Sinterklaas

Ik maak het niet te lang hoor, geen tijd! Ik moet een brief schrijven, aan Sinterklaas. Fran wil graag dat hij nu al weer komt en of ik hem dat even kan schrijven, op een wit papier. Dus, eh, I'm off; een gewichtige vraag stellen aan Sinterklaas!

zon

Vanmorgen vroeg, half negen zaten we op het strand van Aguadulce met de logeerhond te dubben of we vandaag naar San Jose zouden gaan of niet. Dat de logeerhond er überhaupt nog wás was een geluk bij een ongeluk gisteren. We waren de hele dag naar San Jose. De hond opgesloten in de kamer van Fran en de kat met kraag in de woonkamer (met het raam op een kiertje van 1 cm).

Komen we thuis, kom ik erachter dat we, ik bedoel, ik, vréselijk verbrand ben. Staat het raam wagenwijd open in de woonkamer, is de kat met kraag en al verdwenen, en zit de hond gelukkig nog veilig in de kamer. De kat kwam na een uurtje gelukkig weer thuis. Zonder kraag, wond weer meer open, had ie aan zitten likken natuurlijk. Ik had al gedacht dat die andere killer-kater hem wel afgemaakt zou hebben nu hij zich niet niet kon verdedigen met die kraag op, maar dat viel dus mee.

Na de ontbijtwandeling met de hond op het strand naar de benzinepomp gereden, de enige winkel die open is zo ongeveer en daar hadden ze zonnebrand factor 50. Ja echt 50! Daarmee durfde ik San Jose nog wel een dagje aan. Dus daar gingen we weer. Piraat Fran voorop.

Er zijn al weer veel hagedissen, de sprinkhanen zijn er nog niet, de zon op volle kracht en vader Babacar was ook weer eens mee. Ik had een witte neus van de factor 50 en heb de meeste tijd mijn shirtje maar aangehouden vanwege de rode appeltjes en schouders. Ook gezwommen, het is nog wel fris om door te komen maar dan erg lekker.

Factor 50 werkt echt, ik ben niet erger verbrand. Ik had Fran er ook een beetje de schouders mee ingemeerd want hij had gisteren ook veel zon gehad al zie je daar bij hem niets van. Had ik beter niet kunnen doen want hij kan beter tegen de zon dan tegen de creme, hij kreeg er bultjes van. Doen we dus niet meer. Alleen wat smeren met aloevera-spul, als hij een droge huid heeft, dat is voor hem voldoende en daar kan hij wel tegen.

Fran en ik kopen vaak op de heenweg een ijsje én op de terugweg een ijsje (ja luxe he!) dus de jongen van het ijstentje kent ons al. Bovendien nemen we altijd hetzelfde ijsje. Toen ik afrekende vanochtend zei hij; Ga zo maar vast bedenken wat jullie straks nemen want ze zijn nu op hoor!..Dus dat hebben we gedaan. Op de terugweg allemaal een ander ijsje, maar er gaat toch niets boven een roomcornetto hoor!

rarara

                                                                              wat is dit?

                                                                     een klein stukkie van dit!

Oorlog

'Mamá ik zet de spuit erop' gilde Fran vanaf de patio beneden. 'Ja goed zo' riep ik hem toe.

Manu en zijn belager rolden krijsend en blazend door de straat. De haren en de urine vlogen in het rond. Het water van de tuinslang kwam vol op de vechtende kluwe. Geen sjoege. Ze gingen gewoon door. Ik kwam naar beneden en zou me wel even in het strijdgewoel storten maar de zwarte kat koos eieren voor zijn geld toen hij mij aan zag komen en ging er vandoor. Manu kroop onder een auto.

We waren al weer boven toen Manu thuiskwam, nat en heel vies want hij had onder de auto in het stof liggen rollen en met een wond op zijn kont. Hap eruit gebeten! Ik heb hem opgepakt en onder de douche gezet. Dat klinkt makkelijk maar in de praktijk is het douchen van een kat allebehalve..

Toen hij weer droog was bekeken we de wond eens goed. Er zat geen huid meer, je zag vanalles bewegen binnenin (darmen? en steentjes). Maar even naar de dierenarts. 30 Euri lichter en een met antibiotica volgespoten kat met een kraag en nog steeds een open maar schoongemaakte wond stapten we even later weer binnen. 'Castreren' adviseerde de dierenarts toen hij deze en ook de oude oorlogswonden zag, dan wordt hij vast rustiger, maar eerst even deze wond  laten genezen...

Haar

Ik kreeg op mijn kop bij de kapper. Ik zei; 'Een stukje eraf graag en ik heb mijn pony een beetje mishandeld, maak jij dat weer even goed?'

'Hoe heb je dat gedaan dan?''Nou, met de schaar, hij hing in mijn ogen te irriteren en ik dacht alles beter dan dit'. Dat viel een beetje tegen, terwijl ik toch altijd mijn eigen pony bijknip. Maar dit keer waren de knippen evenredig groot aan de irritatie.

Ze maakte het weer helemaal ok. Beter dan ooit want ze laat de pony altijd te lang, dan hangt ie met een week weer in de ogen, maar dat kan ze niet zelf, zo kort knippen, dat moet ik dus eerst zelf thuis doen.

'Je hebt wel veel grijze haren'. Dat zei ze ook nog even. Kijk, dat kan een verkooptrucje zijn om het kleuren van de haren te verkopen of gewoon een rotopmerking. Ik hield het maar op het laatste en heb thuis mijn eigen flesje kamillebleek op het hoofd leeggespoten. Dus nu ben ik weer flitsend blond, met zilverwitte highlights..

stuk

Mijn bureaustoel is een beetje stuk. 's Morgens zet ik hem hoog, ik heb het zelf niet zo door, maar gedurende de dag zak ik steeds verder onder het bureau en tegen de tijd dat ik naar huis mag zit ik bijna op de grond..

dinsdag

6.45 uur; alarm van de telefoon om mij wakker te bellen.

Een plas, een douche, aankleden en naar boven om te ontbijten. Yoghurt met muesli (ja Marjolein jouw schuld, dat restje muesli dat over was van jouw ontbijt heb ik opgemaakt en toen vond ik het zo lekker dat ik op de muesli overging toen de brinta op was..). En Fran z'n ontbijt klaarzetten. Vergeten zijn trommel in de tas te doen, maar gelukkig kreeg hij sap en iets te eten op school in de pauze. Wat een moeder weer. En Fran en Babacar hadden ook helemaal niet gemerkt dat ze met een comleet lege tas naar school liepen..

7.30 uur; alarm van Fran, 'Mamaaa, mama kom'

'Mama, ik wil weer baby zijn...of cowboy' (terwijl hij kopjes geeft tegen mijn boezem). Fran platgeknuffeld, in de kleren gehezen en bij zijn vader afgeleverd. 'Babacar wakker worden, jouw beurt!!, ik ga'

7.50 uur; Met de auto naar het werk, 5 km. De zaak geopend om 8 uur en vervolgens was ik daar in mijn up tot een uur of half 11. Koffie. Daarna kwamen de collega's ook in en uit lopen. Broodje met worst (metworst) en een appel.

Hoofdzakelijk krijt verkocht en besteld, zelfs ander halve pallet helemaal voor Cáseres. 400 Euri transportkosten voor die mensen voor 1,5 pallet krijt, omdat ze graag ons krijt hebben..Er kwam nog een klant die een half jaar geleden boos was. Niet terecht dus dat had ik hem toen, ook een beetje boos, verteld. Vandaag wist hij mijn naam nog, was erg aardig en bleef aardig toen ik zei dat ik de onderdelen die hij besteld had inmiddels doorverkocht had omdat hij ze al die tijd niet opgehaald had. Opnieuw besteld.

'Carola, ik ben Alberto' telefoontje van de chauffeur die een vrachtje bij ons af te leveren had. 'Van Aldenor' maakte ik de zin voor hem af. 'Ja hahaha, Carola, hoe laat ga jij naar huis, ik heb een vrachtje voor je maar ik ben ...' Alberto &%"/&·/ is niet zo snel. Ze hebben me net vanuit Nld op mijn falie gegeven en gezegd dat ze nóóit meer op vrijdag willen laden want ze gaan om vier uur dicht en meneer was om kwart voor zes aangekomen om te laden...Nou ja dat is dus gewoon het probleem van de transporteur. Als hij te laat is kun je of niet zeuren en laden, of gewoon dicht zijn, of zeggen dat er niet meer geladen wordt en dan moet ie wachten tot de volgende dag of in dit geval maandag. Maar nee, daar worden ze dan boos dat hij toch gekomen was en dat iemand 'had moeten laden'. Ik snap het wel, als ze Alberto zien kunnen ze het niet over hun hart verkrijgen. Alberto is al wat ouder en erg aardig en dus zei ik meteen: 'Ik wacht wel op je Alberto' 'OK, ik ben er om iets over twee''Nou dan is er toch niets aan de hand, ik ben hier tot drie uur!!' 'O ja'

13.55 uur; toet toet. Alberto. 'Ik heb hem op zijn staart getrapt hoor, ik dacht, anders zit je maar te wachten..' terwijl hij me een hand geeft. Even lossen en een kwartiertje later zijn we klaar. Hij duikt het toilet in met de deur open en gaat zich uitgebreid staan wassen. Ik geef hem zijn papieren, krijg weer een hand en hij gaat.

15.00 uur; Met t autootje naar de school om Fran op te halen en dan naar huis. Babacar is thuis en is aan het koken. Rijst met groente en vlees. Veel. Naar huis gebeld. Gegeten en daarna ging Babacar naar bed en wij wat spelen.

17.00 uur; Naar het zwembad. Nog niet voor les maar vrij zwemmen.

18.30 uur; Weer thuis, rozig. Was ophangen, nieuwe was in de machine, zwemkleding uitspoelen en ophangen. Babacar uit bed getrommeld, die moest weg. Koken en eten.

19.45 uur; Fran naar bed (te laat) en moeders achter de computer. (Normaal ga ik dan zitten vreten, maar nu dus niet (meer)).

21.40 uur; Nu; naar beneden, naar bed met een een beetje een raar boek, maar goed, ik ga het uit lezen.

zwemmen

Fran gaat op zwemles volgende maand. En ik ga een aanval doen op die kilo's teveel. Fran gaat twee keer in de week een uur naar les en dan ga ik in dat uur vrij zwemmen. Kijken of we het redden dat Fran voor de zomer ook met zijn hoofd bóven water kan zwemmen en of ik mijn kilo's kwijt ben..

Regen

Regen, dus even naar buiten voor de frisse neus en daarna de hele dag met de poes knuffelen,

voor de open haard hapjes eten en de vieze laarzen naast de deur laten staan..

Fris

Vanmiddag een bos bloemen die we in het veld geplukt hadden bij Huercal Overa binnen gehangen. Een beetje Casa AloeVera mee naar huis genomen, hier op het balkon te drogen gehangen, en nu aan de muur in de kamer. En het ruikt nog lekker ook, naar kruiden. Als je je ogen dicht doet en je snuffelt zou je haast zeggen dat je door de velden liep, tenminste als de caviakooi niet zo stond te meuren. (Dat is niet zo want hij, ik bedoel; zij, is eergisteren verschoond, maar het klinkt zo lekker anticlimax).

Toen met de plumeau, met echte veren jawel, overal langsgewapperd binnen, over de schilderijen en de lampen, doe ik nooit dus de vlokken vlogen in het rond. Toen ook nog een heleboel weggegooid wat ik in de weg vond staan, liggen, hangen. Kapot speelgoed van Fran, zwangerschapsboekjes in het spaans dus niet bruikbaar voor zus, keukengerei wat en nooit en te nimmer gebruikt wordt, dozen-handig om te bewaren voor het geval dat- allemaal hoppetee de vuilnisbak in.

De spulletjes die zus wel kan gebruiken voor de puk klaar gezet om op de vrachtwagen naar Nld te zetten. Maandag Antonio vragen of ie dat voor me mee wil nemen van de week. We krijgen weer wat ruimte in de kasten. En zo wordt het langzaam 'opgeruimd staat netjes' hier. En het is geen grote voorjaarsschoonmaak; het waait en het ziet uit naar regen, hetgeen ze ook voorspeld hebben voor morgen; prut dus voor het weekend. Soms is het me gewoon allemaal te veel zooi, te vol.

Nu die dichte kast nog in de kamer, dusssss. En gezien het gaat regenen morgen kon ik wel eens gaan rondneuzen hier en daar, dan is er buiten toch niet veel te beleven. En wat nieuwe planten misschien, maar dat vind ik dan weer zielig voor mijn oude planten, die er niet meer uitzien en dan dus wegmoeten...of misschien moeten deze gewoon even gedouched..Kerststerren gaan hier bijvoorbeeld gewoon niet dood, die staan het hele jaar te sterren, alleen ligt er nu een duim stof op. En eigenlijk wil je ook gewoon geen kerststerren meer na de pasen zeg maar. Dan is het wel een beetje op met het kerststerrengevoel..Misschien wil de buuf hem hebben, als ie gedouched is, zij is ook weer terug uit la Belgique. En zij eet het hele jaar paaseitjes dus misschien wil ze ook wel het hele jaar kerststerren. Volgt u mij nog?

OK, dan ga ik nu nog even het kleed uitkloppen en de poes bepoeieren (soms hebben we gewoon teveel huisdieren opeens, dat kun je maar beter voor zijn) en dan naar bed. Wellicht is er iets leuks te dromen. Vanmorgen riep een (lekkere) jongen toen ik met het heftruckie voorbij reed met een pallet krijt terwijl hij de berm stond te schoffelen; 'Geef me je telefoonnummer, dan bel ik je vanavond'. Misschien kunnen we dat thema wat uitwerken. Het zal wel nix worden, dan komen er natuurlijk weer kabouters tussendoor, doolhoven waardoor we elkaar niet kunnen vinden,  of wilde vrouwen die de boel verstoren, het zij zo, truste..

Buiten

Het lijkt wel zomer zeg, ik ga nog even buiten zitten met mijn boek want voor het weekend hebben ze weer regen voorspeld!

Brand

Er brandt een doosje kaneelstokjes in mijn bureaulade. Maar ik ben een beetje aan het afvallen, samen met haar (http://www.blogpunt.eu/ggk/), en ik ken mezelf, als ik er 1 neem, dan is over een half uur het hele doosje leeg...

Glaasje water nog maar dan..op naar de 75 kilo..yés

Bloem

'Hola' riep een mevrouw met een trainingspak van Barcelona in de supermarkt. Ik moest even goed kijken.

'Hola Bea', 'en Bea' 'Wat is ze groot geworden!' Haar dochtertje liep om haar heen te springen. 'Weet je wie dat is?' vroeg haar moeder. 'Nee' zei het meisje. 'Die mevrouw heeft een zoontje en die is even oud als jij, wij lagen samen op dezelfde kamer in het ziekenhuis toen jij geboren werd'. 'Waar is Fran?'

'Die is thuis bij zijn vader, ze zitten op de slagroom te wachten, zijn papa is jarig vandaag'

'Kijk eens wat ik heb' zei kleine Bea en ze hield een rode hibiscusbloem onder mijn neus. 'O wat mooi' 'Ja he, en hij is voor jou!' 'O wat lief, dank je wel!!'

'Ik ben al vier!' 'Ik weet het lieverd, ik vind je al een hele grote mooie señorita geworden'

Mijn dag was weer goed, ik stak de hibiscus achter mijn oor en ik had nog sjans bij de kassa ook met mijn bloem!

leer-boerderij

Om even voor vijf kwam de directeur van school naar buiten;'De juffen hebben me net gebeld, ze hebben het zo naar de zin op de boerderij, ze zijn wat langer gebleven, ze gaan nu pas de bus in, om een uur of kwart voor zes zijn ze hier....' OK, dus nog maar even naar huis....Toen de bus aankwam waren er 'inderdaad' helemaal geen kinderen te zien. Niet omdat ze onder de bank zaten, nee, ze lagen allemaal te slapen!! Juf Catiana kwam naar buiten en zei; 'we krijgen ze niet wakker'..

Even later kwamen ze dan toch allemaal zombie en groggie de bus uit, met een broodje in de hand wat ze zelf gebakken hadden daar op de boerderij. Fran was helemaal op. Onderweg naar huis vertelde hij van de jonge hondjes en dat hij op een ezel gereden had. Dat er een poes was en paarden en een koe. En dat ze bloemen hadden geoogst die je op kon eten.

Ze hebben genoten, dat was duidelijk. De moeders niet, dat was ook duidelijk. Terwijl wij op de bus zaten te wachten kwamen de verhalen van de moeders, de ene had niet gegeten omdat zoonlief zonder haar op excursie was en misschien ontbrak hem wel iets of had hij haar nodig. De ander had het mobiele telefoonnr van de juf losgefrutseld en had ieder uur gebeld..Weer een ander was 'zo onrustig' al de hele dag, hahaha. Misschien ben ik wel een ontaardde moeder, maar ik weet dat Fran dat soort uitjes heel erg leuk vindt dus ik heb prinsheerlijk op de bank mijn boek liggen lezen toen ik uit mijn werk kwam en vond het heerlijk even een beetje tijd voor mezelf te hebben. Zo hebben we er allebei lol van, beter toch!

40

De dag begon wat bewolkt gisteren. Ik had zin in een stranddagje maar helaas, dat zat er niet in. Fran en ik hebben samen de slingers voor mijn verjaardag opgehangen. Er werd een paar keer gebeld, zelfs tegelijk op de vaste én op de mobiele phone, ik kreeg sms-jes, Fran zong voor me en ik kreeg een hele hele dikke knuffel.

Ik stuurde Fran naar beneden om Babacar uit bed te halen want we zouden 'iets leuks' gaan doen, en als we hem niet uit bed halen dan komt hij daar ook niet uit zichzelf uit tot een uur of twee. 'Hm ik kom zo' was het antwoord. Ik heb een hekel aan wachten. Ik ging de was binnenhalen en een nieuwe in de machine stoppen, dan moet ik door de slaapkamer heen. 'Babacar kom je er ook uit'. Hij keek me aan en zei iets van dat hij zo zou komen en draaide zich weer om. Kijk, dat mag hij alle dagen doen, dan pak ik de rugzak en stap met Fran in de auto en dan gaan we gewoon op pad zonder hem, dan hebben wij het prima en dan wordt hij wakker tegen de tijd dat wij weer bijna terug zijn. Maar ik was jarig.

En daarom baal ik dus van verjaardagen. Kun je niet doen waar je zin in hebt, er wordt van je verwacht niet alleen op pad te gaan maar er 'iets gezelligs' van te maken. Ik ging eens een mooie buitenrit te paard maken op mijn verjaardag. Zei mijn moeder 'Een buitenrit, op je verjaardag?' En daar kan ik dan helemaal niet bij. Een buitenrit maken is bijna het leukste wat je maar kunt doen, vind ik dan, en dat 'hoort' niet op je verjaardag?

Na een tijdje ('k had Fran nog maar eens gestuurd) kwam Babacar ook boven. En na nog een half uur werd ik opeens gefeliciteerd met mijn verjaardag. Wel met een hele dikke omhelsing maar ik had al zo'n donker wolkje boven mijn hoofd hangen met hier en daar dreigend bliksemschichtje. En buiten werd het ook steeds donkerderderder...

Toen we in de auto onderweg gingen trok het wolkje langzaam op en in Dalias scheen het zonnetje ook af en toe. We liepen van Dalias naar Celin, langs ezels, paarden, koeien, poezen en honden. Langs kippen en geiten, naar de eenden in het recreatiepark. Daar dronken we koffie en reserveerden een tafel om te eten. We liepen nog een stuk langs het riviertje en voerden de eenden. Die lusten geen brood meer, alleen nog maar mais-chips. Hoe verwend kun je zijn, als eend...

Wij aten eerst een salade en een bord migas. Da's winterkost hier van de arme lui, broodkruimels met knoflook en olie, en zout tot een soort couscous gebakken. Daaroverheen gefrituurde paprika, chorizo, lekker zoute spek en voor Babacar wat zoute vis....Daarna aten we chotillo del horno al ajillo en conejo frito al ajillo met frieten. Da's 'klein geitje' uit de oven met knoflook en gefrituurd konijn met knoflook. Fran at dapper met ons mee en vond het niet zielig en wel lekker om konijn en kleine geitjes te eten..Bovendien was er ook een klasgenootje van hem in het restaurant en ze vermaakten zich kostelijk samen. Het is een gezellige tent en het eten was heerlijk. Waarschijnlijk walmden we daarna een uur in de wind naar knoflook maar dat gaf niet want we walmden allemaal even hard...

Na het eten liepen we terug van Celin naar Dalias, mooie paadjes en we zaten nét weer in de auto toen het begon te druppelen en dat ging ook al gauw over in stortregenen. Nét op tijd dus..

Fran sliep al binnen vijf minuten als een roosje. En thuis, thuis aten we taart met veertig kaarsjes, nou ja, met veul kaarsjes, heul veul kaarsjes. Fran heeft helpen blazen en het kwam helemaal goed!

Vandaag is hij op schoolreis, naar een leer/speel-boerderij, in Laujar. Hij had er heel veel zin in. Ik ben benieuwd, om vijf uur komen ze terug, met de bus. Zullen ze dan ook allemaal onder de banken gaan zitten net als wij vroeger, zodat de moeders moesten denken dat er niemand in de bus zat?

Bounty Island

Vandaag was een dag met een hoog bounty-island-gehalte. De lucht was blauw, de zee nog blauwer. We hingen een hangmat tussen de bomen en een schommel aan een tak.

Playa Los Genoveses, met veel kinderen voor Fran om mee te spelen, vaders die wel paardje wilden spelen met al die kinderen, en dus veel rust voor deze mama, om fotootjes te maken en te lezen, helemaal goed!

Morgen weer een nieuwe dag, word ik 40 notabene, en morgen een filmpje van de hangmat, morgen pas want youtube is super langzaam vandaag.

*Update;  En hier is dan het filmpje; http://www.youtube.com/watch?v=0TMpdx2a6q0

Sara

Ik had een project. Nederlandse vriendin hier in t dorp wordt 50. En daar hoort een Sara bij, tenminste, in Nederland wel, hier kennen ze dat niet. Dus ik was de (door mezelf) aangewezene zeg maar.

Het is een beetje een vreemde Sara geworden, met een muizenhoofd met een hoofddoekje om maar toch herkenbaar door de pot mosterd...(grote pluche muis van Fran erin gestopt)

Vanmorgen, even voor zes uur reed ik met Sara naast me op de passagiersstoel richting huis van vriendin. Ik zag het een beetje donker in, niet alleen omdat het nog stikkedonker wás, maar ook omdat ze een hond heeft. Ik zag het al helemaal voor me, sta ik net Sara op haar stoel te hijsen, hond in de blafstress en vriendin in nachtgewaad en verward hoofd, met honkbalknuppel naar beneden om 'die inbreker' eens een goeie soeiang te verkopen. (Weet niet of ze zo dapper is hoor)

Nou daar heeft ze wat aan, aan die hond, als huisbewaker. Snurkte gewoon door!

Dus nu zit Sara op de patio met een pot mosterd en een kadelootje op haar te wachten. Ik had haar bijna een parapluutje meegegeven want het dreigt weer naar regen, ik sneakte weer terug naar huis alwaar ik een grote donderbui van Babacar over me heen kreeg toen ik binnensloop. 'Waar ben jij geweest, middenin de nacht...?' O nee, dat laatste was helemaal niet mogenlijk want Babacar is nog niet wakker te krijgen met een kanon dus die heeft helemaal niet gemerkt dat ik weg was..

Beetje

                                                                                HEIMWEE

                                                                                   NAAR

                                                                                 DE ZON

lijstje

*Een brief de deur uit.
*Andere nog niet.
*Geen Iseree gel intensivo meer bij de Dia.
*Groot knutselwerk af.
*Nieuwe kuitbroek gekocht voor vd zomer (oud rose, ik weet of het wat is hoor!?!)
*En cadeautjes.
*En een t shirt.
*Kamer gestoft en gedweild.
*Voorgenomen toen ik in de paskamer stond; Meer bewegen, gezonder eten.
*Andere kast in de kamer zoeken, een dichte, zodat je niet ziet wat voor zooi er allemaal in staat...

AloeVera

'Zullen we hier maar altijd blijven wonen Fran?''Mooi he?' Het huis is prachtig robuust. Palen tegen het plafond, wit gekalkte muren, robuuste houten meubelen. Houten zeven aan de muur, stenen kruiken op een schap. Fris ruikende lakens en een lampje op een ijzeren poot op een wit keranieken bord naast het bed. Een koepeltje in het dak. De regen tikt erop, en tikt en tikt...... 

's Middags toen het even niet zo hard regende hebben we kennis gemaakt met de twee geiten, de kippen en de konijnen en liepen we een rondje. Het is prachtig, veel groener als bij ons. Veel amandel en olijfbomen. We zagen de monumentale olijfboom van onze provincie, een enorme oude dikke olijf. Daar zijn er niet zo gek veel van door heel Spanje. Fran staat eronder met zijn kikkerplu, op de foto.

's Morgens zijn we eerst naar Velez Rubio en Velez Blanco geweest, naar de Sierra de Maria, want het regende zo. We reden door tot we in de sneeuw waren. Fran was helemaal uitgelaten, het was ook zo mooi, dennebomen, witte vlokken...

In het huis, Casa AloeVera, winterkost gemaakt, chili con carne en lekkere dikke sokken aan. Er is geen tv of muziek, maar we hebben wel boeken, spelletjes en papier. Eindelijk tijd om een brief te schrijven. Of misschien beter gezegd, de rust er voor. Fran bouwde Lego aan de grote woonkeukentafel. We willen hier eigenlijk niet meer weg!

Tik spet tik tik spat, op vrijdag regent het nog steeds. Als we wakker worden gaan Fran en ik een rondje lopen. Slakken zoeken, die zijn er volop met het natte weer. En we kijken bij de beesten. We zijn nat en modderig als we terugkomen., trekken droge kleren aan en halen papa uit bed. We ontbijten bij Lola, de eigenaressse. Zelf gebakken brood, eigengemaakte jam (vier soorten; citroen/sinasappel-, kweepeer-, tomaat-, mispel-jam), roereieren van eigen kippen, eigen gebakken sinasappel/mandarijnencake en een soort rozijnenbrood. Zelf gemaakte geitenkaas van de eigen geit, met olijfolie erover en een soort kruidenzout.

Alles wordt gerund door drie vrouwen. Lola, Helena, en la abuela (oma). Het is heerlijk. Fran speelt met de jonge poesjes en met Vera Luna, de dochter van Helena, ook bijna vier jaar. De dochter van Lola, Candela (8 jaar), komt bij ons aan tafel zitten ontbijten. De anderen gaan de dieren voeren en de geiten melken, Fran ook. Er zijn groentetuinen en fruitbomen. Alles 'agricultura biologica'; 'Scharrelbomen en onbespoten kippen...'

In de badkamer zeep en shampoo van aloe vera. Alle details zijn goed. Schappen vol met zelfgemaakte jam en eigen honing. Dit wordt met liefde gedaan dat is duidelijk. En overduidelijk in de omgang met ons klanten.

Even later rijden we door het heuvelachtige landschap. Groener als bij ons. Olijfbomen, citrus, amandel...Er hangt mist en de regen sliert naar beneden. We gaan maar weer richting bergen maar daar vinden we geen sneeuw dit keer, wel kou, wind en regen. We bezoeken een grot met tekeningen van wel zo'n 8000 jaar oud, gemaakt met een mengsel van ijzer en vet. De Indalo, het teken van Almeria staat er een paar keer, de shaman (mago), en driehoekjes die groepen vrouwen voorstellen. Van later tijd (ongeveer 5000 jaar oud) zijn er ook meer gedetailleerder tekeningen van herten en vogels. Het is koud op de rotsen bij de grot.

We komen laat, de gids en de klanten zijn er al, ik word meteen als hulpgids ingeschakeld om te vertalen voor een groepje engelsen..Als we allemaal heel koud zijn gaan we weer naar beneden. We duiken een bar in, drinken wat en eten tapas, daarna naar 'huis', nog wat eten voor de haard. Er komt een sprinkhaan uit het riet dat we bij het hout krijgen om het vuur mee aan te maken. Fran opent de jacht.

Om vijf uur gaat de zon schijnen en iedereen komt zijn holletje uit. De kinderen rennen uitgelaten rond. En zo ook de kippen die ze losgelaten hebben. Modder is er ook, veel modder. In Aguadulce loopt al het water de zee in, hier niet, hier blijft het op het land staan. Niet rond het huis, daar ligt overal grind en robuuste tegels/stenen maar een stukje door de boomgaarden en je zit tot je knieen in de modder..

'Ons huis' is voor zes personen. Wij hadden twee slaapkamers en een ander stel heeft de andere slaapkamer die eigenlijk buiten het huisje is maar je moet wel door de woonkeuken om er te komen. We hebben het stel alleen de derde dag een half uurtje ter gezelschap gehad en verder hebben we ze niet gezien. (We hadden het huis dus eigenlijk helemaal voor onszelf en dat voor de halve prijs! Alleen geen wilde sex op de keukentafel voor het geval dat de buren erdoor moesten maar dat was wel te overkomen :-) )

De meiden speelden bij Fran met zijn Lego zo lang tot hij bijna omviel van de slaap en we hem in bed geploept hebben. En wij zien eindelijk de prachtige sterrenhemel, geen wolkje meer....

Zaterdag schijnt de zon. Fran en ik lopen een eind, al voor het ontbijt bij Lola. We vangen sprinkhanen en slakken. Om negen uur halen we Babacar uit bed en gaan ter ontbijt. Hardgeroosterde bruine zelfgebakken boterhammen met geitenkaas, mandarijnencake, ik weet nu al wat ik morgen bij het opstaan het meeste zal missen...

Na het ontbijt naar het bos van Huercal Overa. Heerlijk weer, een heel mooi dennenbos. Daarna richting Pulpi (onderweg sinasappelen en mandarijnen gestolen (Babacar hoor, Babacar!!! :-) ) en naar de stranden daar in de buurt. Calamares gegeten in een restaurantje, pollo al ajillo (kip in knoflook), patatten en patatas a lo pobre. Lekker! Gewandeld langs het strand en toen via Cuevas de Almanzora (veel cuevas, grotwoningen) weer naar 'huis'.

Fran maakte heksensoep met de meiden en sprong met hen op de trampolien. Lola molk de geit. Er is voetbal op tv, maar die hebben we dus niet. Babacar is een beetje zenuwachtig. Ik heb wel wat voor je, zei ik. En hij verft een ei.

De volgende ochtend verven wij de andere eieren, en na het heerlijk ontbijt en het afscheid nemen van de familie, gaan we richting bos om eieren te verstoppen en zoeken...Van Lola kregen we een plant van de Aloe Vera mee. Ze sleepte me mee naar de tuin, sneed twee bloemen af en stak er bij haar en bij mij, een in het haar. Toen trok ze een Aloe Vera plant uit de tuin. 'Da's goed voor alles' 'Neem je die van me aan?' 'Da's goed voor je huid, moet je op die rode pukkel smeren. Of op wondjes, droge of schrale huid. Ook als lubricante voor de sex', dikke knipoog, 'Ja echt hoor'. Hij staat nu reeds in een pot, voor onze deur, want volgens de indianen houdt het ook slechte mensen uit je huis, aldus Lola.

Na het eieren verstoppen, zoeken en opeten in het zonnetje in het bos, met de billen op een steen, gingen we rond de middag richting kust en langs de kust richting huis. Een stop in Mojacar. We eten er biefstuk met patat, paella en bacalao. Het is er druk, erg druk. Veel toeristen. Dat valt wat moeilijk, na zo'n scharrelvakantieweekend.

Rustig tuffen we door naar huis alwaar Fran zijn emmer met playmobilridders en disneyfiguren omkiepert en we hem niet meer horen tot hij naar bed moet...Manu de kat kringelt rond onze benen en springt drie keer op het bed als Fran gaat slapen. Hij mag niet op bed, maar hij heeft ons gemist en kan het niet laten. Ik ga met hem naar boven en zeg dat hij rustig moet zijn en boven moet blijven. Hij gaat op zijn plekkie, op Fran z'n rode stoeltje liggen, maar hij kletst met me, miauw, miauw miauw, zo gauw ik iets meer dan mijn vingers beweeg. Dus ik zit heeeeel stil te typen.......

veul

Potjandosie wat neemt een mens veel mee voor vier dagen. Alsof we drie maanden weggaan! Maar het past in de auto, dus waar doen we moeilijk over..eigenlijk..

Vanmiddag stortte het van de lucht, onweer ook, en dat zou eigenlijk niet meer ophouden tot zondagmiddag hebben ze voorspeld. Maar nu schijnt de zon weer (even)..misschien valt het mee.......morgenochtend weg..

Fijne paasdagen allemaal, see you

pret

Nog een dagje werken en dan lekker vier hele dagen weg! Heb er zin in. Almajalejo here we come. Er is kou en regen voorspeld, maar wij laten ons de pret niet drukken, we nemen gewoon de laarzen en de plu's mee! En misschien valt het ook wel mee, ze voorspellen wel eens meer wat.

Fran had vandaag weer een beetje verjaardag. Eerst een verrassingspakketje met de post van het vriendinnetje waar ik het gister al over had.  DANK!!!! (ZIJ: http://laagveld.web-log.nl/, ik kan geen linkjes meer invoegen op de een of andere manier doet ie ut niet...). En later kregen we ook nog bezoek voor Fran. Miek kwam nog voor zijn verjaardag dus we aten weer een stukje taart, Fran blies zijn kaars uit en hij kreeg nóg meer cadeautjes! Wat een verwend jochie!

viool

Twintig jaar geleden ging ik in Wageningen studeren. Ik vond een kamer op een flat, een afdeling van vijf jongens waarvan er een op stage ging en diens kamer kon ik huren. Vriendinnetje kon zo gauw geen kamer vinden en zij kwam de eerste maand bij mij op de kamer wonen. Erg gezellig. Ware het niet dat ik de nare eigenschap heb om te fluiten, ook als ik zit te studeren, hahaha anders hadden we het samen vast langer uitgehouden.

Zij vond een eigen kamer en ik (onschuldig klein) meisje bleef achter met vier jongens. Met eentje kon ik het heel goed vinden. Sleutelwoorden; Een heer van stand, Randy Newman, zalm roken op het balkon, kortjakje.. op de viool, skiën in Sölden, gearmd onder de paraplu (want als het regent kan dat gewoon) naar de whiskeybar van SSR? Of was het de film? En lachen, heel veel lachen. Oja, en met de treintjes door de kamer. En hij was hier, in Spanje op bezoek, maar dat is al heeeel lang geleden. 

Vandaag had ik hem aan de telefoon! Hij komt misschien weer langs, met zijn vrouw dit keer.  Helemaal leuk!!!!!

En weet je wat; door de telefoon speelde hij voor me, op de viool!!!!

(Met dezelfde woorden: 'ik zit nog in de experimentele fase'....)

Kanjer!!!

Felix

Geen strandweer vandaag, dus we gingen de bergen in, naar het dichtstbijzijnde bergdorp, Felix. Voorbij het dorp liepen we door een jong dennebos op zoek naar wilde zwijnen....niet gezien natuurlijk. Er wordt hier zo veel gejaagd dat het wild echt wild is en zich niet laat zien.

In het dorp liepen we door de smalle straatjes, keken in de kerk, dronken we van de bron, en van de koffie in de plaatselijke bar. We liepen naar boven naar de ermita, dat witte kapelletje bovenop de berg. Toen we langs het vrouwtje liepen dat de was op stond te hangen maakten we een praatje en kregen we een handvol habas (tuinbonen) van haar. Fran ving slakken en in de verte zagen we geiten lopen, daar gingen we heen.

Achter het raam van de stal keek een man met een grote witte baard naar ons. Een beetje een eng gezicht. Maar stoer als wij zijn gingen wij voort richting geiten, langs een heel grote hond die ons niet opvrat. Nou ja, wel bijna, maar dan van genegenheid. De man met de witte baard kwam naar buiten en gebaarde naar ons. "Mogen we niet verder?" vroeg ik mij af.

"Kom verder, kom maar kijken, ik ben de geiten aan het melken". Fran mocht de kleine geitjes aaien en we gingen de stal in.

Een eenvoudig bergdorp, maar wel een echte melkmachine hoor! De geiten liepen de machine in en staken zelf hun kop aan een kant door een beugel waar voer achter lag voor hen. Aan de achterkant 'liet de pastor de melkmachine op hen los'

Fran vond het heel leuk om te zien. De melkmachine op de tepels, en je zag de melk door de buis stromen, zo de melkbus in.

Er liepen heel veel geiten en jonge geitjes, ook een jonge hond, een zwart pluizebolletje. En waar we 's morgens naar gezocht hadden; er liepen ook wilde zwijnen!!!

Niet dat deze zo wild waren, in tegendeel. Fran kon ze zelfs aaien. En hij vond het prachtig!!!