2008

De voorbereidingen zijn getroffen, we gaan naar het noorden van de provincie om daar het oude jaar uit te blazen en het nieuwe jaar in te gaan met Ana en familie in een superdeluxe huis, hoorde ik net van haar over de telefoon. Zij zijn er namelijk gisteren al gearriveerd en wij gaan vanmorgen.

Dus als ik jullie niet meer spreek dit jaar; bij deze allemaal een goed uiteinde. Kijk goed uit met vuurwerk.

En een heel gelukkig nieuw jaar, ik hoop dat er een paar mooie dromen voor jullie uit mogen komen, en dat het een gezond en blij jaar wordt!!

Tot dan

Diver

Navidiver in Almeria. Een speelpark voor kinderen vanwege de kerstvakantietijd. Fran heeft alles gedaan wat eng en hoog was. Hij vond het allemaal prachtig. Het allerleukste vond hij de raceautootjes met afstandsbediening, maar dat vond ik niet leuk genoeg voor een foto.....

3e K

Derde kerstdag. Niet veel uitgespookt. Vanmorgen met de broer van Bbc gemaild. Bbc heeft hem niet veel verteld en hij wilde het graag voor ons 'oplossen'. Nou, dat oplossen is wat moeilijk maar hij zou misschien wel een beetje kunnen praten met zijn broer. Over hoe hij met kindjes van 4 jaar om moet gaan bijvoorbeeld. Het was koud hier, en het had geregend vannacht. Beetje gestreken, de Reddertjes gekeken op video, Aysha en Seyhoma te spelen en te eten gehad.

Ik zat toen 'het net gebeurd was' met Bbc in de wachtkamer van de pediatra met de moeder van hen, een landgenote v Bbc. Ik vertelde haar wat er gebeurd was omdat de kinderen nogal eens komen spelen, zodat ze weet wat er speelt. Voorheen groetten we elkaar altijd wel en maakten we een praatje, maar nu krijg ik ook twee dikke kussen als we elkaar zien.

's Middags even naar Almeria naar t winkelcentrum en verder thuis geweest. Fran tekent de hele dag en hij 'schrijft me brieven'..met hartjes en kussen, leuk! En ik probeer al de hele dag een vleermuis voor hem te vouwen, met instrukties van internet. GEK word ik er van, zo ontspannend origamy....

wens

In de kerk in Dalias waar wij de kerststal gingen bekijken, stond een kistje.  Een kistje met een stapeltje blaadjes ervoor, en een pen. In het kistje lagen beschreven blaadjes, met een kerstwens.

Fran schreef er ook een, zelf;  'que no se pelea nadie' (dat er niemand ruzie maakt)

xmas

Vanmorgen vertrokken we richting bergen, Bayarcal en Puerto de Ragua (op 2000 m hoogte). We kwamen langs een mooie verzorgde stal in Bayarcal waar we even hebben staan kijken. Daar kun je buitenritten maken, houden we in gedachten!! Fran wil ook graag weer eens rijden. Misschien maar weer eens met pony Manolo naar het strand met Fran.

En toen door naar boven, naar de sneeuw. Hapje gegeten in de 'berghut' (conejo al ajillo) en de sneeuw in. Het was koud maar er scheen een lekker zonnetje. Topdagje.

wens

VROLIJK KERSTFEEST

sneeuw

Wij waren vandaag in de sneeuw bij Bacares. Er lag niet veel maar het was wel heel erg mooi!

En in het dorp waar het helemaal naar open haard rook hebben we de kerstgroep bekeken in de kerk en hebben we heerlijke tapas gegeten in het plaatselijke restaurant.

Daarna rozig van het openhaard vuur en het lekkere eten en drinken weer de terugtocht aanvaard. Fran was binnen no time in diepe slaap.

kerst

Herder Fran en Herderinnetje Abril

Er waren sippe herdertjes en blije koningen

strenge herderinnetjes en lachende herdertjes..

Het was weer erg leuk gedaan en er werd heel erg ijverig gezongen en gedanst.

En ik maakte ook twee filmpjes.. 1 2

snot

Vanmorgen vond ik een kerstman op straat, zo eentje die je aan de gevel hangt. Met lichtjes, ook nog. Hij lag naast een flat, maar aan de kant vd straat zaten helemaal geen ramen in die flat. Geen idee dus waar die kerstman vandaan was komen waaien. Feit is dat hij nu bij ons aan de gevel hangt. En we hadden er al een, zonder lichtjes, die hangt nu aan de tuindeur, alwaar hij best gejat zou kunnen worden. Maar dan hebben we er dus nog een over, met lichtjes, die al op zijn plekje hangt.

Ha ha ha tsjie

Fran slaapt. Hij wil niet meer alleen inslapen, ik moet er even naast blijven liggen (in zijn eigen bed). Maar vanavond is het gelukt. En hij stapt 's nachts ook over naar mijn bed. Dat is mijn eigen schuld. Dan riep hij vroeger 'mama kom', dan ging ik er heen en dan kreeg hij een slok water of een knuffel en dan ging ik weer. Maar het is zo koud 's nachts. En dan roept hij en dan zeg ik 'kom maar' en dan kruipen we lekker warm tegen elkaar aan...en nu roept hij dus niet eens meer, nu sniekt hij er gewoon stiekem bij...en dan word ik even later wakker omdat er per ongeluk een voet in mijn maag schopt. Of een elleboog in mijn oog belandt.

HA HA HA STJIE

En we zijn verkouden, allebei. Fran heeft het ergste gehad en ik zit er nu net in.

TSJOE ow sorry, even de klodders van het scherm vegen.

Als ik ga liggen loopt mijn hele hoofd spontaan nog voller en loopt het er ook uit aan alle kanten, dus ik blijf vannacht maar zitten?!

Nog steeds geen bericht van de advocaat, maandag heb ik hem iets gegeven en hij heeft er nog niets mee gedaan. Er zijn vast veel mensen die voor de kerst nog even alles uit willen vechten. Ik ook wel, maar het zit er niet in...

Todo

We hebben in de rambla gewandeld, hout zoeken voor open haard. En die knettert nu. Gezellig!

(Het is het schapenfeest dus Fran kon niet naar Bbc. Logisch, ik kan Fran met kerstmis ook niet hebben hoor!?!?!?).

Verder staat 'de erfenis van Oma Henny' hier nu op het balkon, een houten bankje. Leuk! Opa heeft het geschuurd, nu moet ik het nog even lakken. Jacinto en Migail kwamen het brengen met het busje van het werk.

En we eten ons rond aan de lekkere dingen uit de dozen die Oma weer volgestopt heeft voor ons. Kerstbrood, rookworsten, dropjes....

Ik sneed in mijn lip bij het dichtlikken van de enveloppe voor Thijs. Dat is niet fijn. En als je daarna een sinasappel eet dan is dat nog minder fijn.

Fran gaat vrijdag op het kerstfeest opschool een gedeelte van een kerstvers opdragen, samen met Abril. Abril is heel knap, veel knapper dan Lorena, zegt Fran. 'aceite del olivar, te traemos de Jaen, pa que te frian el pescado, y las patatas también' Da's wat hij moet zeggen, in een herdertjes-pak. Ik vind het nu al stoer!

mooi

Gisteren Ana en Fede, vandaag Miek, men denkt dat ik iets te kort kom, dat ik in hoge nood ben, en dat ik daarom zo gretig foto's liep te maken. Dat is niet waar, maar mooi vond ik t wel!

Fran was bij zijn vader en die heeft zich erg vergist, denk ik.

stal

Naar Almeria naar Ana, Fede en Adrian geweest. Het campingbedje van Fran gegeven en wat kleren waar Fran weer uitgegroeid is. Zij wonen naast de rambla van Almeria en daar is altijd wel iets te doen. Er staan nu enorme standbeelden, en ze zijn nog mooi ook. Maar er is toch nog iets met mijn fototoestel want er is maar 1 foto goed van vanmorgen, de rest was helemaal wit toen ik ze weer terug keek. Dus dat heel grote beeld van die engel met de mooie billen, die missen jullie nu dus wel! Maar misschien ga ik morgen nog wel even terug! Deze mevrouw en meneer heb ik wel kunnen vangen. Die zaten daar ook standbeeld te zijn en bewogen dan even als je een muntje in de vaas gooide. Leuk!

Er was ook internationale markt op de rambla, mooie truien en vesten, maar niets gekocht. Maar even op de kerstbonus wachten...

Daarna naar de bablyotheek geweest en daar kwamen we broer Manuel (van Ana) met zijn twee dochters ook tegen. Daar is iedere zaterdag iets voor kinderen. Poppenkast of marionetten of een verhalenverteller. Vandaag was er een verhalenverteller, heel erg leuk. De zaal werd er erg bij betrokken. En daarna gingen we naar het boekengedeelte. Daar staat het vol met baby en kleuterboeken. Voorleesboeken, hele grote boeken, hele rare boeken. Daar mogen babies en kleine kinderen in, begeleidt door een volwassene om te 'lezen' (en evt sabbelen) op de boeken. Erg leuk, daar gaan we zeker nog eens terug!

Op de terugweg ook de kerststal van Almeria bekeken, die staat in een tent op de rambla en is mooi. Het hele dorp met zijn inwoners is nagemaakt, met kamelen en geiten en herdersen alle dorpsbewoners die hun ding doen.

Fran was thuis ook druk in de weer met de stal. Hij speelt er uren mee. De koningen op het dak en dan vliegen ze hele kamer door, het zijn namelijk hele speciale koningen die kunnen vliegen (heel voorzichtig want ze zijn van porselein), het kindje Jesus ben ik even kwijt zag ik net, geen idee waar hij die te logeren heeft neergelegd. Op de foto kun je ook zien dat we vanmorgen zijn krullen er weer afgeknipt hebben...

soft

Soms valt me de mond open. Heel wijd.

'Hij krijgt toch geen CocaCola te drinken he, Fran zegt dat hij thuis Coca Cola van jou krijgt' aldus *** vanmiddag.

Degene die hem Cocacola heeft leren drinken is híj, en toen ik hem zei dat dat niet goed voor hem was en hij daar geen boodschap aan had, kocht ik voortaan alleen nog maar Cola light zonder cafeine voor het geval Fran toch weer een glas voor zijn neus kreeg.

En nu zegt ie dit. Zeker omdat ik zondag zei dat hij eerst maar eens moet bewijzen dat hij weet hoe hij Fran moet verzorgen voordat Fran een nachtje blijft slapen.

Ik heb tegen de advocaat gezegd dat we er mee door gaan, dat we mee door gaan met de officier v justitie. En nu voel ik me daar schuldig over. Alsof ik hem iets aan ga doen.

Mijn zuster zegt dat ik een softie ben.

Hebben jullie ook de boom al staan? 

bah

'Mama mama KIJK...'

Fran roept vanuit het toilet en wijst in de wc-pot

IK HEB EEN PEPERNOOT GEMAAKT

krom

De officier van justitie is het niet met de beslissing van de rechter eens dat *** vrijgesproken is. (Van de aangifte van bedreiging) Hij gaat in beroep. Nu moet ik daar binnen vijf dagen over beslissen of ik daarin mee wil gaan of het wil laten zitten.

Het heeft nul komma nul invloed op de omgangsregeling met Fran die de rechter gaat vaststellen. Behalve dan dat ik *** zo nog meer tegen mij in het harnas jaag zodat er nog minder mee te praten valt en we waarschijnlijk moeilijker tot een redelijke omgang mbt Fran kunnen komen. De advocaat had gevangenisstraf gevraagd voor hem en dát kan nu niet meer veranderd. Ik had 10 sessies bij de psycholoog voor hem willen vragen maar dat kan niet zegt ie haha.

Mocht hij schuldig verklaard worden dan krijgt hij een aantal maanden gevangenisstraf opgelegd die hij vervolgens niet hoeft te zitten omdat hij nog geen antecedenten heeft. En dan heeft hij een strafblad. En dan wordt het voor hem moeilijker om de spaanse nationaliteit aan te vragen wat hij altijd graag wilde.

Ik weet het even niet. Het brengt geen extra advocaatkosten met zich mee. Maar het heeft ook geen nut eigenlijk. Ik kan er een beetje mee dreigen misschien dat hij dan wat dimt. Of iets proberen te lijmen zodat er misschien wat meer mee te praten valt. Vijf dagen om te beslissen. En mijn gelijk krijgen. Maar daar hecht ik niet zo veel waarde aan. Ik weet al dat ik dat héb, ik hoef het niet persé te krijgen van anderen. Ik heb teveel medelijden met hem, zegt de advocaat.

Toen zei ik dat ik hem op die manier weer extra tegen me in het harnas jaag terwijl ik er verder helemaal niets mee kan winnen mbt Fran. Dat we misschien beter kunnen proberen voor Fran om een soort van lieve vrede te zoeken. En daar was hij het wel helemaal mee eens.

Maar misschien legt het toch wel meer gewicht in de schaal om de regeling dat Fran het land niet uit mag er door te krijgen, omdat hij gedreigd heeft Fran mee te nemen?!?! Dat moet ik de advocaat nog even vragen, ik spreek hem morgen weer. 

Het gesprek met de rechter gaat pas donderdag zijn. (Dat is een andere rechter dan die van de strafzaak tegen ***) En 15 januari heb ik dat gedoe van de aangifte van *** tegen mij ivm de visites dmv het ontmoetingscentrum, daar kreeg ik vandaag de afspraak voor. We zijn er maar druk mee ...

recht

Waarschijnlijk heb ik woensdagochtend een gesprek met de rechter. Eindelijk. Ik hoop maar dat er iets 'voorlopigs' vastgesteld kan worden zodat Fran officieel het land niet uit kan zolang er niets besloten is. Ik ga nog maar eens doorlezen wat ik allemaal opgeschreven heb, wat hij allemaal gezegd heeft. En verkort opschrijven wat ik allemaal wil vertellen, anders vergeet ik weer de helft.

En bovendien word ik waarschijnlijk opgeroepen om een verklaring te doen omdat *** mij aangegeven had 23 okt omdat ik mij niet aan de vastgestelde bezoekregeling gehouden zou hebben. (Morgen moet ik een 'citación' ophalen op het gerechtsgebouw). Dat zou eens in de veertien dagen een heel weekend zijn via een ontmoetingscentrum waar de een Fran af zou geven en de ander tien minuten later weer op zou halen. Maar daar zouden we eerst een gesprek hebben met de mensen van dat ontmoetingscentrum en er zou een protocol komen met hoe laat en waar precies en dat is niet gebeurd in die 19 dagen. En daarna ook nooit niet.

Waarop ik toen maar op eigen houtje de visites ben gaan organiseren op aanraden van advocaat en guardia civil.

Er gebeurt tenminste iets..

jurk

Vanmorgen nog zo happy (lekkere dingen aan het koken die ik gezien had, de keuken opgeruimd en nog weer een boel weggegooid) en vanmiddag weer een stomp op de neus. Ik schrijf het hier maar weer, dat lucht tenminste een beetje op. We hadden afgesproken dat Fran niet om elf uur maar om twaalf uur naar zijn vader zou gaan op zijn verzoek. 's Morgens belde hij op dat het liever om half vier was want hij ging werken. OK. No problem for me.

Breng ik hem daarheen, zeg ik dat ik het laatste weekend vh jaar de zondag voor de zaterdag in wil ruilen want Ana en Fede hebben ons uitgenodigd om naar een huisje te gaan een paar dagen. (hier in de provincie) Toen ging *** door het lint want als ik hem meeneem dan gaat hij hem ook meenemen. 'Als jij hem 1 dag meeneemt (en daar komt hij toch wel achter zo dreigde hij) dan neem ik hem 20 dagen mee. Ik moet naar Senegal. Fran heeft geen moeder, zoals jij hem opgevoed hebt, we moeten weer helemaal op nieuw beginnen. En opa en oma zijn slecht. In Senegal zal hij wel zien dat je hem niet kan kopen, daar gaat alles via het hart, niet via cadeautjes. En als de rechter niet opschiet'..

En nog al zo wat meer. Ik vroeg aan Fran of hij wilde blijven of dat hij weer mee ging. Hij wilde blijven dus ben ik weggegaan en om 7 uur haal ik hem weer op. Weg happy mood. Hij wist niet dat we net een paar dagen weggeweest zijn, maar dat zal Fran hem wel vertellen vanmiddag. Dus ik zie de bui al hangen als ik hem straks op ga halen....als ik hem dan nog meekrijg...Wat een klote situatie, als er nu eens eindelijk iets geregeld werd via het gerecht dan wisten we tenminste waar we aan toe waren. Nu hebben we allebei 50% recht en is er totaal helemaal nul komma noppes geregeld.

Morgen de advocaat maar weer achter zijn broek zitten of er niet een voorlopige voorzorgsmaatregel genomen kan worden dat Fran in elk geval het land niet uit mag. Die man doet er ook niets aan, die is veel te druk met andere heel belangrijke dingen, ja dat zal wel. Mocht hij hem hier meenemen dan kan Fran daar in de war van raken, een een tijdje niet goed te eten krijgen of zo, maar dan is er tenminste nog iets te regelen, legaal te bevechten. Hij denkt helemaal niet aan hem, alleen aan zijn eigen trots. 'Hij is van mij' zegt hij honderd keer. 'Hij is van mij'

Hoe heb ik zo'n jurk kunnen vinden..

*update; Ze lagen te slapen toen ik Fran op kwam halen. Bbc was moe want die had gewerkt vanmorgen dus waren ze in bed gaan liggen. Ik heb Fran half slapend meegenomen. Ik denk dat Fran hem niets verteld heeft van de afgelopen dagen.

Net belde *** weer. Ik had hem natuurlijk half slapend getroffen en later was hem weer vanalles te binnen geschoten. Dat het hem best was als ik Fran meenam maar dat hij hem dan ook mee wou nemen. Aan wat hij zei heb ik een beetje begrepen dat hij via de rechter de aanvraag heeft of hij Fran mee mag nemen naar Senegal of zo, maar dat weet ik niet hoor. Dat hij best voor Fran kan zorgen, zei hij ook nog. Wel voor 5 Frannen tegelijk. Dat hij alleen vroeg om hem te eten te komen geven om Fran niet te laten huilen (ja ja) zucht

Turre

Het huis van Adolfo en Maria is prachtig. Het ligt tegen een berg aan in de Sierra de Cabrera. Wij logeerden in de voormalige duiventil. Opgeknapt, alles met hout, kleden, kussens. Mooi van eenvoud.

Fran was eerst een beetje hangerig, huilerig. De eerste ochtend toen hij daar wakker werd zei hij een beetje paniekerig: 'waar ben ik, waar ben ik'. We lagen samen in een tweepersoonsbed. Ik pakte hem vast en fluisterde in zijn oor. 'Hier bij mij, in Turre'. Toen moest hij lachen en wist hij het weer. Bij de hond Gordi, een hele grote dikke oude hond. Bij de poezen Rubi en Mau. Bij Adolfo die zijn vriend werd.

Adolfo staat de hele dag in de keuken. Hij begint 's morgens het ontbijt klaar te maken voor de gasten. Hij maakt brood in de broodmachine, cake, sesamkoekjes, jam, rozijnenchocoladecake-jes, alles zelf. Als het ontbijt klaar staat gaat hij met een grote schop het hele terrein over of er soms ergens uitwerpselen van de hond liggen en die gooit hij dan in de bosjes want daar wil niemand in trappen. Als alle gasten dan gezamelijk aan een hele lange houten tafel ontbeten hebben, wat rondgewandeld hebben over het terrein en dan ieder zijn weg gaat om de omgeving te verkennen, gaan Adolfo en Maria even op relax. Maria doet aan yoga en meditatie, Adolfo ligt graag in de zon 'en bolas' hier langs het water.

Zomers wordt daar ook gezwommen, tussen de kikkers en de vissen. Daarna gaat Adolfo weer de keuken in en Maria gaat andere dingen doen in huis. Adolfo vindt het leuk in de keuken. s'-Middags wordt er niet voor gasten gekookt maar 's avonds wel, om 9 uur is normaal gesproken het diner. Omdat dat voor Fran wel erg laat is en voor een ouder Duits echtpaar wat er logeerde ook, was het diner verzet naar 8 uur. Alles vegetarisch en ecologisch geteeld. Adolfo verzint al zijn recepten zelf. Zo hadden we pompoentaart, courgettesoep, membrillo met bieten erdoor met stukjes kaas, een aubergineschotel uit te de oven, salade met mosterdsaus, alles om je vingers bij op te eten. Hij is bezig een boek te schrijven met al zijn recepten!

Wij keken naar de kikkers en de vissen. Er is ook een schildpad maar die was met winterslaap. We krabbelden de hond op zijn buik en we kroelden wat met de poezen en daarna gingen we ook op pad met de auto. De eerste dag op de heenweg waren we langs Sorbas gegaan, gewandeld naar de rivier om te kijken of we schildpadden zagen maar dat was niet het geval. Wel een hele mooie grote bidsprinkhaan.

De tweede dag gingen we eerst door de bergen naar Cabreras waar een hipica (paardenbedoeling) zat. Het stikt in de omgeving Turre-Mojacar van de Engelsen. Meer Engelsen als Spanjolen kom je er tegen, echt! De paarden waren van Toni, een helblonde engelse mevrouw die maar twee woorden spaans spreekt. Er kon alleen op afspraak gereden worden en bovendien waren de paarden allemaal weg....ze wees om zich heen naar de heuvels. En daar liepen ze inderdaad, gewoon los door de heuvels. Wij gingen een stukje lopen en kwamen al gauw deze zwarte kanjer tegen. Hij liet zich aaien en nam daarna een spurt om zijn vriendjes te waarschuwen die daarop in volle galop langs ons kwamen stuiven. Ze galoppeerden nog een rondje om ons heen en namen toen een pad door een rambla heen een ander dal in. WOW!

Daarna het plaatsje Turre bekeken, er was markt alwaar we churros gehaald hebben en toen weer gauw weg waren richting Mojacar. Daar hebben we rondgekeken en aan het strand gezeten, gegeten toen weer terug naar El Nacimiento. Fran zei dat hij wel TIEN dagen bij Adolfo in huis wilde wonen. Maar na nog een nachtje moesten we alweer afscheid nemen. Ook van de andere gasten uit Dld en Madrid en Cuenca. Echte buitenmensen, die ook alle vogels en planten bij naam wisten. Leuk. En die kom je niet zo veel tegen hier in Spanje hoor. Tenminste, ik niet haha

We hebben er nog een mooi dagje van gemaakt met strand en lekker eten en gingen terug via de kust, Turre, Mojacar, Carboneras..Lekker zo'n mini vakantie!

Uit

Wij zijn in dit huis met de sinterklaascadeautjes aan het spelen.

En met de honden, katten en kippen aan het stoeien, we zullen ons niet vervelen. 

Het wordt zonnig en rond de 20 ºC. Het gaat vast veel te vlug.

Want we komen zaterdagavond al weer terug.

Tot dan...

groeten van Carola en Fran

Foto's

Dank je wel Sinterklaas, Zwarte Piet Oma, Zwarte Piet Opa, Zwarte Piet Miek en álle andere lieve Pieten!!!!

Sint

Misschien ben ik wel 'gilipollas' maar ik heb voor Bbc ook een Sinterklaas-pakje gemaakt. (Een foto van hemzelf met Fran in een lijstje) Dat had Fran vanmorgen in zijn schoen met een gedicht dat Sinterklaas niet wist waar hij dit nu moest bezorgen, of Fran dat aan papa zou kunnen bezorgen.

Vanmiddag gaat Fran gewoon naar zijn vader voor een paar uur maar ik haal hem een half uurtje eerder op zodat het niet al te laat wordt en we Sinterklaas kunnen vieren. We hebben d'r zin in!!

Fijne Sinterklaasavond allemaal!!

pot

O guttegutteguttegut het lijkt wel of er een pot zwarte bosmieren is opengerukt, en ik ben de honing. Het voordeel van een man in huis (die er verder toch nooit is) heb ik inmiddels ontdekt; Het houdt andere mannen op afstand.

'Het volk' heeft ontdekt dat ik weer vrij gezellig ben. Daar zit ik dus echt niet op te wachten. Ik denk dat ik maar eens ga laten vallen dat ik ontdekt heb dat ik op vrouwen val....zou dat helpen?

En *** deed weer moeilijk. Hij heeft pasfoto's laten maken van één oude pasfoto die hij had van Fran en zegt dat het paspoort aangevraagd is. Ik heb al gezegd dat ik dat dan in bewaring wil hebben als Fran bij hem is. Hij deed wel en niet moeilijk. Hij wil in ieder geval aan de hele wereld laten zien dat hij de vader is en dat niemand om hem zal lachen en vooral niet de vriendjes die mij allemaal geholpen hebben. Dreigen dus weer. En hij weet zéker dat Fran later bij hem komt wonen als hij wat groter is. Ik heb hem maar opgehangen. Te laat natuurlijk. Aan de andere kant hoor ik graag waar hij mee bezig is, dan ben ik tenminste gewaarschuwd.

Fijn

Een heerlijk dagje gehad!

Was al om zes uur wakker, dat was dan wat minder maar goed. Het huis schoongemaakt. De 'incontinente logeerhond' is gisteren weer naar huis gegaan dus alle haren en druppeltjes vanmorgen opgeveegd en gedweild. Het is weer spik en span.

Toen Fran wakker werd, om 8 uur hebben we een engels ontbijt gegeten met eieren en spek. In de pyama.

Na een zwarte pietenmuts gemaakt te hebben van papier en de drie koningen getekend te hebben, eten gemaakt te hebben voor tussen de middag voor Fran voor bij zijn vader en al zo wat meer zijn we naar het park gegaan waar ik minstens een half uur de schommel en Fran heb staan duwen.

Daarna Fran bij zijn vader afgezet en heb ik gegeten en toen naar San Jose naar de paarden. We gingen naar de baai la higuera en dit was een deel van de route.

Het was heerlijk weer eens bovenop het paard! Ik reed op Diana. Het was een mooie route door het binnenland naar de kust toe. Antonio de begeleider heeft me zijn hele levensverhaal verteld onderweg, dat ie vanaf zijn achtste paard rijdt en dat hij bij de western-films die hier opgenomen zijn gewerkt heeft. Dat hij nu al zestien jaar daar hij Cortijo Sotillo werkt en dat ze daar zelf de paarden fokken en onder het zadel brengen.

Dat ie het zo jammer vindt dat de hele spaanse rij-traditie verloren gaat en dat alles tegenwoordig engelse stijl is. En nog veel meer. Het was een erg relaxte rit, helemaal goed!

Op de terugweg werd ik door Ana gebeld en omdat ik toen net voorbij Almeria kwam ben ik daar afgeslagen naar haar huis waar de hele fam ook zat. Daar kwam ik binnen in rijtenue en met mijn grote paardenlaarzen, die ik netjes bij de deur uittrok waarop ik hele grote Homer Simson sloffen aan de voeten geschoven kreeg. Ze hadden een kerstbrood van de Lidl en nog veel meer lekkers klaar staan, jammie. Zoon Adrian was wéér gegroeid en had Fran zijn eerste bergschoenen aan!!! Broer Manuel 'ligt ook in scheiding' en ik verdenk Ana een beetje van plannetjes voor ons. Én we zijn uitgenodigd om oud en nieuw te komen vieren in een huisje ergens in Velez Blanco. Én ook om volgende week of zo mee te gaan naar hun geboortedorp waar Ana's vader nog een terrein heeft met sinasappelen. Ik kreeg nu een hele zak mee en als ze op zijn gaan we ze zelf plukken daar..

Op de terugweg gelijk Fran opgehaald want het was al weer tijd. Fran was ook ok, maar niet helemaal. Hij ging huilen want ik zou vast boos op hem worden zei hij. En hij zou vast ook geen cadeautjes meer krijgen van Zwarte Piet. Dus ik vroeg wat er dan gebeurd was en toen vertelde hij dat hij bij een jongetje hard zijn voet op zijn hoofd gezet had toen dat jongetje op de grond lag. En nu wou hij dat hij dat niet gedaan had. Toen ben ik toch maar een beetje boos geworden omdat dat natuurlijk niet kan maar heb hem ook verteld dat ik het ook dapper vind dat hij het toch aan me verteld heeft en dat we samen een brief aan Sinterklaas konden schrijven met wat er gebeurd was en dat hij dan moest beloven om dat nóóit meer te doen.

Dus nu ligt er hier een mooie tekening/brief in de schoen,met een appel, voor het paard. En morgen krijgt hij een brief terug, van Sinterklaas, dat kan ik alvast verklappen. Zonder cadeautje. Maar wel iets lekkers..

tja

We waren net thuis uit San Jose toen Bbc belde. We hadden lekker langs het strand gelopen. 'Zal ik Fran morgen weer om elf uur brengen', vroeg ik (vorige week wou hij er twaalf uur van maken dus ik dacht; ik vraag het maar even).

'Breng hem maar na het eten, om half drie/drie uur, want hij doet bij mij zo lang over het eten en dan eet hij niet alles op en zo'.

Dat is positief. Voor mij dan. En voor Fran is het ook lang om de hele dag in en rond zijn huis te hangen, merk ik. *** wordt het al zat, denk ik dan. Ware het niet dat ik morgen om drie uur in San Jose op het paard hoop te zitten. Dus ik vertelde dat ik afgesproken had en of ik dat dan een uurtje op zou schuiven. Het was even stil.

'O'

'Om paard te gaan rijden in San Jose' (anders gaat hij vanalles denken en daar kunnen we beter nog maar even voorzichtig mee zijn)

'Nee, breng hem dan maar om half 1 of zo.

'OK'

Nu twijfel ik dus of ik er zo goed aan gedaan heb of dat ik gewoon niets had moeten zeggen en de paarden een uurtje had moeten verschuiven...Maar goed, het is gedaan zo. Volgende week zal ik op woensdag wel vast duidelijk afspreken hoe laat hij 'hem wil hebben' op zondag...