2009

De nieuwe wasmachine doet het heel goed. Er kwamen twee meneren met een vrachtwagentje, ze haalden de oude machine weg en ze zetten de nieuwe machine neer. Met tien minuten waren ze weer weg en kon ik aan de was. De centrifuge is té goed, je kunt de kleren zowat meteen in de kast leggen, zo droog, alleen kreukt het erg. Maar er zit ook een knop op waarbij je het aantal omwentelingen bijna kunt halveren en dat is beter. Voor mij dan en voor het milieu, want hier is toch alles zo droog buiten aan de lijn en aan strijken heb ik een hekel!

Fran was naar een verjaardag maandag. Leuk, midden in de vakantie al je vriendinnetjes weer even zien. Het was een meisjesverjaardag, hij was de enige jongen...We hadden een pop gekocht voor Abril en die wilde ze niet meer loslaten de hele middag. Met de pop op de glijbaan, met de pop op schoot eten, 'kijk die heb ik van Fran gekregen' was het steeds. Echte liefde hahaha!

Vanmorgen gingen we wat oliebollen naar Miek brengen, trok ik de deur achter me dicht, had ik de goede sleutel niet mee....Met kunst en vliegwerk kwamen we er weer in. Er was een raam open (met tralies ervoor natuurlijk), daardoor konden we met een lange stok de andere kant van het schuifraam open peuteren, en daar vandaan konden we de voordeur open doen, ook met een stok..(Een handige dief kan dat dus ook). Ik had de sleutel van de benedendeur mee maar daar konden we niet in want er zat ook een sleutel aan de binnenkant in...lekker slim!

Vanmiddag een stuk gereden door de bergen. Fran viel in slaap en werd pas weer wakker toen we thuis aankwamen. Ik ben er onderweg wel even uitgeweest. Er liepen paarden los in de bergen en schapen. Niemand te zien, geen huis in de wijde omtrek...mooi!

Net heb ik Fran drie keer hetzelfde boek voorgelezen, want hij vond het zo mooi, daarna hebben we sterretjes afgestoken buiten. Zal hij de twaalf uur halen nu hij vanmiddag twee uur geslapen heeft? Hij misschien wel als we het zouden proberen, maar ik niet, denk ik. Maakt niet uit, het wordt vanzelf nieuwjaar! Nu eerst wat oliebollen, een spelletje doen, straks voor het naar bed gaan nog wat sterretjes branden en dan is het voor ons wel mooi geweest dit jaar. 

Allemaal de beste wensen voor het nieuwe jaar!

ver weg

Bij de bakker stond de mama van Aysha en de andere kinderen. We begroetten elkaar en ik vroeg naar de kinderen die in Senegal zijn, al sinds begin oktober. Ze vertelde dat ze daar naar school gaan en dat ze frans en arabisch leren op school. En dat ze daar thuis Wolof spreken (drie nieuwe talen voor hen in een klap tjakka!). Ik vroeg hoe lang ze gingen blijven maar dat kon ze niet zeggen. Een tijd....

Ik vroeg of ze het leuk vinden en daar was ze heel eerlijk in. 'Nog niet zo erg, het is daar leuker voor hen, niet zo opgesloten de hele dag, maar ze missen het hier. Ze vragen veel naar Fran ook', vertelde ze.

'Met vier kinderen om me heen kan ik niet gaan werken, en nu met die crisis...het is beter dat ze daar zijn', zei ze met verdacht glimmende ogen. 'Ik heb wat voor je' zei ik, 'ik kom het zo brengen, en dan moet je even het adres in Senegal voor me opschrijven, dan schrijven Fran en ik hen een brief!'

Ik ging naar huis, pakte het mapje met de foto's van haar kinderen die ik pas had laten afdrukken van tafel en bracht het bij haar thuis. 'O wat mooi, o wat zijn ze mooi' riep ze uit en bleef maar kijken. 'Zo heb je ze even een beetje dichterbij' zei ik. 'Si si' zei ze zwaar ge-emotioneerd terwijl ik zelf ook heftig stond te knipperen.

bitloos

Als je jong bent dan kan alles en ben je nergens bang voor. In het voorjaar van 1985, was ik 18 lentes jong en mijn zusje 16. Mijn Ome Jan heeft een manege en daar waren wij toen op visite. Caravan mee, en de pinkstervakantie slapen op het terrein. Voor onze caravan was een wei met een paard. Adelbode heette hij als ik het goed heb. Ik was/ben helemaal paardengek dus ik moest naar dat paard. Ik kende het paard niet. Het had een halster om en ik had wel zin in om erop te zitten dus ik bond een strobaal-draad aan het halster om als teugel te dienen en steeg op, in de korte broek, zonder zadel, zonder schoenen, gewoon hoppa. Een rondje stappen, nog een rondje, beetje draven. Het paard deed alles wat ik wou en vond het allemaal best. Zusje wilde ook. Er werd een campingstoel bij gezet en zusje kwam achterop.

Een rondje stappen, een rondje draven. Zullen we galopperen zus? Hou je vast! Ik denk dat zusje nog nooit gegaloppeerd had want zij zat niet op paardrijles. Anyway, ze hield me goed vast en moest heel hard lachen.

Heel héél hard lachen! Zó hard dat ze zichzelf, mij en het paard nat pieste! Ik was letterlijk en figuurlijk behoorlijk pissig!!!

beweging

Het was koud vandaag, (paard) Abril liep te dansen en te draaien, ze had er zin in. Ik ook. We waren met vier vandaag in de les. We hebben drie kwartier in de bak gereden en daarna nog een stuk buiten. Lekker. We draafden zonder beugels en Luisa zei dat ik zit als een huis. Nou, dat is leuk om te horen. Zo voelde het ook. Abril heeft drie weken geleden haar mondhoek bezeerd en sindsdien rij ik haar met bitloos hoofdstel en loopt ze veel meer ontspannen. Vandaag overigens niet, nou ja, wel rustig met het hoofd en ontspannen in de rug maar het was net een springveer. Van nul tot honderd in tien seconden haha. Fran gaat ook heel goed, die draaft ook al zonder beugels en oefent de verlichtte zit en draaft over balkjes, leuk hoor. Hij zit er heel stoer op!

Vanmorgen hadden we bijna de fik in de tent. De stekker en de stekkerdoos van de wasmachine stonden in de brand, gelukkig rook ik het. Dus de wasmachine is nu toch met pensioen gestuurd en ik heb vanmorgen de nieuwe besteld. Als het goed is wordt ie dinsdag gebracht, ze bellen eerst nog. En we waren toch aan het uitgeven dus ik heb een cadeautje voor mezelf uitgezocht; een hometrainer. Opa en Oma hebben namelijk een hele leuke kerstgift overgemaakt en zo kwam dat...Heb er tig geprobeerd en heb er een uitgekozen waar ik goed op zit. Ze hadden hem niet op voorraad (behalve het showmodel) maar volgende week krijgen ze ze weer binnen dus dan ga ik er een halen. En dan ga ik iedere dag een uur fietsen. Echt. Want ik zit alleen maar op mijn kont door de week. En om Fran nou weg te brengen om zelf naar de sportschool te gaan of buiten te gaan fietsen, dat zie ik ook niet zo in. In het weekend gaat het wel, dan rijden we samen paard en lopen we veel maar zo door de week is het knudde met bewegen. Ik wil weer een beetje conditie kweken, en strakke benen! De enige min is dat het zo'n enorm ding is in zo'n klein huisje. Bovendien ga ik hem gewoon middenin de kamer zetten. Dan moet ik er wel op! Nou ja, hij kan altijd nog op het terras ook.

kerst3

'Nu staan we hier weer' zegt een wat oudere mevrouw tegen mij. 'We leren elkaar al kennen, wat was het leuk he eergisteren? Deze is niet zo leuk hoor, dit is er maar één alleen, en het duurt ook niet zo lang, maar van de week was het wel erg leuk he!'

Het kwartje valt; ze heeft me gezien bij de andere kindertheatervoorstelling en omdat ik boven iedereen uit steek als een totempaal, herkent men mij dan ook meteen weer.. 'En over een paar dagen weer op het andere plein, van de 'Virgen del Carmen'...'Hij vindt het ook zo leuk' zegt ze, terwijl ze een soort van geuniformd kostschooljongetje over het haar strijkt, waarschijnlijk haar kleinzoon op zijn kerstbest.

'Van de week vond ik het wel héél erg leuk gedaan, en zo met zijn allen door de straten dansen, heerlijk!' zeg ik haar.

We hebben net bijna drie kwartier op een kersttreintje staan wachten dat niet komt... maar inmiddels begint bijna de theatervoorstelling en gaan we daar maar meteen heen. In de kerstvakantie is er veel te doen in de stad. Met als hoogtepunt toch wel de optocht van de driekoningen op de avond van 5 januari.

De voorstelling begint en we laten ons met de billen op de koude tegels zakken. Hannie, ik en Fran bovenop mij. Miek is even weg naar het toeristen bureau over die maldito trein informatie vragen. Een uur later komen we weer omhoog, de billen in de vorm van de tegels plat en bevroren.

We lopen wat moeilijk zoals dat gaat met bevroren billen en zetten ons in de zon op een terrasje waar we al snel ontdooien. Een plasje doen, want kou doet plassen, een drankje drinken, een tapaatje eten en daarna naar een ander terrasje aan de boulevard langs het strand in Almeria. Stukje langs de boulevard lopen, gepofte aardappel, een drankje nuttigen. Zet ik me twee tellen neer op een muurtje om zand en steentjes uit mijn schoenen te kieperen zit er opeens een Gambiaan naast me, tegen me te lullen. Hij windt er geen doekjes om. Ik vertel hem in het engels dat Fran mijn zoontje is, dat zijn vader uit Senegal komt, dat ie ook in de buurt is en dat ie héél jaloers is. Dat helpt, we kunnen weer verder. Als we Miek en Hannie inhalen zijn we bijna bij de auto.

Thuis maken we al het vlees wat over is van de barbeque warm en eten onze dikke buiken rond. Op naar de derde kerstdag....

Y colorin colorado, este cuento se ha acabado!

kerst 2

Wij hebben mooie dagen gehad. Ik hoop jullie ook! Jullie hebben nog een kerstdag te goed, hier viert men geen tweede kerstdag, maar eigenlijk hebben we nog kerstfeest tot 6 januari, en dat is dan de 13e kerstdag.....

De 24ste waren we in Almeria bij het kindertheater en dat was magisch. Zo leuk gedaan! Hier op de foto begon de voorstelling net, je ziet Fran en daarachter Fede en Adrian. Het was zo'n vrolijke bedoeling, op het laatst dansten we letterlijk allemaal door de straten met de muziek mee, gemaakt door 'kevers, krekels, lieveheersbeestjes'...om helemaal happy van te worden, echt heel leuk.

De hele stad was trouwens vrolijk. Er stond een meneer kerstliedjes te blokfluiten, ik kreeg gewoon zin om erbij te gaan staan met mijn blokfluit, en dan de tweede stem te spelen. Vroeger speelde ik in de kerk met kerst. Vond ik altijd leuk, in de kerk klinkt het zo mooi. De kerstmarkt was ook goed.

En de kerststal was mooi.

's Avonds aten we lekkere dingen aan een mooi gedekte tafel, met mooie glazen, kerstservetten en wat cadeautjes onder de boom..Vanmorgen haalden we verse croisantjes en broodjes. Dat was om 9 uur, toen gingen er door de straten cabriolets en andere stoere auto's met hele harde muziek en beschonken lui met kerstmannenmutsen op. Die hebben het bed dan nog niet gezien. Dat hoort hier ook bij de kerst. Wij ontbeten weer aan een mooi gedekte tafel met een gekookt eitje en onze kerstbekers op tafel. Het maakt indruk op Fran want dat was het eerste wat hij vertelde door de telefoon aan Opa en Oma en later ook aan Miek.

En vandaag maakten we kerstsfeer in het bos.... het was lekker weer, zonnig, een beetje fris maar door tussendoor ook wat te bewegen was het goed te doen. En we hebben ook nog eekhoorntjes gezien. Toen we aan de kerstthee zaten na afloop van de barbeknoei zat er zelfs een boven onze tafel in de boom stukjes dennenappel naar beneden te mikken. Tussen de kerstkransjes en de chipsen, in de haren....

Enne, nu zit ik in een knalrooie pyama/huisbroek met kikkers (van de kerstvrouwen gekregen) met een kop warme chocolademelk en een stuk kerstkrans achter de pjoeter. Sommige mensen denken dat dat zielig is. Je kind naar bed, geen partner, helemaal allenig.... Nou, zo voel ik dat helemaal niet. Heerlijk toch dat ik niet geirriteerd zit te zijn omdat 'de ander' niet doet of gedaan heeft wat ik ervan verwachtte of hoopte, met de kerst en altijd.. Ik zit nu gewoon lekker met de muziek mee te zingen. Yep, alleen!

Hoe kom ik hier op? Nou, ik kreeg vandaag telefoon, nam niet op, en toen boodschapjes, en weer telefoon, en weer telefoon, tot ik hem vanavond opnam; Het was een aanhouder die me prettige kerst wilde wensen en terloops even wilde weten of ik vrij en 'beschikbaar' (!!?? tóch die gekleurde lichtjes in de boom??!!) was. Vanavond. Want kerst dus je zult je wel allenig voelen, hoe maak ik gebruik van de gelegenheid.......Gaat gauw wieberen! Mánnen!

Wie weet zit ik hier wel zo te zingen omdat ik vanavond wilde sex met dat -zo te zien- heel gespierde lijf hád kunnen hebben als ik dat gewild had. :-) HAHAHAHA Ik heb liever rust en chocolademelk met slagroom, kerstkrans en een knalrooie kikkerbroek, wat een MUTS ben ik hahahahaha :-)

kerst

Hier in Spanje wordt de kerstavond gevierd met een diner, hét kerstdiner. En daarna met een volle buik naar de nachtmis. De jeugd en de niet meer zo jeugd gaat dan uit. Dansen of naar een cafe. Dat gedeelte begrijp ik dan weer niet zo erg. Maar goed, ieder zijn ding.

Fran is de menu's aan het schrijven en versieren. Straks gaan we naar Almeria. Naar de kerstmarkt, de kerststal en de kindertheatervoorstelling op de Plaza de San Pedro.

Morgen hopen we op mooi weer want dan willen we graag met Miek en haar zus barbeknoeien op een mooi plekje ergens in de bergen, of misschien wel bij zee in de zon. Lekker buiten in ieder geval als het even kan.

Ik wens jullie allemaal hele fijne dagen!

Vakantie!!!

Gisteren en vandaag moest ik nog werken. Morgen niet meer. Fran is de hele week al vrij. Maandag was hij mee naar het werk en later zou hij naar de crêche maar we waren maar met z'n tweetjes en hij zat lief een film te kijken op de computer en te tekenen, uiteindelijk is hij de hele ochtend bij mij gebleven, al was hij het daarna wel zat.

Vandaag bracht ik hem om 10 uur naar de crêche, en wat bleek, was de crêche dicht! Nou ja, zeg! We stonden net voor de deur daar toen Marianela ons belde, haar zoontje zat met een verzwikte enkel op de bank en ze hadden een film gehuurd om te gaan kijken. Fran mocht komen kijken en spelen. Lief! Bovendien kreeg hij ook nog kerstcadeautjes mee, die leggen we onder de boom...Op het werk kregen we ook nog een mooi kerstpakket met allemaal lekkere dingen. Dus we zijn verwend vandaag!!!

En dan nu vakantie...

Gezegd

Vanmorgen kwam Fran bij mij in bed liggen en we zetten de tv aan. 'Mama, ik zie het niet goed, waar is mijn bril?'

'Zullen we papa bellen dat hij ons op haalt, dan gaan jij en ik samen lekker achterin de auto slapen', toen we naar de auto liepen nadat we vanmiddag in het ford van Guardias Viejas waren en daarna ook nog bij de eenden in Celin.

Over de kerstman in Alcampo; 'Dit is de echte niet, dit is een verkleedde meneer!'

Vanmiddag na het vinden van een bot: 'Als jij dood bent ga ik je begraven en wachten tot ik je skelet heb en dan ga ik aan Opa vragen of hij dat weer aan elkaar maakt en je weer levend maakt' (want Opa kan alles!)

'Ik heb gedroomd dat niemand mijn vriend wou zijn'

'Ik was de prins en jij en Lorena en Abril waren de prinses. En we woonden in een heel groot kasteel, Lorena beneden, Abril boven en jij helemaal bovenin'

Over de kaasfondue: 'Ik vind het een beetje smerig, wat betekent smerig?' 'Dat je het niet lekker vindt maar heel vies' 'Ja dat!'

Vanmorgen in bed;'Fran, ik ga me douchen'  'Toe blijf nog even liggen'. Terwijl we liggen te liegen (kaarten, in bed): 'Fran ik ga even douchen'. 'Ah toe, nog één spelletje'. Terwijl Fran naar boven rent; 'Gaan we samen brood in de koekepan bakken met kaas?' 'Ik ga eerst even douchen!' 'Heb je nou nog niet gedouched?'

Villancicos

Op school hebben ze kerstfeest vandaag. Eerst werden er voor de ouders kerstliederen gezongen op het schoolplein en daarna kregen ze allemaal lekkere dingen, chips, drinken, mantecados...en de kerstman kwam zelfs op bezoek en ze kregen allemaal een cadeautje!!

Moet nog even goed oefenen met foto's maken van Fran met bril want 'k heb steeds weerspiegeling erin..

Na het zingen moesten de ouders weer wieberen...toen ben ik maar even koffie gaan drinken met Freya, leuk!, en daarna weer aan het werk. Ik heb vakantie van 24 dec tot 7 januari hoorde ik vanmorgen, da's even leuk!!! Fran heeft nog drie dagen meer vrij. Dan gaat hij naar de crêche..(of misschien zijn papa??? Maar dat zal wel niet). Ik had hem gemaild over de kerstviering op school. Hem een beetje op zijn flikker gegeven; geschreven dat ie niet alleen aan zichzelf moet denken en maar ook aan Fran, dat het een verrassing zou zijn als hij er zou zijn. Niets tegen Fran gezegd verder want die rekent er toch niet op en dan is het ook geen teleurstelling als hij niet zou komen. En hij was er (dus) ook niet..Maar Fran heeft hem niet gemist, die had lol!

woensdag

Ieder jaar krijgen we op het werk van onze grootste leverancier twee Goudse kazen die we verdelen onder elkaar, ieder een half wiel, heerlijk!

Fran was voor het eerst met bril naar school. Eerst naar de voorschoolse opvang en daar riepen ze meteen uit:' Ooo Fran wat heb je een mooie bril' (allebei de juffen zijn ook gekleurd gebrild) dus ik dacht wel dat het helemaal goed zou komen met de bril op school. En dat was ook zo. Een andere juf had ook een rood met blauwe bril, net als hij en zijn vriendinnetje heeft zijn bril ook even op gehad. Thuis wou hij hem af want hij had pijn achter z'n oren. Dat zal wel gewoon even wennen zijn dus een poos afgedaan en nu heeft ie hem al weer een paar uur op zonder morren. Hij zal er wel gauw aan wennen, denk ik.

Vanmiddag in het zonnetje gezeten buiten, wat tijdschriften gelezen. Fran heeft geprut met water. De kat natgedingest, en zichelf. 's Morgens en 's avonds is het koud maar zo tussen de middag is het lekker in het zonnetje.

En zit iedereen klaar voor het nationaal dictee? Nou, ik blijf gewoon schrijven zoals ik het vroeger op school geleerd heb hoor, ik kan het allemaal niet bijhouden. Het werkt alleen maar meer fouten in de hand al dat veranderen. Bovendien lust ik geen pannenkoeken, bah, koeken die van pan gemaakt zijn, getver, ik lust alleen pannekoeken!

Bril

Hij zegt dat hij er goed door ziet en lijkt verder niet te merken dat hij hem op heeft.

Bril

Vandaag hadden wij een afspraak in het ziekenhuis om naar Fran 'n ogen te laten kijken. Om half 11 in het Torre Cardenas ziekenhuis, daar moeten wij normaal niet heen, wij moeten normaal naar het Poniente en daar was ik bij het afspraak maken ook best verbaasd over geweest, maar ze hadden me op het hart gedrukt, echt, in Torre Cardenas. Daar hebben we speciaal een dag voor vrij genomen allebei. We waren ruim op tijd. Toen we er al een tijdje zaten kwam eindelijk de assistente naar buiten zodat we onze afspraak af konden geven, zo werkt dat hier. Wat bleek, wij stonden niet op de lijst. Hoe kan dat nou?

Wat bleek, we moesten toch naar het Poniente, ach, en dat ligt maar drie kwartier met de auto uit elkaar...Wij naar Poniente gesjeest, we waren daar een uur te laat (niet slecht....) en ze wilden ons nog wel helpen, maar wel als laatste, dat viel mee gelukkig. No problem, ik was allang blij dat ze ons toch gingen helpen en Fran vermaakte zich best in de wachtzaal.

Bij het meten bleek dat hij astigmatische ogen heeft, de bolling van de lens is niet zoals hij moet zijn en daar door ziet hij de beelden niet op het brandpunt maar op twee punten die daar ergens bij in de buurt liggen. Hij ziet maar vier letters goed waar een ander er 10 goed ziet..Hij ziet dichtbij niet goed en veraf nog minder. Dat gaat niet meer over. Dat kan nog wel iets veranderen naarmate hij groeit, maar in principe heeft hij die andere bolling van zijn lens en dat blijft ook zo. Hij kreeg druppeltjes in zijn ogen, drie keer, om de vijf minuten, dat vond ie heel naar maar hij was wel dapper. Na 40 minuten deden ze nog meer proeven en kregen we het resultaat waarmee we vanmiddag naar de opticiën gingen.

Daar hadden ze een heleboel kinderbrilletjes. Hij vond er meteen eentje leuk, een blauwe met rode poten. We keken verder, hij had er wel een stuk of tien op en ik zag een neutralere die ik iets leuker vond staan. We rekenden uit hoeveel het ging kosten, en toen zei Fran dat ie die niet wilde, dat ie toch liever die andere had. Nog eens gekeken, en die is ook leuk, dus we hebben de door Fran zelf gekozen bril genomen. Hij moet er tenslotte mee lopen. Morgen kunnen we hem afhalen en dan zal ik een fotootje plaatsen!

kermis

Simba is erg braaf met de kerstboom. Dwz hij is er ingeklommen toen hij nog niet opgetuigd was en daarna niet meer. Hij heeft zelfs niet naar ballen gehengeld nadat we hem ongenadig op zijn kop hebben gegeven toen we aan het optuigen waren.

Dus gisteravond heb ik ook nog de glazen ballen erin gehangen. Met al dat plastik en glim en met die gekleurde lichtjes (want dat is zo leuk voor Fran, aldus de goed bedoelende geefster)  is het nu net kermis ipv kerstmis. Ik wist echt niet dat ik dat zo erg zou vinden.

Fran werd net wakker, met een heel verlegen gezicht.'O que vergüenza' (wat schaam ik me). 'Ik heb gedroomd!' 'Ik heb gedroomd dat ik Lorena een kus gaf, op haar mond....'

'En je vond het nog lekker ook zeker?' Met een vies gezicht; 'Jáá!'

droevig

Altijd heb ik gezegd dat hier geen plastik boom of plant in huis kwam want dat vind ik drie keer nix. Het ruikt niet lekker, het is niet mooi.

Kijk nou wat we vanmorgen gedaan hebben. Ieder jaar een boom vermoorden is ook weer zowat. We kochten een plastik ding, we hingen er ook alleen maar de oude plastik ballen in want Simba..), terwijl we vorig jaar net heel mooie glazen ballen kochten. Het staat, en nu vind ik het wel vier keer nix! Rondom de stal wat echte takken voor de geur, maar het is het niet, het is het echt hé-le-maal niet!

Fran vindt hem wel mooi gelukkig. Maar wat nu? Hier tot zes januari tegenaan kijken en hem dan net als normaal gesproken de echte boom naast de vuilnisbak zetten? Hij was even duur, maar dat was nou juist niet de bedoeling ....tot zes januari  pfffff... daarna is ie gratis af te halen!

Misschien moeten we hem gewoon tjokvol hangen, zodat we de boom niet meer zien...

Update; Ik heb hem in een donkerdere hoek gezet, niet zo in het volle licht. En nu 's avonds in het donker, met de lichtjes aan gaat het wel..jingle bell jingle bell jingle bell rock..

stuk!

Broem broem..., reed ik met het heftruckie een pallet buisrailsteunen de vrachtwagen in. Naast onze loods zit een bakkerij (zonder winkel) alwaar een donkere jongen een broodje kwam halen. Het bakkertje gaf hem bovendien een hele plaat met 'leche frita' mee.. 

'Oooo' riep ik, 'wat ziet dat er lekker uit!' 'Mag ik er een proberen?'

En daar kwam het bakkertje met nog zo'n hele plaat vol, voor ons! Ze hadden een grote bestelling gehad maar die was niet opgehaald..dat mogen ze vaker doen!! En dat ik voor de kerst eigenlijk 74 kg zou wegen, nou ja, dat komt wel een keer..

Het minder leuke nieuws is dat ik vanmorgen een was zou draaien, de knop uittrok zodat het programma zou beginnen en dat ie toen niets deed..dus ik nog een beetje draaien, en tegen de deur duwen, en nog een keer proberen en toen hield ik de hele knop in mijn hand. Nou is het al een vreselijk oude wasmachine, toen ik het huis kocht begin 2000 stond hij er al en zag hij er al uit als een monument, dus ik mag er niets van zeggen, er zal niet veel meer aan te repareren zijn vrees ik. Maar er zal dus een nieuwe moeten komen. Aú! Dit weekend maar eens op zoek. Naar een winkel waar ze sterke mannen hebben die dat monument van zijn plaats kunnen halen en meenemen, en die de nieuwe wasmachine dan gelijk installeren...

Update; Had ik net een nieuwe machine uitgezocht, een Bosch WAE20062EE 6kg 1000rpm voor 389 Euro, in een winkel met sterke mensen die ook de oude wasmachine weg willen halen, heb ik net nog eens naar de oude gekeken; Met een tang kan ik de knop bedienen die geen knop meer is en na wat geduw en gedinges met het deurtje sloeg hij toch opeens weer aan en staat ie nu gewoon weer te draaien! Duss ik weet vast welke ik wil hebben als ie echt ophoudt maar het hoeft dus nog even niet...nog even tijd om te sparen.

Marco

opperhoofd Manu, Zwarte Panter en de kleine Hiawatha

Toen ik 'Dochters' hoorde van Marco Borsato voor het eerst pinkte ik een traantje weg. Snel en stiekem want ik zat op het werk. En voor je het weet denken ze dat je diep ongelukkig zit te wezen wat helemaal niet het geval was. Maar het doet me wel denken. Heb ik me dan zo vergist, had ik Marco Borsato moeten trouwen? :-)

Dinsdag had ik *** aan de telefoon, Fran was nog aan het voetballen en dat vertelde ik hem. 'Voetballen? JODER', 'waar dan?' 'sinds wanneer dan?' Hij was helemaal gelukkig, zijn zoon op voetbal. Volgens mij heeft Fran het hem wel eens verteld en hebben we het hem ook gemaild maar goed, dat zal dan wel niet, of hij heeft gewoon niet goed geluisterd. (Geen woord meer over geld of zijn nieuwe huis, ik vraag er ook niet naar, informeer hem alleen over zijn zoon). En vandaag belde hij weer, toen Fran wel thuis was. 'Wanneer kan ik bij jou thuis komen spelen?' zegt Fran dan. En zijn vader zegt voor de zoveelste keer dat hij het hem zal laten weten wanneer.

Waarom kan ik me er niet gewoon bij neerleggen dat het zo gaat. Moet ik dan toch aanbieden om hem naar hem toe te brengen? En wat moeten we nou nog met die laatste (hopelijk) rechtzaak. Wat kan daar nou nog van komen? Iets goeds of alleen maar meer wrijving? En waarom kun je alleen maar gevangenis eisen en geen dertig sessies bij een psycholoog? En waarom laten ze dat een jaar liggen? Een jaar!!!

Vorig jaar op 16 december ging *** door het rooie, en zei hij allemaal heel nare dingen tegen Fran. Tot die dag zag hij hem iedere zondag en iedere woensdag na school, zei hij hem ook wel nare dingen maar niet zó extreem. Sindsdien heeft hij hem 6 keer gezien. In een jáár! Vier middagen en twee hele dagen. Niet omdat ik het tegenhield, ik heb er NIETS van gezegd, maar ik heb het wel aangegeven. Dat hoorde *** echter pas van de zomer. 

Zal het een door hem zelf opgelegde straf zijn of zo? Je weet het niet, met zulke rare kronkels. Of omdat hij zichzelf niet vertrouwt, dat hij weer kortsluiting krijgt of zo? Hij kan gewoon niet normaal met woede omgaan. Zoals hij na de rechtzaak tegen zijn advocate stond te keer te gaan. Zoals hij zijn personeel afblaft...ja, zegt hij dan, zo doen ze het weer een tijdje goed.

Nee, dit is omdat ik steeds problemen geef. En als hij bij mij uit de buurt blijft dan krijgt hij geen problemen. Zegt hij. Maar hij kon natuurlijk wel proberen of hij geld van me kon lenen. Dat wel. En rekening houden met de gevoelens van zijn zoon heeft hij nog nooit van gehoord. Ik kan niet zo lang boos zijn dus af en toe moet ik mezelf even helpen herinneren, hoe het ook al weer zat. Ik ben geneigd alles af te vlakken, het beste te denken van iedereen, dingen goed te praten die niet goed zijn.

En ik verval in herhaling.

leed

'Wil je meerijden?' gebaarde ik naar de zwarte vrouw wiens zoontje bij Fran op school zit. Het was even voor vijf uur, het voetballen was bijna afgelopen en dat spelen ze allebei. Wij kennen elkaar van gezicht, van groeten en ze is wel eens vaker met me mee gereden naar school. Ze is van Nigeria.

We hadden het over Aysha, Segou-Omar en Fatima die nog steeds in Senegal zijn. De moeder is hier, maar de vader is nog daar met de kinderen. Ze zijn daar nu op school, vertelde ze. (Arme arme Aysha en Segou-Omar en Fatima! Die wisten dat niet, die waren in de volle overtuiging dat ze in November weer terug kwamen. Ze spreken niet eens Frans of Wolof!). 'Snap jij dat nou?' vroeg ze aan mij, de kinderen van school halen hier en dan daarheen sturen? En zelf weer hierheen komen?' 'Jouw man is ook van Senegal toch?' vroeg ze. En ik vertelde haar dat we niet meer samen zijn sinds een jaar. Zonder veel details. Maar ze had ook niet meer nodig om los te breken. 'Mijn man is ook van Senegal en ik wil van hem af', zei ze.

Hij bedreigt haar en hij houdt zijn handen om haar keel, hij zegt dat hij haar dood maakt, dat de kinderen naar Senegal moeten om daar opgevoed te worden. Hij slaat de kinderen en laat ze niet met andere kinderen spelen. Van school naar huis en van huis naar school.

Toen heb ik haar verteld wat erbij ons gebeurd is. Hoe het hier gaat, als je het aangeeft. Gevraagd of ze zelf werk heeft, verteld dat er een centrum voor de vrouw in Roquetas is. Hoe het precies in z'n werk gaat als je aangifte doet. Dat ze hem dan meteen uit huis halen en dat hij dan een straatverbod krijgt. Dat als zij de kinderen toegewezen krijgt, wat het meest waarschijnlijke is, dat zij en de kinderen dan ook automatisch in het huis mogen blijven wonen waar ze al wonen. Maar dat je het dan verder maar allemaal zelf uit moet zoeken. Financieel. Want eer er geregeld is dat hij bij moet dragen aan alimentatie...En dat er aan ons geen enkele bescherming geboden werd ivm meenemen naar het buitenland. Dat ik zelf de mensen op school gewaarschuwd had en zo, om toch enige bescherming te hebben.

Ze was vier maanden zwanger, toen hij haar duwde en ze een miskraam kreeg. Dat heeft ze niet aangegeven. Ze stond helemaal te trillen en kon niet meer ophouden met vertellen. Ze is al op het centrum voor de vrouw geweest en ze heeft daar weer een afspraak. Maar verder heeft ze het aan niemand verteld. 'Nu, aan jou', zei ze, 'omdat we er zo opeens op kwamen, omdat jij ook...en dat wist ik helemaal niet...'........ en toen kwamen de kinderen naar buiten, rode koppen en warm van het voetballen......

Terug kon ze niet meerijden want ze ging dochter Fatima ook ophalen, even verderop, riep ze nog, terwijl zoonlief haar mee trok om de kerstboom te laten zien in de hal van school. 'OK, daag' zwaaide ik, terwijl Fran me zijn tekening liet zien die hij op school gemaakt had....

Ik ben er helemaal naar van! Wat kan ik voor haar doen?

regen

De zon schijnt, maar alles is nog nat buiten. Het heeft de hele dag geregend gisteren. En wij hebben niet de bergen (sneeuw) opgezocht maar hebben de hele dag in huis gezeten. We hadden een dagje vrij vanwege de onbevlekte ontvangenis van Maria zoveel jaar geleden...Een extra rustdag, hoewel een dag met Fran thuis niet echt als een rustdag aangemerkt kan worden.

Ik heb gepoogd de kerstkaarten waar nog wat extra opgeschreven moest worden (want 'lang niet gezien / gesproken / geschreven') af te maken. De rest krijgt 'gewoon' een kerstspreuk, niet allemaal dezelfde, maar wel 'gewoon een spreuk / kerstwens' en geen hele verhalen...Dat viel niet mee. Ik moest mee doen met het nieuwe kikkerspel, als Peter Pan piraat Starkey verslaan op de computer, door de regen stappen om slakken te zoeken, Simba beschermen tegen Fran, Fran beschermen tegen Simba, samen met Fran een sprinkhaan scoebidoeen...ja, ga er maar aan staan...als je nooit gescoebidoed hebt, maar hij is bijna af, en ik ben trots op het resultaat! Komt wel een fotootje van.

En fin, we waren er druk mee. En we keken ook nog een film met Patrick Swayse, 'King Solomon's mines'. Was mooi! Het spreekt Fran altijd erg aan als er afrikaanse stammen op de tv zijn met traditionele dansen ed, dan wiebelt hij mee op de bank of springt door de kamer haha, er zit wel echt zwart bloed in hoor!! Het was af en toe wel spannend met wat bloederige scenes, en dan hield ik zijn ogen dicht maar dat mocht niet. Dat is 'juist leuk'. En op het eind werd er natuurlijk gekust. Daar hield hij zijn ogen wél dicht en riep:'Getverdegetver de getver, dit wil ik niet zien hoor..bááh!!!....'

Moros

In Bayarcal vielen we met onze neus in de boter. Het feest van de Moros en Cristianos was bezig. Muziek, optocht, kerkdienst, paarden, vuurwerk en geweerschoten...Miek was ook mee, ze wou de aardige politie-agent wel meenemen..

En toen verder naar boven, er lag niet zo veel sneeuw meer als vorige week maar helemaal boven toch wel genoeg om te sleeen (en te langlaufen). Was leuk! Fran was een beetje knorrig, ik weet niet waarom. Hij mocht sleeen op een sleetje van andere mensen, een sleetje dat héél hard ging, leuk!!

Later waren we nog in een plaatsje waar we niet eerder geweest waren, Aguas de Santiago ofwel Guarros, een wijk van Paterna del Rio dat 5 km verderop ligt...daar zijn verschillende natuurlijke bronnen met geneeskrachtig water. Het verhaal gaat dat ze zieke varkens in de rivier gooiden en dat die daar toen niet dood gingen maar juist beter werden. Een bron met heel ijzerrijk water, een bron middenin het veld met lauw water met een vreemd smaakje en nog een andere bron met water wat goed zou zijn voor psoriasis-patienten. We hebben een stukje gewandeld, tot het bijna donker werd en toen zijn we weer richting Aguadulce gegaan. Morgen nog een dagje vrij...!

doos

Vanmiddag waren we bij de paarden, maar verder heeft Fran de hele dag met zijn Sinterklaasspulletjes gespeeld. We hadden helemaal geen cadeautjes hoeven kopen; de doos waar ze ingezeten hadden was favoriet.

Fran in de doos, klep dicht, Simba in de doos, Fran in de doos, doos op zijn kop Simba er onder, dé hele dag door...

Dank

u Sinterklaasje! Het was een heerlijk avondje....

Piet

Ik zag net een klein Pietje het dak op klimmen en later zag ik ook een schim in de open haard (even controleren of die ENORME zak met cadeautjes er wel door past...)....volgens mij komt het goed met t heerlijk avondje...

aap

Fran was weer gewoon naar school vandaag, niets meer aan de hand...Gelukkig maar. Vanavond had hij zijn vader aan de telefoon en ik ook, en toen kwam de aap uit de mouw, van het nieuwe appartement van ***. Hij heeft geld nodig, voor de borg. En hij durft het aan niemand te vragen, daar schaamt hij zich voor. 'Ze denken allemaal dat ik geld heb...' Er komen twee jongens bij hem in wonen, die allebei een kamer huren, die durft hij ook niet te vragen.. jeemig dat zijn toch wel de eerste die je iets vooruit kan vragen, die komen er notabene bij in.

Ik mag niet meer zeggen dat ik het zielig vind maar ik vind het wel zielig. Niet dat ik er op in ga hoor. Ik heb gevraagd of hij dacht dat ik geld over had nu hij nul komma noppes voor Fran bijdraagt. 'Ja maar straks als ik weer geld heb ga ik betalen, en maandag krijg ik geld maar die nieuwe huisbaas wil het morgen. En mijn oude huis moet ik vrijdag uit zijn...''Dus je kan me niet helpen?' 'Ik schaam me ook om het jou te vragen' zei hij ook nog. 'Ja, dat weet ik, maar nee, ik kan je niet helpen!' 'O, mag ik Fran dan nog even'...

Het is net of ik 'mijn grote kind' de deur wijs, waar ik 11 jaar lang voor gezorgd en geregeld heb. Dat voelt naar.

Ondertussen praatte Fran met zijn vader en ik ging even naar het toilet, hoor ik Fran opeens heel hard huilen. Jeemig, dacht ik, wat heeft hij hem nú weer gezegd. Ik naar boven, vraag ik wat er aan de hand is, hebben ze het over de twee katten gehad. Heeft zijn vader hem gevraagd nu Fran er toch twee heeft welke hij aan hem cadeau doet dan. Mán, ontroostbaar was hij, hij wilde er helemaal geen een cadeau doen. En zijn vader snapte er geen bal van dat ie zo huilde. Die provoceert hem altijd bij wijze van grap, maar ja, Fran is dat niet meer zo gewend. Toen we al een half uur de hoorn neergelegd hadden zei Fran opeens, 'Hoe heet de vis? We kunnen hem de vis wel cadeau doen!'

Zo zat ik ook altijd. Als ie mij alleen had zitten stangen om nix, gewoon nog gaan zitten bedenken hoe we het hem dan wel naar de zin zouden kunnen maken..

En prompt waren we Simba kwijt. Wij roepen en zoeken, buiten en binnen, nergens te vinden...Waar zat monsieur nou?; Hij was tussen de kledingkastdeur door gewurmd, had zich lekker warm tussen de sokken en de bh's gewriemeld en lag daar uitgebreid te tukken...

panter

Geen voetbal voor Fran vandaag. Hij heeft buikpijn, en ze belden me van school, toen ik net thuis was, of ik hem kon komen halen want hij had overgeven. En thuis nog een keer. Dus nu speelt hij met de ridders, en de draak, en de zwarte panter in het kasteel... 

zeep

Terwijl ik sta te strijken hoor ik Fran roepen vanuit t bad: 'Mamá, ik ben klaahaar'

'Ik heb héél goed mijn haar gewassen; eerst met zeep uit de roze fles, toen uit de gele fles, toen uit de groene fles en daarna uit de blauwe fles'.....