen zij van de crêche hen op en eten ze daar. Goed te weten ook!

Toen ik hem op kwam halen waren ze zo lief voor Fran. Hij kreeg kussen en een knuffel en ze zeiden dat ie zo lief geweest was, en ze hadden het over de vriendjes uit de klas en vroegen of hij nog eens terug kwam. Fran glunderde, 'Ja, dat wou hij wel!' Dus ik was ook blij. Weer een fijn adresje voor als ik eens een dag moet werken op een vrije dag van Fran!

Driekoningen

Vanavond was de intocht van de driekoningen!! Magisch! We hebben er van genoten.

Er waren olifanten, kamelen, sledehonden, theatergroepen, en natuurlijk ook de drie koningen die 8000 kilo snoep verstrooiden!

Regen

Het is al een paar dagen vies weer. Gisteren niet paardgereden vanwege de regen. Vandaag naar San Jose en het is er groen, erg groen! De dag begon met stralende zon maar uiteindelijk kregen we wat buitjes op ons hoofd. Desondanks toch weer genoten als altijd daar..

stroom

Collega J kwam de stekkerdoos in het washok vervangen en kijken bij het huis waar mijn ouders altijd zijn als ze bij ons in Spanje zijn, want daar was geen stroom. Ik had naar Endesa gebeld of ze het soms afgesloten hadden om een of andere reden maar dat was niet het geval. Er was geen inkomende stroon concludeerde J. en we maakten de put open waar de aansluitingen zaten. Mag niet, toch gedaan. Een flink aantal kabels zwart afgefikt! Lekker veilig gevoel....

Ik weer naar Endesa gebeld, dat we geen inkomende stroom hadden of ze een techneut konden sturen. En die kwam binnen het uur. Hij maakte de aansluiting weer ok en collega J. zette nieuwe stoppen achter de teller want die waren uit het jaar nul en eentje was er doorgeslagen, de stroom zat rechtstreeks zonder stop aangesloten...

Bij mij was ook nog een grap. Ik schakelde de hoofdstop uit, J. maakt de stekkerdoos open en -BOEM-, de stroom was er daar helemaal niet af! Gelukkig was alleen zijn tang zwartgeblakerd en J. zelf niet. Blijkt dat de wasmachine zonder stop zomaar op de hoofdaansluiting direct naar de teller aangesloten zat. Jeetje wat gevaarlijk! Maar goed dat ik nu weet dat ie niet op de stoppen van het huis zit (maar nu op een andere stop in de teller), ik had zelf notabene bijna de stroom afgezet in huis en de stekkerdoos eraf geschroefd. En ik heb niet van die mooie tangen met veilige handvatten....

Maar alles is weer ok, ik kan de wasmachine zonder verlengsnoertje aansluiten en in het huis van Tom is weer (veilige) stroom. Ik mocht er niets voor betalen, zelfs de onderdelen niet. Maar ik had een camembertkaasje voor J. gekocht want dat is het enige waarvan ik weet dat hij daar echt gek op is. Dus we waren allemaal blij, vooral ik!

spook

In Valencia wonen twee dorpsgenootjes uit Senegal van ***. De man heet Meissa en woonde hier in Almeria toen *** en ik net samen waren. *** en hij werkten samen in een locutorio (callcenter) in Roquetas en *** ging voor 3 mnd naar Senegal. Nou ja, hij ging voor 2 weken en bleef 3 mnd. Hij ging met zijn baas een container zeep van Spanje daar in Senegal verkopen. Het huis van zijn zuster staat nu, 10 jaar na dato, nog steeds vol met zeep. Aan de straatstenen niet kwijt te raken...

En ik mocht vanuit dat locutorio naar Senegal bellen en faxen. Gratis, hadden we met de baas geregeld. Dus ik zat daar iedere dag. Verse liefde. En Meissa zat daar dus achter de balie en wij praatten over ***. En over onszelf, over hun dorp in Senegal, over zijn verloofde in Senegal, en we praatten en we praatten. Ik praatte ook met zijn verloofde over de telefoon, Ramotulai heet ze. In het frans. Nu is mijn frans erg roestig maar het was erg leuk, zij wilde naar Spanje komen en wilde alles weten, van hier, en van de Meissa van toen. En Meissa glom. En we praatten nog wat meer en nog wat meer. Drie maanden lang. En dat is best lang!

En *** kwam terug. En Rama kwam later ook naar Spanje om samen te zijn met haar Meissa. En ik leerde haar kennen, in het echie. De allereerste keer was op een doopfeest van een andere Senegalese familie. Allemaal in mooie gewaden, Rama ook. Meissa stelde ons aan elkaar voor en wij omhelsten elkaar. Dat was heel speciaal. We kenden elkaar over de telefoon en Meissa had zo veel over haar verteld, ze hield me vast en we dansten.

Niet zo heel lang daarna verhuistten ze naar Valencia want in Almeria was het slecht werk vinden. Het locutorio was inmiddels gesloten. Daar in Valencia kregen ze een aantal jaren later een dochter; Khady, nu 4 jaar.

We belden met kerst en andere 'hoogtijdagen'. Zij belden altijd naar mijn telefoon want *** is nooit te bereiken op zijn telefoon en als *** thuis was dan praatte hij ook met hen en anders gaf ik door dat ze gebeld hadden en dan zou hij wel terugbellen wat meestal niet gebeurde. Tenminste, dat zei Meissa me gisteren. Ik schrijf hen altijd met kerst/jaarwisseling en soms stuur ik foto's van Fran en van ons. Zo ook vorig jaar eindejaar, toen *** en ik net 3 mnd uit elkaar waren. Ik schreef zonder veel details dat we uit elkaar waren en dat ze eerst maar met *** moesten spreken voor zíjn verhaal omdat ze jeugdvrienden van hem zijn en daar wil ik niet tussen komen. Ik nam terecht aan dat ze nog niet met hem gesproken hadden, ik dacht, misschien krijgt hij hulp van hen. Het zijn hele redelijke mensen, *** is compleet in de war, misschien kunnen zij met hem praten en gaat ie weer normaal doen.

We sms-ten en zij belden maar ik nam niet op want ze hadden nog niet met *** gesproken. Dit jaar stuurde ik ze weer een kaart voor een fijne jaarwisseling en met hoe het nu met ons gaat. We sms-ten en op 1 januari toen wij met Miek in het bos ons eten op zaten te warmen, belden ze.

Ze hadden met hem gesproken. 'Ik was zogenaamd onder slechte invloed van een vriendin verkeerde dingen gaan doen, bij hem weggepraat, en ik had hem aangegeven en hij had drie dagen in de gevangenis gezeten'. Dat is zijn versie, dat heeft ie ook tegen Fran gezegd, dat ie drie dagen in de gevangenis gezeten heeft. Het was een nacht op het politiebureau. (Maar die nacht duurde hem waarschijnlijk erg lang...) Meissa zegt dat hij tegen *** gezegd heeft dat hij dat niet geloofde, dat hij hem altijd eerlijk in zijn gezicht gezegd alles heeft en nu dus ook. Volgens mij heb ik hen echt alleen geschreven dat we uit elkaar waren op een hele nare manier en dat ze eerst maar met *** praten moesten. Rama zegt dat *** even later zei dat hij nog wel terug zou bellen om het verder uit te leggen dat hij druk was en dat hij vervolgens nooit meer gebeld heeft.

Hij heeft ook tegen haar gezegd dat hij, toen hij in Senegal was dit voorjaar, bij haar familie geweest is en dat ze de groeten moet hebben. 'Compleet gelogen', zegt ze, 'mijn familie heeft hem helemaal niet gezien'. Ze weten ook dat hij inderdaad getrouwd is in Senegal, dat hebben ze niet van hem gehoord maar van hun eigen familie daar. 'Voor geld', zegt Rama, 'dat meisje houdt helemaal niet van hem, ze kende hem niet eens, maar nu moet hij wel steeds geld sturen. Ik wil zo dat hij weer bij jou terug komt, kun je hem niet vergeven?' Dus ik heb haar uitgelegd dat ik hoop dat we normaal met elkaar om kunnen gaan voor Fran maar dat ik hem -no way- meer hier in huis wil hebben. Dat ik het hem wel kan vergeven maar nog niet vergeten, dat ik voorzichtig ben en hem niet vertrouw.

En dat gesprek spookt nu nog een beetje door mijn hoofd. Ik heb láng niet alles verteld maar ik hoop dat ze het een beetje begrijpen. Het is dubbel. Het zijn jeugdvrienden, ze houden van hem ondanks zijn fouten, en dat is goed. Bovendien heeft ***  Meissa geholpen toen hij de oversteek naar Spanje gemaakt heeft. Hij heeft eerst maanden in een immigranten-kamp bij Ceuta gezeten en toen hij hier aankwam zonder iets, alleen de kleren die hij aanhad, had hij een telefoonnummer van ***. Hij belde en *** heeft hem opgehaald (400 km) en hem op weg geholpen.

Hoe hebben *** en ik eigenlijk zo'n actie-reactie op elkaar kunnen hebben dat dit er uit voortgekomen is. Het is geen slecht mens, denk ik nog steeds, maar hij is/was wel compleet in de war! Man! En dat liegen van hem, over zulke rare dingen. Tegen Rama dat hij bij haar familie was, tegen Fran dat zijn Oma in Senegal zo ziek is terwijl ze kiplekker is. Wat schiet hij daar nou mee op met zulke dingen?

Goed begin

Een nieuw jaar kun je maar beter goed beginnen....

Om half 9 liep ik naar de bakker voor croissants en broodjes. Half Spanje liep in zwart pak en zwarte jurk naar huis, of beter gezegd, zwalkte. In de winkel waren Spanje en Afrika ook lallend en dansend vertegenwoordigd. Het is hier gewoonte naar gala's of dansfeesten te gaan met oud en nieuw, om twaalf uur druiven te nuttigen en lollige feesthoedjes en pruiken op te zetten, ook bij de gala's, daarna maf te doen tot een uur of 8 's morgens waarna een ontbijt van churros geserveerd wordt. En daarna is het opzouten en de eerste dag van het nieuwe jaar verder verslapen. Ik heb dat ook een jaar meegedaan, had het zelfs best naar mijn zin tot een uur of 4, maar 1 keer was wel genoeg.

Vanmorgen liet ik een fles rode Lambrusco kapotvallen, tjakka, scherven brengen geluk zeggen ze toch...

Dat was toen we aan het inpakken waren om naar de bergen te gaan en daar wat te eten te maken (en drinken). In de bergen van Castala, sprong Fran van een hoogje en Miek zou hem opvangen, maar ze was er niet klaar voor toen Fran al sprong, hij sloeg haar bijna knock out, met zijn arm tegen haar neus.

Het was best lekker weer vooral als de zon achter de wolken vandaan was. We zochten een picknicktafel, maakten een bonenpot en dronken (van een andere fles) Lambrusco.

We zagen eekhoorntjes, hoppen en eksters, en we snoven dennenlucht. Lekker. Nu zit ik met knalrode wangen. Van het buitenzijn...toch?!!