Antenne

Vanmorgen 7.45 uur, ik stap het huis uit. Wij wonen in een omgekeerd huis; woonkamer boven en slaapkamers onder. Ik stap boven de deur uit, het terras op en wil de trap af lopen. Ik kan daar de hele straat overzien.

Zie ik een kerel/jongen de antenne van een auto afrausen, vlak voor mijn deur. Geen idee van wie die auto is maar dat ie niet van hem is neem ik maar meteen aan. Dus ik roep: 'Hé, dat doen we niet he!' Hij kijkt me aan, roept iets onverstaanbaars en zet stevig de pas erin, de steeg naast ons huis in.

Ik ga de trap af en kijk of ik hem nog zie. Niet dus. Zat ik daar de hele weg naar het werk te stomen in de auto. KWAAD! En het was niet eens mijn auto, dan was ie er niet zo gemakkelijk vanaf gekomen, echt niet!

druk

Ben weer aan het werk. En ben al weer 'bijgewerkt' ook. (Best druk geweest vd week denk ik, want niet geblogd).

Maandag meteen uit het werk richting San Jose strand met Miek en Fran. Fran heeft nog vakantie deze week dus daar maken we nog even wat van! Pas bij stekedonker thuis..

Dinsdagmiddag uitgerust want moe allemaal. Thuis een beetje in het zwembadje gespetterd.

Woensdagmiddag met Fran en Aysha naar het kindertheater in Roquetas, pas om 11 uur 's avonds thuis.

Donderdagmiddag naar Ana, Fede en Adrian in hun appartement dat ze huren aan het strand in Almeria deze zomer. Volgende week vrijdag gaan ze trouwen en ik ga de foto's maken, dus nog even besproken hoe en wat..

Vrijdagmiddag...yés het is al weer bíjna weekend!!!!!

Pret park

Eerst kwamen we door het western gedeelte, de cowboys slenterden door de straten en stonden aan de bar in de saloon. Plots klonken er schoten, de geldwagen werd overvallen en de bandieten galopeerden luid schietend weg. Maar de sherif en zijn kornuiten waren ook niet van gisteren en vingen alle boeven. Er werd er een in de gevangenis gestopt en een ander werd opgehangen. Het zag er prachtig uit. Fran had heus ontzag voor de boeven, ze zagen er ook wel gevaarlijk uit!

Daarna gingen we door naar het dierentuingedeelte. Daar zagen we tijgers en slangen. Kamelen en zebra's. Voor een kooi met groene apen bleef Fran wel twintig minuten kijken. Hij was er niet weg te branden. We gingen met het treintje nog eens langs alle dieren en aten in de cafetaria patatten met een hamburger.

Er was ook een zwembad en dat was heerlijk om tussendoor lekker af te koelen. Het was namelijk errug warm. Twee mooi glijbanen waar je door het donker ging namen Fran en ik wel meer dan tien keer. En een aantal massage-stralen in het zwembad masseerden mijn stijve nek. Niet dat het hielp. Eerst kon ik niet naar rechts kijken en nu niet meer naar links....(??!!)

Tot slot keken we nog een papagaaien show en zagen lorres op een fiets, anderen maakten een puzzel en weer een ander speelde basketball. Toen was het weer gedaan en gingen we naar huis. Weer een leuk besteedde dag, mijn laatste vakantiedag.

engeltje

'Wanneer wordt Oma Henny nou weer wakker?'

'Oma Henny wordt niet meer wakker'

'Nooit meer?'

'Nou ja, we nemen maar aan dat ze nu in de hemel is he!'

'In de hemel, en hoe ging ze daar dan naar toe?'

'Ik denk dat een engeltje haar is komen halen'

'Een engeltje?!'     glunderdeglunder

het is even stil

'Mama, als ik dood ga maak ik eerst een kooi'

'Een kooi?'

'Ja om het engeltje te vangen!!!' 'Eten engeltjes ook brood?'

Manolo

Vorig jaar begon Fran met ponylessen want hij wilde zo graag. Veel te jong eigenlijk. Hij kreeg dan ook de schrik toen hij op aan de longe met zijn ieniemienie shetje in de grote bak, met alle grote paarden om hem heen moest rijden. Een groot paard maakte een rare sprong, het shetje schrok en Fran beet in het zand. Daarna nog een paar lessen gedaan maar hij was het vertrouwen kwijt. Hij stopte met lessen.

De afgelopen maanden riep hij af en toe dat hij weer op de pony wou. En dat de zwarte Nano lief was en de witte Nano niet (twee shetlanders) en dat Juan net zo'n auto heeft als wij, en als hij een zwart paard zag, dan heette dat paard Canastero. 

Dus vandaag, het waaide heel hard, geen weer om aan het strand te liggen, stelde ik voor om een ritje over het strand te maken met pony Manolo. Er werd enthousiast op gereageerd dus wij togen naar Almerimar. Manolo krijgt geen hoofdstel om maar gewoon een halster en ik loop er naast en houdt hem vast. Western zadeltje erop.

Fran z'n sandalen pasten niet in de stijgbeugels. Maar ik dacht rustig te stappen, dus dat maakt niet uit. Maar nee, cowboy Fran moest de schoenen uit, voeten in de beugels en zowat een uur daar over het strand draven. Ik er naast (met 28ºC). Ik mocht nog net even stoppen om wat foto's te maken. Dood was ik!!!

Ziet u ook dat superlege strand, eind augustus Zuid Spanje op een winderige dag..

Daarna een duik in zee om op te frissen. Op de terugweg in de auto zei Fran; 'Mama jij kan alles he?'..En ik antwoordde; (heel bescheiden) 'Nou, Mama kan wel héél veel maar niet alles'.

'O' zei Fran. 'Kan jij een hok maken voor een pony?'

'Dat vind ik wel een beetje moeilijk en bovendien hebben we geen ruimte thuis' zei ik toen.

'Dan doen we het (opblaasbare) zwembad toch uit de patio'...

 'en Opa kan wel alles he!'..

'met spijkers!'...

(gezocht; boerderijtje voor heel weinig geld. Want Fran wil kippen en een hond (sinds Cazorla), vijf jonge katjes (die de buurvrouw hem beloofd heeft), een rat (vanwege Harry Potter) en een paard en een pony (zodat wij samen ritjes langs het strand kunnen maken), o ja, en een geit voor de melk).

familie

Vanmiddag een pot Duo Penotti opengemaakt. Dat kunnen we hier niet kopen. En Oma Henny gaf altijd twee potten duo penotti mee voor ons met mijn ouders als ze hierheen kwamen. De laatste pot penotti van Oma Henny, we gaan er extra van genieten..

Fran was vervelend vanmorgen. Stenen en zand gooien op het strand en dreigen met stokken te slaan. Ik werd boos. Volgens mij was hij erg moe dus ik heb hem in bed gestopt vanmiddag en toen heeft hij inderdaad een paar uur geslapen. Maar voordat hij naar bed ging zei hij nog even dat hij ook boos was. Dus ik vroeg waarom dan. 'Want Opa en Oma zijn naar Nederland gegaan' was het antwoord.

Opa en Oma; hij mist jullie, al kan hij dat nog niet zo uitdrukken. En ik ook hoor!

rat

Vakantie; ben veel te druk om te bloggen joh! We hebben nieuwe snorkels gekocht en kijken vissen, en van die dichte waterschoenen waar je mee over de rotsen kunt lopen in het water dus we kijken heel veel kriebelige beestjes op de rotsen.

We hebben nóg een Harry Potter film gekocht die we inmiddels ook al drie keer gezien hebben (Fran is van de herhalingen, hoe vaker gezien, hoe mooier. Dan kan hij vast vooruit vertellen wat er komt. Hij gooit nu stof in het rond en roept 'Callejon Diagon' (Geen idee wat Potter in het engels of in het nederlands zegt) en dan hoopt hij ergens in een steegje te staan waar hij post-uilen en bezemstelen kan krijgen. En Ron Weasley heeft een rat....

Nou, vandaag zagen we zo'n rat, we zaten bij de rotsen aan zee. We hadden een stukje brood apart liggen voor de vissen. Mooi niet, er kwam een rat en die kaapte het mee. Toen gooiden we wat chips en dat kwam ie ook halen. Fran wou hem meenemen want Ron heeft ook een rat...

En toen de zon mooi achter de berg ging en wij aanstalten moesten gaan maken om naar huis te gaan want het werd wat frisjes, doken we nog één keer in zee en bij het aankleden gaf Fran een blèèrconcert weg omdat de rat niet mee kon..

Los Genoveses

Daar lagen wij onder die bomen. Nou ja, liggen, ik ben niet zo goed in liggen. (En bovendien; boek vergeten!) We bouwden kastelen, liepen een berg op, zwommen en keken vissen door de duikbril. We vingen slakjes, heremietkreeftjes en een krabbetje. 

Buurmeisje Aysha was ook mee en genoot voor tien. Vorig jaar was ze voor het eerst naar het strand geweest om te zwemmen. Ze had geen bikini. Maar Oma heeft voor Fran nogal wat kleren 'in het voor' gekocht dus hadden wij wel een zwembroekje voor haar in de kast. Dit jaar in de hoop dat ze nog eens mee mocht had ze aan haar moeder een bikini gevraagd én gekregen. Ze was er helemaal trots op.

En ze had geluk, want Aysha (7) heeft een broertje (5) (en nog wel meer) die meer van Fran (4) z'n leeftijd is maar toen ik het hem vroeg wilde Fran toch dat Aysha mee ging. Ik neem ze namelijk niet allemaal mee want dan kom ik ogen tekort om ze in de gaten te houden, ze kunnen niet zwemmen!

Het was een lekker dagje weer.

middeleeuws

Op de middeleeuwse markt heeft Fran een rondje gereden op de pony, in een schuitje gevaren, doolhofjes opgelost en we zagen een echte reus en mannen in mooie mideeleeuwse pakken die door de straten muziek liepen te maken met fluiten. En er was poppenkast.

Er werden heksen verkocht en heel veel kruiden die overal en nergens goed voor zijn. Snoepjes van lekkere kruiden waren er ook en zuurstokken. Wierrook en veel handgemaakte sierraden. Er was een heul grote barbeknoei en een arabische theetent. O ja, en ik heb heel per ongeluk een witte (middeleeuwse?) chocoladetaart gekocht.

Echt, heel per ongeluk, opeens zat ie in het tasje en even later zaten we op een muurtje een klein stukje ervan te snoepen. Maar nu heb ik de rest nog bewaard en daar mag ik niet aankomen. NIET aankomen. Want mijn buik moet weg. Hij gaat over mijn bikini hangen. Mijn buik gaat OVER mijn bikinibroekje hangen. (Zag ik toevallig vandaag op een foto die Fran van mij maakte)  Getverdergetverdegetver. (En nee, die foto ga ik niet laten zien :-) )

Ana en Fede krijgen morgen taart cadeau!

Blauw

Weer een heel blauwe dag. Gewoon in Aguadulce gebleven. Aysha was mee naar het strand.

Straks nog even naar de middeleeuwse markt in Roquetas. Dat was erg leuk de afgelopen jaren dus daar hebben we zin in.

 

roodbruin

Zondagochtend gingen Opa en Oma weer op weg naar het noorden. En wij naar San Jose. Het is een natuurgebied en in de zomer laten ze daar maar tot een uur of half 11 auto's in 's morgens. Dan vinden ze het vol. Tenminste wat auto's betreft. Daarna kun je met de bus, gratis, toch bij de baai naar keuze afgezet worden. We waren net even te laat dus we moesten met de bus. Fran vond het leuk. Hij was de enige denk ik.

Wij stapten maar uit bij de eerste baai (want warm in de bus) en kwamen zo op de Playa de los Genoveses. Dat is een mooi strand met bomen (eucalyptus) waar je lekker onder kan liggen en aan de kant rotsen waar veel heremietkreeftjes en krabbetjes zitten. Die heremietkreeftjes dat durf ik nog wel aan, maar nu was Opa weg en moest ik ook de echte krabben vangen voor Fran. Slik. We hebben een ENORME gevangen (cm of vier), en uiteraard ook weer losgelaten.

Vandaag waren we weer in San Jose, maar in een andere baai, El Barronal. Ook heel mooi, en daar heb ik twee visjes (van een cm of tien) met heel mooie kleurtjes gevangen voor Fran. Eentje met groen en gele vinnetjes en de andere met blauwe streepjes. Geen foto want meteen ook weer losgelaten.

Ik heb vakantie trouwens. Twee weken! Lekker! Gisteren geen strand gezien. O ja toch, op de terugweg uit de stad even een duik genomen en toen meteen weer weg. Verder een hoop geld uitgegeven. Het zijn de laatste uitverkoopdagen. Heb Fran in de nieuwe kleren en schoenen gezet en een dvd van Harry Potter gekocht zogenaamd ook voor Fran :-)

nog 1 keer

Morgen vertrekken Opa en Oma weer dus vandaag gingen we nog een dagje samen weg. Naar Cabo de Gata, naar het strand, barbeknoei mee.

Oma riep toen we afdaalden naar een baai; 'Ik ga hier NOOIT meer heen (op mijn tenenslippers)' Het weggetje was inderdaad een beetje moeilijk om af te dalen maar we kwamen heelhuids beneden. En het was zeer zeker de moeite waard!

Mooi blauwe lucht, mooi blauwe zee, rotsen met in ieder holletje een krab. Opa durft ze te vangen dus hadden we er wel vier in het emmertje van Fran. Maar ze vochten een beetje en duwden elkaar dan omhoog de emmer uit. Om vervolgens heel hard richting Oma te rennen die niet zo van krabben gecharmeerd is. En het bleek ook dat er een met een van zijn scharen een poot van de ander had afgeknipt, toen we dat ontdekten mochten ze meteen weer terug op de rotsen..dat hadden we nou ook weer niet gewild.

¿huh?

Joh,  het regent!!  (een beetje)

Onhandig

Een vrachtwagen kwam een paar pallets bij ons lossen maandag. Ik op het heftruckie en twee chauffeurs in de wagen. 'Of ik niet mee wilde naar het strand want ze hadden de tijd en konden de rest pas om vijf uur lossen in Almeria'.

's Middags op het strand was het goed toeven. Ik was natuurlijk niet met de chauffeurs, maar met mijn ouders, en Fran. Er liep een mooie jongen. Bruin, lange zwarte vlechten, een stralende glimlach en... zonder armen. Soms kun je het niet helpen, je blijft toch kijken al probeer je dat niet te doen. 

Hij zal toch niet verzuipen in zee? Maar nee, hij zwom als een otter. Hoe haal je dan je broek op, en hoe snuit je je neus of veeg je je billen af zonder armen? Hij zwom helemaal naar een duikeiland met glijbanen en trappen. Hoe veeg je het water uit je ogen als je bovenkomt?

Hij zat en lag daar een tijdje op het eiland en kwam toen weer terug zwemmen. Hij rookte een sigaret en legde zijn handdoek heel vakkundig recht met zijn voet. Tjonge wat lijkt me dat onhandig (eh ja, ook letterlijk). En al die mensen die naar je staren. Hij leek het zich niet bewust en genoot zichtbaar van gewoon een middag op het strand.

Cabo de Gata

En zo werden wij wakker vanmorgen, in de slaapzak op het strand van Cabo de Gata...

Gisterenmiddag richtig de kaap gereden Opa en Oma met het campertje, wij in de auto tentje mee, gezwommen, gekookt bij het strand, kamp opgeslagen. In de tent was het veel te heet, Fran en ik gingen in de samengeritste slaapzak op het strand zo onder de sterren. Leuk!

Vandaag nog de hele dag daar geweest en nu weer thuis met roodverbrandde neuzen..

Cazorla

De reis naar Cazorla verliep voorspoedig, tót zo'n 300 m. voor bestemming. Het dorp Cazorla ligt tegen een berghelling op en wel een hele steile. Het huis wat wij gehuurd hadden ligt helemaal bovenin het dorp aan de rand van het bos..Er was een bluesfestival in het dorp en de helft van het dorp was niet toegankelijk. In een wirwar van straatjes in de zinderende hitte zochten wij ons een weg naar boven, in z'n 1, want alles was enorm steil, straatjes zo nauw dat de beide spiegels ingeklapt moesten omdat de auto er anders niet door pastte. We waren in de buurt maar om het zeker te weten vroegen we de weg en plots begon er allemaal rook onder de motorkap vandaan te komen en stonden we met een oververhitte auto..

Auto aan de kant gezet, ijsje gekocht, ons de weg goed uit laten leggen en toen de auto wat was afgekoeld en het water was bijgevuld vervolgden we onze weg. Toen waren we er binnen 5 minuten. De eigenaar Jose, kwam het huis uit en riep:'Hebben jullie het zó gevonden, niet even gebeld?' 'Ja hoor, no problem, alleen de auto had er wat moeite mee!'

Het huis is helemaal goed. Het staat vrij tussen de noten en vijgebomen aan de rand van het bos. Muren van 70 cm dik, dus heerlijk koel binnen. Robuust ingericht en helemaal compleet. Zelfs een beetje zout, suiker, olie zeep ed was er allemaal, aan alles was gedacht. Mooie lekkere bedden. We hebben iets te eten gemaakt en wat uitgerust. Toen het iets minder heet werd hebben we in het bos gewandeld. Erg mooi, zo uit huis het bos in. Er zijn verschillende routes in de omgeving.

De eigenaren van het huis hebben twee poezen en een jonge hond 'Cyclon' die ons vergezelde op alle wandeltochten. Fran op een holletje erachteraan. Hij heeft nog nooit zo lekker doorgelopen.

Voor het huis wat stoele, uitzicht over het hele dal van Cazorla, een hangmat en een schommel, de zinderende warmte en het geluid van duizenden krekels (cicades). 's Avonds de rode zon die achter de bergen zakt en de mooi verlichtte kerkjes en het kasteel. De hond aan onze voeten.

Op het erf ook een schuurtje met een kippenhok. Een meneer komt 's morgens de kipppen voeren vergezeld door een hond en vier katten. Fran heeft al snel vriendschap gesloten.Hij vertelt ons dat er vlak bij het dorp geen zwijnen of herten komen maar wel berggeiten en eekhoorns. Tegen schemer wandelen we in de hoop iets te zien. Fran babbelt honderd uit en de hond is ook mee. We zien dus niets maar het is evengoed erg mooi.

Zondag rijden we richting vallei van de Sierra de Cazorla. Dennenbos, de rivier Guadalvivir, mooi! We installeren ons naast de rivier in de schaduw van de bomen en zwemmen. Op sommige plaatsen komt het water tot mijn dijen, meestal is het ondieper. Fran meets Miguel en ze gaan samen vissen vangen. Vissen zitten er genoeg maar ze zijn ons allemaal te snel af.

Aan het eind van de middag rijden we naar een wildpark, daar zou een grote concentratie groot wild leven. We zijn te vroeg eigenlijk maar we zien toch een moeder en twee kleine wilde zwijntjes. Thuis maken we een pot macaronie en eten buiten met uitzicht over het dal waar de lichtjes van Cazorla een voor een aan gaan. Fran en ik lopen nog een rondje door het bos met de Cyclon en het is stekedonker als we terugkomen. Babacar zit in de schommelstoel naar de lichtjes te staren, ik breng Fran naar bed en val zelf ook als een blok in slaap.

Maandagochtend al vroeg wakker, tenminste Fran en ik. We lopen door het bos, een nieuwe route. Erg mooi en nog lekker koel. We komen een spierwitte hond tegen die een kleine kudde schapen begeleidt, alleen, zonder herder.. Naderhand rijden Fran en ik even naar beneden het dorp in. Daar is markt en we vinden een pin apparaat dat werkt. Gisteren in de bergen hebben we drie apparaten gevonden maar alledrie kapot! Vanmorgen wel prijs. De auto werd weer behoorlijk warm terug naar boven. Het is gewoon te warm, te steil, maar we kwamen net aan.

Babacar uit bed gehaald en naar Arroyo del Frio gereden. Heerlijk gegeten, hertenbiefstuk in pepersaus, berggeit al ajillo (met knoflook)...eten van de streek, erg lekker! Toen richting de oorsprong van de rivier Guadalvivir. Daar was het heel mooi wandelen en zitten aan de rand van het water. Heerlijk gezwommen. Mooi helder koud water, bijna geen mensen, natuurlijke zwembadjes in de rivier die trapsgewijs van de berg naar beneden komt. Dennenlucht, zonnetje, schaduw onder de bomen, verfrissing, mooie blauwe en groene libelles...

Op terugweg viel Fran in slaap. Het was dan ook al na achten en we hebben hem zo in bed gekieperd. Wel jammer want de buurman kwam met een jong egeltje dat hij had gevonden om aan Fran te laten zien. Wij zaten te eten. Hij legde hemin de struiken. Toen ik even later een foto zou maken was hij al weg. Nog maar een nachtje zei Fran 's middags. 'Ja' zei ik 'vind je het leuk hier?' 'De hele tijd' zei Fran. 'Waarom moeten we terug?' 'Ja waarom eigenlijk, ik denk dat we maar blijven!!!'

De laatste ochtend in het huis in Cazorla, nog een laatste wandeling met de hond Cyclon, alles opruimen en inpakken en om twaalf uur nemen we afscheid en gaan nog een dagje richting de Sierra de Cazorla. We kopen wat souvenirs, eten nog een keer wild en gaan weer naar de oorsprong van de rivier om nog een dag door te brengen in het bos aan het water. Heerlijk, zeker voor herhaling vatbaar!