boos

We zijn niet gaan zwemmen ivm Fran zijn 'rare ogen'. We gaan niet meer, eens kijken of het snel overgaat, dan weten we dus dat dat het was. Jammer wel, hij ging net zo lekker. En ik ook wel. Moet ik het hem zelf maar leren, in zee. Hij kan al boven blijven en vooruit komen. Dus nu even hard aan 'de techniek' werken ahum..

Er was theater op school vanavond. Opgevoerd door de kinderen van de hoogste klassen. Leuk voor Fran. Met piraten, dus altijd goed! En van gisteren was er zoveel gebak, cake en ander vreetwerk over dat er voor vanavond ook zat was voor iedereen.

Wat nog meer vandaag? Een Nederlandse collega gaat naar een andere stek en mailde dat hij me zou missen -Telefonicamente- Dat vond ik wel erg lief. We hebben namelijk altijd lol over de telefoon. En -vrolijke recht voor zijn raap-mensen fleuren je dag op, echt wel. Man, gewoon even een paar minuten echt lekker lachen dat is heel veel waard hoor! Zo heb ik nog een paar leuke telefoon-collega's, dat maakt het werk veel leuker toch. Dat je zo af en toe zowat onder de tafel ligt en écht nix meer kan zeggen van het lachen. Als ik mensen bel die geld schuldig zijn (een van mijn taken) probeer ik het ook altijd vrolijk te brengen. Dat stemt hen ook vrolijker en eerder bereidt om te betalen..

Maar er zijn ook echt wel taarten die je wel kan schieten over de telefoon. Mensen die overal moeilijk over doen. Ik doe ook wel eens lelijk over de telefoon hoor, als ze blaffen aan de andere kant. Dan word ik boos. Ik heb wel eens gezegd; 'Dat had best aardiger gekund'. Haha. Toen was het even stil. Als bazen van een ander bedrijf denken dat ze over mij ook baasje kunnen spelen, dan krijg je dat, dan gaan alle haren overeind. Al wist ik toen helemaal niet dat het de hoge baas van een zuster bedrijf was. Ik zei later tegen de secretaresse; 'en zeg maar tegen je collega dat we zo echt niet geinteresseerd zijn' en toen piepte ze; 'dat was de baas' hahaha. Hij zal tegen haar dus ook wel tekeer gaan..

En er was eens een klant die boos beweerde dat hij gebeld had om iets te bestellen en of dat niet eens een twee drie gebracht kon worden...Ik wist zeker van niet (en hij ook) dus ik zei gewoon dat dat nog helemaal niet besteld was en dat het bij deze genoteerd was en dat we het zo spoedig mogelijk zouden komen brengen. Ijzig koel, maar met vuurschietende ogen. Mijn collega zei dat ik me niet zo moest laten kennen dat het een goeie klant was en dat je die gewoon gelijk geeft. HA! Hij wist heel goed dat hij fout zat want sindsdien strooit hij complimenten iedere keer dat hij komt of als ik iets ga brengen, op het slijmerige af. Hij heeft me zelfs uitgenodigd om te komen lunchen. Maar ik luns niet met zukke mannegies...

Wat voor kronkels heb ik vandaag in 's hemelsnaam gemaakt dat ik hier op terecht kwam???!! Ik ben niet zo gauw boos dus als het gebeurt dan herinner ik me dat later nog wel. Zo heb ik mijn collega Jacinto wel eens echt kwaad gezegd dat als ik de baas was geweest dat hij dan nu op staande voet ontslagen zou zijn. Hij heeft het er nog steeds over. Dan zegt ie; 'Maar als het aan jou lag dan was ik hier allang niet meer' hahaha.

Gemeend en terecht boos zijn dwingt een soort van respect af, geloof ik, nu ik er zo eens over nadenk...hmm

Peru

Het is de week voor Peru op school. De hele week zijn er activiteiten waarbij er geld voor Peru opgehaald wordt. Vandaag was er markt van spulletjes die de kinderen allemaal zelf gemaakt hebben.

Fran stond achter de kraam met macaronie armbanden en kettingen want die hadden zij met hun klasje gemaakt.

En we hebben natuurlijk zelf ook grote kunstwerken aangekocht; papieren gekleurde onderzetters, een ketting, een macaronie armband, oorbellen, een papieren bril.......We hebben het goeie doel goed gesteund!

volle dag

Na de zwemles van vanmiddag hadden we Ana en Fede op visite met de kleine Adrian. Fran was bijna in slaap toen ze kwamen, helemaal moe van het zwemmen maar met Adrian was hij zo weer helemaal monter. Ik had foto's gemaakt van het dopen zondag. Waren ze erg blij mee en het was erg gezellig.

Het zwemmen was ook lekker. Heb mijn zestig baantjes weer gezwommen (anderhalve kilometer). Ik had een meneer in mijn baan zwemmen die erg hard ging, en ik erachteraan. Ging als een speer hahaha. Fran heeft nog één les deze maand. Ik weet niet of we die nog wel gaan nemen, ivm de bultjes en de dikke ogen...

mix

Gisteren waren we in Cala El Barronal, San Jose. In de morgen was het erg lekker maar het ging steeds harder waaien tot we uiteindelijk zowat gezandstraald werden.

Vandaag waait het weer, maar moesten we toch werken dus geen last van gehad. Behalve dan dat het hele huis vol stoft, en het erg bevorderlijk is voor mijn hooikoorts.

Verder gaat de zomerschool definitief niet door. Opa en Oma komen een maand als alles goed gaat en dan houden we nog acht weken over... Ik heb besloten dat ik iedere maandag en vrijdag vrij ga nemen gedurende 8 weken. (Dat is samen drie weken). We gaan toch niet weg, of misschien alleen een paar dagen en in de zomer werk ik maar tot half drie dus dan ben ik drie lange ochtenden weg per week en die neemt Babacar voor zijn rekening. Tenminste als de baas het er mee eens is, moet het nog even overleggen. (Was een goed idee Miek!).

Het jochie is niet zo erg lekker. Al een tijdje eigenlijk, niet dat hij koorts heeft of zo, maar hij is vervelend en moe en heeft dikke ogen. Ik vraag me toch af of het soms van het zwembad komt. Nou ja, nog twee lessen en dan wordt het zwembad verbouwd. In juli zijn er pas weer zwemlessen en die zijn dan iedere dag, ik denk niet dat we ons daar aan wagen...Nu ligt ie in ieder geval na een boze bui uitgevloerd te snurken op de bank..

doop

.....en ik sliep net zo lekker, ik vertrouw het nix, heb je die bak met water gezien...

 

......0ndertussen op de kerktrap....

...love me tender...

leven

....En moeder maakt het (naar omstandigheden) goed.

 

Wachten en meeleven, veel anders hebben we niet kunnen doen. Sommige dingen wens je niemand toe. Het is voorbij, en nu de verwerking nog. Ik weet het nog van mezelf. Overal zie je opeens vrouwen met zwangere buiken, moeders met babietjes in de kinderwagen, de hele wereld wel en jij met een lege buik. Niet dat je het de anderen dan niet gunt maar je had zelf ook nog zo graag..

En vanmiddag weer heel wat anders, dan gaan wij hier een kindje dopen..Dat kindje was er maar niet zo. Daar gingen ook de nodige moeilijkheden aan vooraf. 'Wat gaan ze dan bij Adrian doen' vroeg Fran vanmorgen terwijl hij de kat aan het natspuiten was met een waterpistool.

'Nou, de pastoor gaat water over het hoofdje van Adrian laten lopen en dan maakt hij een kruisje op zijn voorhoofd'

'O leuk, net als ik bij Manu', spletsh en de kat kreeg weer een volle laag en zette het op een sprintje...

...

.

An angel in the book of life
Wrote down an infant's birth
and mentioned as he closed the book
..... too beautiful for earth

.

afscheid 3x

 

1/ 'Hoe nemen ze nu de auto mee in het vliegtuig?' vroeg Fran vanmorgen toen we Daniel en Ans uitzwaaiden. Het zit er al weer op, het bezoek. Jammer want het was erg leuk. Moeten ze vaker doen!!!

2/ Achter ons huis loopt een steeg en aan de andere kant van de steeg is een flat van drie hoog. Daarin zit een winkeltje wat snoep en 'eerste levensbehoeften' verkoopt, brood, melk, eieren...De laatste maanden zat er in de steeg heel veel tuig, van vroeg in de middag tot diep in de nacht. Blowen, bierflessen kapot gooien in de steeg, nog meer blowen, en ander spul gebruiken. Ik heb, net als andere buren verschillende keren de politie gebeld. Voorheen speelden er altijd kinderen in de steeg, maar niemand durfde zijn kind daar nog te laten lopen. Wij dachten te zien vanuit ons keukenraam dat die lui ook drugs verhandelden.

Maar zij verhandelden het niet, of misschien verhandelden zij het dóór, maar nu blijkt dat er in het snoepwinkeltje drugs verkocht werd, het meisje van de winkel zit inmiddels in de nor en de winkel is dicht. We moeten iets verder lopen voor een broodje maar we hebben gelukkig afscheid genomen van die rare lui in de steeg. Sindsdien zijn ze hier niet meer gesignaleerd, en de kindjes spelen weer buiten.

3/ Tot slot is er morgen nog een heel moeilijk afscheid.Wij zullen in gedachte de hele dag bij mijn zus en haar man zijn en we wensen ze heel héél veel sterkte.

Bergen

...

Twee kale koppen aan de wandel in de bergen van Laujar de Andarax. Lekker weer, beetje wind, veel zon. Er staan heel mooie bloemen en het is er allemaal mooi groen op het moment.

Toen we uitgewandeld waren zijn we naast (en in) de rivier gaan zitten en hebben we een vuurtje gestookt en lekker gebarbeknoeid. Het was goed uit te houden daar! 

...

zaterdag

Er wordt al een dik uur getoeterd en er is vuurwerk zoals we niet eens met nieuwjaar hebben. Mooi siervuurwerk. Er zal wel iets met voetbal zijn..

Wij komen net van het strand in San Jose. Het waaide behoorlijk maar het was toch wel erg lekker. We hebben een steenuiltje gezien op een pitaca, dat was al weer even geleden. En we zijn op het strand gebleven tot de zon onderging. Nou ja, achter de berg verdween..heerlijk.

Vanmorgen nadat ik hier schoongemaakt had, heb ik de mannen naar het park gestuurd en ben ik twee uur onder zeil geweest. Bij geslapen. Was even nodig. Gisteren weer een schrik-bericht, nu van een ander. Even afwachten maar en hopen dat het meevalt.. 

Toen de mannen terug kwamen hebben we gegeten en daarna zijn Fran en ik naar San Jose gereden, we waren nog niet bij de grote weg of hij sliep al, helemaal tot we bij het strand waren (een uur). Waarom wij een uur naar het strand rijden als we het strand voor de deur hebben? Nou daarom!

Heb gisteren Fran helemaal kaal geschoren met de tondeuse. Het k-ding. Hij schoor soms wel en soms niet, (meestal niet) een half uur om dat kleine koppie te knippen. En toen was ik zo woest dat alles maar dan ook alles er nu af is. Hoeft ie tenminste voorlopig niet weer hahaha. Zo kaal is hij nog nooit geweest. Vandaag zijn schedel bijgekleurd in de zon, daar was ie wat blanker dan de rest. Naar het strand met factor 50 op zijn bol....

???

1 dag na de vergadering op school is er opeens wél een ruimte die aangepast gaat worden en als eetzaal gaat dienen in de nieuwe school: En de offerte is zelfs al aangevraagd aan het cateringbedrijf voor het nieuwe seizoen, in het nieuwe gebouw.

Nu de zomerschool nog...

wachten

15.00 uur..... 

16.00 uur..... 

17.00 uur .....

17.05 uur .....

17.10 uur .....

17.11 uur......

17.12 uur .....

17.13 uur ....

17.14 uur.....

17.15 uur.....pieppiep pieppiep pieppiep .....SMS...

Het is niet goed

..........

................

.....................

18.45 uur...tringgggtringgggg...telefoon...

...en die engel die je me gestuurd had, heb ik op de grond gegooid en kapot getrapt...

die hielp ook geen zak

......grapje.....

gelukkig, een grapje, al zijn we wel down

School

Vergadering gehad van de ampa (oudervereniging) op school. Er is een nieuw gebouw in aanbouw waar de drie, vier en vijfjarigen in komen te zitten want die zitten nu in noodgebouwtjes naast de school. De school is uit zijn voegen gegroeid. Nu is er gezegd dat er in dat nieuwe gebouw geen eetzaal komt, geen na-schoolse aktiviteiten en geen voor-schoolse opvang. Dat de kinderen dan maar lopend naar het hoofdgebouw gebracht moeten worden want het is niet zo ver. Kindertjes van drie, vier en vijf jaar. Of er moet een bus komen die ze brengt en haalt want het is gevaarlijk als er vijftig of zestig peuterjes over straat moeten die in de gaten gehouden moeten worden..Er is een commissie van ouders samengesteld die gaan praten en gaan vechten voor een eetzaal in dat nieuwe gebouw. Temeer ook omdat er al 180 aanmeldingen zijn voor de eetzaal van volgend jaar en er maar 100 plaatsen zijn in het hoofdgebouw.

En dan is er nog de zomerschool. De kinderen hebben hier drie maanden vakantie, daarom is de zomerschool in het leven geroepen, want de meeste ouders hebben géén drie maanden vakantie.... In augustus is de school echt helemaal dicht maar de rest van de tijd is er de mogelijkheid je kind naar de zomerschool te brengen. De zomerschool wordt gedaan door een prive bedrijf dat niets met de school van doen heeft. Dat bedrijf levert de meesters en juffen voor de zomerschool en dat bedrijf zorgt voor het materiaal de schoonmaak en alles, er wordt vooral veel gespeeld en geknutseld. De school levert alleen zijn installaties, het gebouw.

Nu wil de directeur van onze school zijn school niet in handen geven aan een bedrijf. De directeur wil de school in handen geven aan de oudervereniging, en dat de oudervereniging het bedrijf dat de zomerschool doet contracteert, en dat 1 peroon van de oudervereniging eindverantwoordelijke is. De directeur wil niet gebeld worden dat er een kindje een zaadje in zijn neus gestopt heeft als hij op het strand zit met een biertje in zijn vakantie. En van de oudervereniging wil ook niemand verantwoordelijk zijn. Bovendien zijn die mensen iedere schooldag in touw bij het begeleiden van de eetzaal, voorschoolse opvang en na schoolse aktiviteieten, die verdienen ook een echte vakantie. Het bedrijf neemt alle verantwoordelijkheid op zich, het bedrijf heeft verzekeringen voor als er iets gebeurd, het bedrijf zou een soort borg willen betalen voor het gebruik van de school, maar de directeur wil daar toch niet aan. Hij wil 1 naam van de oudervereniging, maar niemand wil/kan twee maanden toezicht houden/beschikbaar zijn. 

Er gaat gepraat worden met de directeur door een paar mensen om te kijken wat voor oplossing er mogenlijk is. Iedere ouder die zijn kind naar de zomerschool brengt moet verantwoordelijk zijn voor zijn eigen kind. Als er iets gebeurt met een kind moeten de ouders gebeld worden door dat bedrijf, en niet de directeur of een lid van de oudervereniging. En hij zou de hele oudervereniging verantwoordelijk kunnen stellen, niet 1 persoon.

Het is wat. Al die werkende ouders, dat al die opvang nodig is. Maar begrijp dat je hier wel allebei móet werken want de lonen liggen gewoon vreselijk laag. Dat een gewoon loon hier minder is dan een bijstandsuitkering in Nld. En de prijzen verschillen niet zo gek veel meer, op iets van 3% of zo, ligt het nu.

Ik klaag niet, wij hebben hier bijna altijd mooi weer, en daar word je blij van!

Laujar

Vanwege de graad van verbranding vandaag niet naar het strand maar naar het bos; Laujar de Andarax. De eerste stop was bij het bezoekrscentrum van Laujar want ik wou graag wat looproutes weten; een kaart halen. Het was nog dicht. Geen probleem want er lag een heel mooi groene olijfboomgaard naast met mooie bloemen. Lekker doorheen gelopen. Je kunt echt wel zien dat het hier geregend heeft de afgelopen tijd!!

De mooiste route zou de route van de hydroelectrica zijn. 5 km en een hoogteverschil van ongeveer 200m. Met twee tunnels door de berg heen (grotten) dus liefst zaklamp mee. En erg mooi maar je moet geen hoogtevrees hebben, werd er gezegd.

Dus wij op weg. We kwamen langs een churros-kraam, dat werd de tweede stop. Churro is een soort oliebollensliert met suiker erop. (en dat dopen ze hier dan vaak in de warme chocoladevla). Daarna naar de 'nacimiento' (daar waar de rivier ontspringt). Bij aankomst bleek de route geen 5 maar 7 km en dik drie uur te zijn. We hebben hem niet uitgelopen maar zijn terug gegaan na een tijdje want het was wel erg steil voor Fran. Beter als hij wat groter is. Maar mooi was het wel. We gingen terug naar de rivier waar we ons installeerden op een kleedje in de schaduw en Fran ging vissen. Met een snoepje aan de haak, 'dan moeten ze zéker wel bijten'...

Het was er rustig, het was er lekker, Fran ving helemaal niets en er waren heel veel vlinders....'En waar is Ans nu?' vroeg Fran nogmaals. Ik had hem verteld dat de visite naar de bergen afgereisd was en dat ze volgende week weer terug zouden komen. Dus toen zaten we daar in de bergen, maar hij zag Ans helemaal niet?!...

We lagen moe-gevist op ons rug naar de blauwe lucht en de ruizende bladeren te kijken toen we plots 'iets groots' door het bos met grote sprongen op ons af hoorden komen. Maar voor we echt konden schrikken van dat 'vast heel wilde zwijn dat ons aan kwam vallen', hadden we een natte tong in ons gezicht van een over-enthousiaste hond.

De magen begonnen te knorren en we gingen naar de fabriquilla maar daar was een communie-feest bezig en niet voor publiek geopend. Dus naar het dorp afgedaald en daar aan de tapas gegaan. Calamares fritos met patat, cazon (vis) met een broodje, muslito de mar (krabbenvleeskroket) met patat en slakken met rode pikante saus en een broodje. We zagen ze liggen en wij hadden ze nog nooit geprobeerd dus ik zei tegen Fran die nogal van de slakken is; 'zullen we ze nu eens echt proberen, kijken of ze lekker zijn?' Dat wou hij wel. Ik moest wel eerst een paar keer slikken toen ik het eerste slakje uit zijn huis peuterde en je de hoorntjes en het kopje zo precies kon zien...brrr vieze slijmerds, maar ze waren lekker. Echt wel, en nix niet slijmerig.

Zwaar leven

Gisteren liepen we door de haven van Aguadulce en gingen daar eten. Het was gezellig en lekker. Wel een beetje koud uiteindelijk. 's Avonds is het toch nog wel fris.

Maar overdag poeh is het al erg heet, vandaag weer verbrand op het strand! Fran herenigde zich met zijn strandvriendje van vorig jaar; Sebastian. Ze vingen strandvlooien en deden die in hun emmers met een laagje zand en een laag water. Die beesten zwemmen, ik dacht dat ze alleen in het zand zaten. 

Bezoek!

We hebben erg leuke visite, uit mijn studie-tijd. Na de taart en wat te drinken dacht Ans dat het wel even lekker zou zijn om nog even naar het strand te gaan om te zwemmen. Daniel kwam boven in zijn zwembroek en Fran keek aandachtig naar zijn benen. 'Lang geleden dat iemand zo mijn benen bestudeerd heeft' zei Daniel. 'Net als Opa' zei Fran toen; 'allemaal haren'...

Van dat zwemmen had Ans helemaal goed bedacht, het was wel wat koud om door te komen maar het zonnetje was nog lekker warm en we zaten daar nog even heerlijk te zitten op het strand tot een uur of zeven. Daniel werd als paard gebruikt en door Fran afgemat. Na een ijsje weer terug naar huis.

Vandaag zijn ze een grote ronde aan het maken oa naar San Jose. Wij komen net van de zwemles en ik heb Fran reeds in bed gekieperd. Nu zit ik hier met een duf chloorhoofd te snotten..

hot

Het is hier hot man! De zomer is begonnen. Wij lagen vanmiddag in het zwembad. Nou ja, lagen, we zwommen wat af! Fran ging lekker, en ik ook (64 baantjes in 55 min=1600 meter). Er zwom een oud collega, was leuk even bijpraten. Hij ging harder dan ik, maar hij had flippers aan, dus da's trampa! We waren uitgenodigd voor een drankje na afloop maar Fran zijn batterijtjes waren op, dus dat hebben we maar niet gedaan.

Gisteren een gesprek gehad met juf Catiana. Alles gaat goed met Fran. Hij is erg perfectionistisch, heeft een goed geheugen, is sociaal met zijn klasgenootjes. Zijn motoriek is ook goed, ze zijn cijfers en letters aan het oefenen spelenderwijs, met schrijven en dat gaat heel goed. Als je zijn werkjes in vergelijking met anderen zag kon je inderdaad zien dat zijn letters er meer op lijken haha. Het is trouwens verbazingwekkend zoveel als hij al kan met letters. Hij herkent er al een heleboel en weet al woorden te schrijven als je ze heel duidelijk zegt zodat alle letters goed klinken.

Volgend jaar krijgt hij juf Magdalena weer, die heeft hij dit jaar ook de eerste paar maanden gehad voordat ze met zwangerschapsverlof ging. Kon hij het ook prima mee vinden.

In juni hebben ze nog een keer een schooluitje, naar de brandweer in Almeria, compleet met schuimfeest. Alleen zit er een moeder bij die de juf aan heeft willen geven bij de politie omdat zoonlief een blauwe nagel had opgelopen omdat een jochie een beetje te fanatiek met een steen een gat aan het graven was in het grind en het zoontje hielp ook mee, maar niet met een platte steen maar met zijn hand en zo was de platte steen op zijn vinger terecht gekomen. Moeder in alle staten, wat de juffen wel allemaal niet aan het doen waren geweest, die stonden zeker te beppen in plaats van op te letten etc etc. Dus de juf is een beetje huiverig om vijfentwintig van die kleine guppies mee te nemen naar de brandweer want stel dat er iets gebeurd dan is zij verantwoordelijk, dan kan ze ze beter in de klas op hun stoel laten zitten en een verhaaltje voorlezen. Dus ze weet het nog niet zeker, of ze wel gaan.. 

Leuk zulke ouders die de juffen om niets de stuipen op het lijf jagen. Dat kan toch altijd gebeuren, een bult of een blauwe plek of een geschaafde knie, jongens, dat hoort er bij hoor, dat kun je echt niet altijd voor zijn. Het kan nog gebeuren als je er zelf met je neus bovenop staat. Ik hoop maar dat ze wel gaan. En er mogen ook een paar ouders mee...

relax

Wat doen jullie nou zoal op het strand? Nou, we zitten wat in ons oor. We kijken tussen de rotsen door naar de zee....

We eten wat chips en staren voor ons uit...

Allemaal hartstikke saai. We zoeken zeebeestjes die dan een uur in een emmer bestudeerd worden en dan teruggezet worden op de rotsen in zee. We zwemmen. Ja ook! En rennen elkaar achterna. We maken foto's.

Fran heeft vandaag voor het eerst ook foto's gemaakt. Hij kwam tot de conclusie dat ik gewoon te groot ben voor op de foto omdat ik er nooit helemaal (en soms helemaal niet) op sta. 'Kijk je goed op het schermpje dan' Ja ik zie je helemaal!' 'Ook mijn hoofd?' 'Ja helemaal' Vervolgens houdt hij het toestel ondersteboven om te kijken waar het knopje ook al weer zat en drukt dan af. Oeps de lucht.. 

We ontdekten een soort pissenbed met oorwurmenknijptangetjes. En een spin die sprong. Alles in de emmer. O ja, maar ik kreeg vanmorgen eerst nog een keer het moederdag-vers, en een paar mooie oorbellen! 

'En el dia de la madre, te quiero felicitar

con lo buena que has sido, cuando me he portado mal

como no tengo dinero, nada te puedo comprar

pero un billon de besos, sí te puedo dar....'

Tanga

Alles goed met de autokeuring, hoef niet meer terug en ik was ook nog meteen aan de beurt!

Fran was met zijn vader naar het park en ze waren ook op zoek geweest naar een moederdagcadeautje. Hij had een rode tanga gevonden en had die omhoog gehouden en heel hard naar zijn vader geroepen die aan de andere kant van de winkel stond: 'PAPA, DEZE GAAN WE KOPEN VOOR MAMA'.

Dus iedereen in de winkel moest heel hard lachen en Babacar was het schaamrood naar de kaken gestegen al kun je dat bij hem niet zien. Ik weet nog niet wat wél, maar dát is em niet geworden...

Vanalles

Vierenvijftig baantjes gezwommen gisteren, toen was ik op, en toen was het klasje van Fran ook klaar gelukkig. Fran riep na een half uur al over drie banen heen naar zijn moeder; 'Mama, ik wil niet meer, Fran moe!'. Maar hij hield het toch nog vol..

Morgen de auto APK laten keuren. Je brengt hem hier niet naar een garage maar naar een speciaal keurstation en als er iets niet goed is moet je dus daarna naar de garage en binnen 14 dagen weer laten keuren, rompslomp dus. Duimen jullie dat ie d'r in een keer doorkomt?

Woensdag krijgen we bezoek uit Nld; leuk!!! Vanmiddag boodschappen gedaan, het is nog steeds een beetje petweer. Morgen zou het gaan regenen en zondag gaat de zon weer schijnen. Ik ga dus morgen de auto laten keuren, kasten kijken in Almeria en het huis poetsen en zondag naar San Jose. Morgen stuur ik Fran met Babacar op 'mannendag'. Naar het park én een cadeautje voor moederdag kopen want dat is het as zondag hier.

Ik kreeg vandaag ook al een moederdagcadeautje, Fran had het op schoolgemaakt en kon het geheim niet nóg langer bewaren. Hij riep de hele week al dat hij een geheim had. En dat het een bloem was, van groene en gele klei maar dat hij dat niet mocht zeggen. Dusss ik had niets gehoord. Nu hangt ie op de koelkast te prijken want er zit een magneetje achterop de kleibloem. Prachtig, met een tekening, gevouwen als een cadeautje, en een vers wat hij heel mooi opgezegd heeft!!

zwemmen

De computer in het zwembad was gemaakt vanmorgen. Ze konden eindelijk zien of er plek was voor Fran in het zwemklasje. En dat was er niet.

Maar omdat ik tig keer langs was geweest om te vragen of de computer het al weer deed en of er plek was, hebben ze hem er tóch bijgescheven! Top! Dus vanaf morgen gaat Fran echt naar zwemles en ga ik mijn baantjes zwemmen.....

 

Ondertussen ben ik anderhalve kilo afgevallen, nog 'zeveneneenhalf' te gaan.... Terwijl ik in het water lig kan ik alvast niets in mijn mond steken, en van de chloorlucht wordt ik altijd een beetje benauwd/misselijk dus daarna zal ik vast ook niet veel eten. Leuk dat zwemmen!

Los Frailes

Hier werd Federico Garcia Lorca geinspireerd tot het schrijven van zijn boek, 'bodas de sangre' ('bloedbruiloft'). Het is de Cortijo de los Frailes. Een ruïne van een kerkje met boerenhuizen eraanvast. Er zijn hier ook westernfilms opgenomen oa met Clint Eastwood. We kwamen er langs onderweg.

Wij gingen kijken bij Cortijo el Campillo in Albaricoques om te zien of dat een mooi staand huis is om eens te huren. Het ligt in the middle of nowhere, 2,5 km van het dorp (tien huizen) Albaricoques en je kunt er alleen over een onverharde weg komen. Er zijn ezels en een hond en een kat en een pony. Daar kun je Fran wel los laten denk ik. En sterren kijken 's nachts. Het ligt een km of 12 van San Jose. De prijs is ook leuk. Het hele huis voor 60 euro per dag/nacht in het hoogseizoen en 50 in het laagseizoen.

En in Pozo de los Frailes hebben we nog een paar cortijo's gezien, een heel mooie plek maar wel duur. 

Eigenlijk waren we gewoon op weg naar San Jose maar het waaide en het was een beetje bewolkt en koud. Dus via een grote omweg langs de cortijos, vervolgens in San Jose aan de warme chocolademelk met een tostada de atun, waarna we uiteindelijk lekker gewandeld hebben tussen de pitacas en tot slot toen de zon ging schijnen ook nog achter een rots uit de wind met de billen in het zand gelegen. Top!