blij

                                        Als je twee steenuiltjes ziet zitten op een pita

                             en een hagedis in het zand ziet liggen die zich gewillig laat bekijken,

                                 als je lekker in je blote kadetten op het warme zand kan liggen,

                           en de zon zo onder kan zien gaan, dan word je vanzelf blij van binnen!

Het is wat

Het is wat.

Net weer een sessie luisterend oor voor 'doorgeslagen en verslagen collega' achter de rug. En dan blijf ik daar zelf in gedachten zo mee bezig.

Met de situatie, hoe dat zo gekomen is, met hóe hem te stimuleren zich te proberen te herinneren wat hij leuk vindt om te doen. Met hoe zijn vrouw hem het contact met zijn zonen zo onmogenlijk kan maken. Hoe zijn oudste zoon hem belt dat hij het niet meer uithoudt, dat ie bij zijn vader komt wonen. Dit omdat ze vroeger altijd bovenop mijn collega zat maar nu op de oudste zoon van zestien.

Hoe men elkaar met woorden ten gronde kan richten. Als hij op zaterdag zijn zonen gaat zien is hij daar de hele zondag kapot van door alles wat ze hem naar zijn hoofd slingert in de korte tijd dat ze kans krijgt.

Hoe de arts en de psycho hem 20 minuten aanhoren en dan met een grote dosis pillen weer naar huis sturen, zoek het maar uit, kom over een maand maar terug. Maar hij moet zijn verhaal wel kwijt, en zijn onzekerheden, en zijn wanhoop en de hele vuile was..

Fjiew, zelfs als buitenstaander moet ik daar dus ook wel even van bijkomen.

zielig

Eerst was Babacar verkouden, toen Fran, en nu ben ik aan de beurt. Zit hier te zweten en te snotteren. Voel me vies.

Ze hebben me net van mijn plek gestuurd hier op het werk. We hebben 5 vrouwen in de weer om de roet van de brand van anderhalve week geleden weg te halen, alles schoon te maken. Nu al.. En nu is mijn bureau aan de beurt. Niet dat ik dat zelf nog niet al grotendeels gedaan had, anders valt er niet te werken, maar goed.

Dus nu zit ik aan een andere, al schone tafel, met een spik splinter schoon toetsenbord, wow, zo schoon is ie nog nooit geweest..... en daar krijg ik geen inspiratie van. Niet om te werken en niet om leuke logjes te schrijven.. Ik zou liever aan zee liggen, en even zwemmen, om het snottehoofd door te spoelen, da's goed he, zout water, ik zit hier gewoon zielig en rottig te zijn eigenlijk.

En nu is het half twee, de mannen van de schoonmaakvrouwen beginnen te bellen. De mannen krijgen honger. De vrouwen moeten nog een half uur. 'Maak maar een broodje als je zo'n honger hebt, ik ben er om even over twee'. En een ander: 'Er staat een schaal in de koelkast, die kun je zo in de magnetron zetten' 'OK dan moet je maar even wachten hoor, ik ben er over een half uur'.  Ik vind hen ook wel een beetje zielig, die mannen dan. Dat ze plots he-le-maal niets meer kunnen zodra ze het huis binnen lopen. Een soort van verlamming denk ik, die hen dan plots overvalt, ja best wel zielig..

Pastor

De herder van San Jose heeft een enorme kudde geiten waar hij iedere dag mee de bergen in trekt. Hij zat in de schaduw van een huisje zijn broodje te eten met zijn hond toen wij langs kwamen afgelopen zondag. Geen geit te zien. Dus ik vroeg hem naar zijn dieren. Die waren een stuk verderop hoger de bergen in, zei hij. Moet je straks als je bij de auto bent en je komt er langs maar even toeteren, dan stuur ik ze naar omlaag..

Hij komt uit Vicar (waar ik werk), daar woont zijn hele familie.Maar híj woont alleen dáár, 60 km verderop, tegenover het strand Los Genoveses in een 'cortijo' met een 'geitenkooi' in San Jose. Zonder vakantie want er is niemand die de hond en de geiten zo goed kent. Ik zei hem dat ik vroeger herder wilde worden (of boswachter te paard haha) maar hij zei dat ik dat maar niet moest doen...

Hij vroeg waar ik Fran vandaan had..'eigen gemaakt' vertelde ik hem. 'O ja? Dus zijn vader is eh...' 'Ja die is heel errug donker' Het was even stil. 'Tja vroeger zag je hier niet zulke mensen maar nu wel he, en eigenlijk zijn het ook gewoon mensen. Ja, het zijn ook gewoon mensen..'

Hij trok zijn strohoedje over zijn hoofd met een elastiek onder zijn kin, pakte zijn boeltje bij elkaar, Tigre, de hond ging vast vooruit. Stok in de hand, een beetje kreupel, daar ging de pastor weer, naar zijn geiten.

krokodil vangen

'Mama, pipiiii' (7 uur vanmorgen) Ik hielp Fran naar het toilet en ging nog even bij hem liggen in de hoop dat hij nog wat door zou slapen. 'Mama un agujero en la manta', (een gat in de deken), 'wat zeg je?' Een GA-HAT!!!! (oftewel, zijn been lag bloot)...Daar moest ik zo om lachen, hoe dat eruit kwam, dat er van slapen helemaal niets meer kwam.

We ondernamen weer de tocht naar San Jose vanmorgen. Het is echt niet zo dichtbij, ik denk wel een km of zestig van Aguadulce, we doen er bijna een uur over maar dat is het helemaal waard hoor. Stralend weer vandaag. Een heleboel foto's gemaakt maar het meeste was prut. Kan gebeuren. Het leuke van foto's maken is dat je dingen opvallen die je anders misschien niet op zouden vallen omdat ze zo leuk zijn om te kieken (al lijkt het misschien later nergens naar als je het op de foto ziet). Moet je eens sprinkhanen proberen, dan heb je tien keer een graspolletje omdat ie nét is weggesprongen en de elfde keer een onscherpe sprinkhaan...

We zagen heel veel krokodillen (hagedissen) en sprinkhanen. Ik zag ook een slang, onder deze pita door kronkelen.

We liepen naar dezelfde baai (Cala de Barronal) als gisteren, die van hierboven dus, en toen nog een berg op. Mooi mooi mooi! We lagen langs 'het duin' en de hagedissen liepen over de handdoek. Fran wou ze vangen maar ze zijn veel te snel.

Verder was het zo warm dat ik zelfs een rode schouder heb aan een kant, verbrand...Morgen werken, maar we kunnen er wel weer even tegen.

wandelen

'Mama, gaan we morgen weer naar San Jose?' zei Fran net toen ik hem ingestopt had en zijn kamer uit liep.

Misschien klinkt het wel eentonig maar dat is het voor ons niet. We waren wéér in San Jose. Als het werk niet zo'n eind uit de buurt was konden we daar beter gaan wonen!!!

Vannacht regende het dat het goot en af en toe wat donder meen ik te hebben gehoord. Vanmorgen zag het nog heel erg grijs en af en toe vielen er een paar druppels maar we gingen toch die kant op. Babacar bleef thuis, die heeft Ramadan, dan schijn je geen uitstapjes voor je lol te maken, en als dan toch, dan met andere mannen en niet met je vrouw....Maar goed hij gaat bijna nooit mee dus we zijn niet anders gewend.

We liepen naar een baai, waar we nog niet eerder waren, tussen Los Genoveses en Monsul in. Het was een eind lopen maar heel mooi. We hadden maar drie spetters regen onderweg en uiteindelijk ging zelfs de zon schijnen. (Ik had de paraplu mee dus dan heb je dat)

Fran heeft heel veel bichos gevangen in de emmer onderweg. Niet een paar, nee echt heeeeel veel, overbevolking in de emmer zeg maar.

We hebben wel drie uur gewandeld en daarna zijn we terug naar het dorp gereden en hebben daar op een terrasje gegeten. Jibia (inktvis) in saus en patat. Er was een speeltuintje waar Fran zijn hart heeft opgehaald en er liepen zigeuners muziek te maken in het dorp, was wel vrolijk en leuk.

 

Zag het er 's morgens nog zo donker uit, 's middags reed ik na het eten weer richting stranden, Fran was met vijf minuten in dromeland, ging de zon schijnen! Fran sliep zijn slaapje in de auto (met alle deuren open) en ik genoot van de zon en een boekje. Toen hij wakker werd hebben we zelfs nog even gezwommen! En nu zijn we he-le-maal moe. Fran ligt al op een oor natuurlijk, en ik ga ook zo!

wolken

Gisteren was het wat bewolkt en winderig. De paarden waren wat aktiever als anders. De knoppen die ik vorige week op Ako ontdekt had vond ik niet weer tot ver in de tweede helft van de les. Nou ja, vooral de rem zeg maar.

En Fran rolde van Nano af in het zand. Nu is Nano nog geen meter hoog en het zand niet erg hard dus Fran was er niet van onder de indruk. Hij stapte er zo weer op. Ik heb het overigens niet gezien want ik zat zelf op het paard in de andere bak, en hij vertelde het niet eens, was het al weer bijna vergeten. Iemand anders moest het mij vertellen.

Vandaag is het ook bewolkt, en morgen krijgen we regen. Fraai is dat, precies in het weekend. Maar als het goed is wordt het zondag weer wat mooier. Misschien zou ik mijn huis eens kunnen poetsen zaterdag. Echt zin in

geen feest

Het kan niet elke dag feest zijn zegt men, dus vandaag deden we de was en werkten we hard en ging Fran weer naar school.

Het zwembad is opgeruimd, de patio opeens vreselijk groot, zo lijkt het.

En ik zit enorm te vreten maar dat mag want ik moet ongesteld worden.

Over een week.

Of telt het dan nog niet?

randje

Een dag met een mooi randje. Met mijn blote billen in het zand van San Jose zat ik te bedenken dat het daar toch wel helemaal jin en jang en fou jong high verantwoord is.

Dat de zon zo lekker is als ie niet zo heel hard schijnt, dat sommige mannen wel hele mooie billen hebben.

Dat Fran vanmorgen met een grote lach en een zwaai afscheid nam toen ik hem op school achterliet en dat hij weer/nog met een grote lach en vier sterren in rood en blauw op zijn gezicht geplakt op me af kwam rennen toen ik hem na anderhalf uur weer ophaalde.

Dat mijn haar toen weer lekker geknipt was en in de bleek stond.

Dat we de trouwkaart van mijn zus in de bus hadden gekregen vandaag.

Het jochie had reeds één poot aan de sprinkhaan ontnomen (lees; 'per ongeluk afgerukt') die we onderweg hadden gevonden toen we nódig heremietkreeftjes moesten gaan zoeken en hij me in mijn overpeinzing onderbrak.

 

Hij kwam dus redelijk goed weg (die sprinkhaan). Fran vond vijf of zes kreeftjes en had ze in zijn knuist toen hij steeds maar riep 'miekkefe' of zo iets; ik dacht dat ie ze aan 'Miek wou geven'. Helemaal niet raar want normaal moeten ze ook altijd mee voor papa, maar hij zei 'natuurlijk' gewoon heremietkreeftjes...of course..en ze staan nu hier in een emmertje met zeewater.

Ik vind ze best een beetje eng maar hij niet. Oogjes op stokjes!!

Fran speelde met een mevrouw die daar ook lag en geinteresseerd was in zijn kreeftjes. Ze gingen samen zwemmen en hij was de dolfijn. Ik kon weer verder overpeinzen.

Dat het toch wel heel erg lekker was zo'n onverwacht dagje vrij tussendoor. Een cadeautje.

Dat ik het brood in de auto had laten liggen en dat we dus maar chips en snoepjes moesten eten...

Fran sloot zich ondertussen aan bij een ander stel dat een handdoek verder lag om met zijn schiet-flippo-ding te spelen van de mc donalds. Ze vermaakten zich prima.

Later ging hij de heremietkreeftjes africhten; 'je bent stout, je krijgt straf' zei hij in het spaans. Het kreeftje trok zich snel terug in zijn kreeftenhuisje en keek stiekem om het hoekje wat Fran met hem van plan was. Zolang alle pootjes binnen zijn kan er niets mee gebeuren moet hij gedacht hebben...

Om een uur of acht liepen we terug naar de auto. Dat gaat niet zo snel, want Fran ziet overal torretjes en sprinkhanen. Bij de auto twee broodjes gemaakt. Voor Fran met tonijn en ketchup en voor mij met mosselen. Uit blik. Ja lekker, echt!

De zon was aan het ondergaan, mooie rode lucht. Toen ik mijn broodje op had gingen we rijden, maar Fran schoot helemaal niet op dus zette ik de auto op een mooi plekje aan de kant en ging hem 'voeren'. Muziekje aan. Muziekje harder, muziekje héél hard, twee z(w)ingende gekken langs de kant van de weg. Harder mama harder...mooi man

pleisters

We waren aan een rustdag toe. Gisteren zijn we eerst de stad in geweest en hebben we nieuwe schoenen voor Fran gevonden. Daarna hebben we bij de Mc Donalds gegeten. Na het eten zijn we met de auto richting San Jose gegaan. Fran sliep in de auto en toen hij wakker werd stonden we al een tijdje bij het strand..

Het is niet zo erg warm meer. Dus we konden een mooi eind lopen een berg op en door de agaves. We hebben heel veel torretjes gevangen en een heel grote spin op de foto gezet KLIK.

Vannacht slecht geslapen, laat wakker geworden, naar Roquetas om wat foto's te maken van de boot waar Miek werkt. Toen naar huis, eten, en slapen. Wel 4 uur, Fran, maar ik ook. Vanmiddag nog even wat wandelen langs het strand en nu weer 'op rust'.

         Van een steen in een netje bij gebrek aan beestjes. Van nieuwe schoenen en pleisters....

dakloos

                                                            Wordt zij een nieuw huisgenootje?

                                                      Hij is het er nog helemaal niet mee eens!

roet

Prikkende ogen, ha ha ha tsjOE, het is hier slecht werken vandaag... Afgelopen nacht is er in de loods naast de onze een busje uitgebrand. De brandweer dacht dat het in onze loods was omdat bij ons alle rook naar buiten kwam. Ze hadden de deur al opengebroken voordat de baas ter plaatse was. Met maskers naar binnen, je zag geen hand voor ogen. Maar ze konden niets vinden. De bakker naast ons was zelf al ter plaatse, hij dacht dat het van hem kwam maar dat was ook niet het geval, dus aan de andere kant naast ons werd t ook opengebroken en daar vonden ze het reeds geheel uitgebrandde bussie.

En nu stinkt alles hier, en is alles zwart en we mogen nog niet schoonmaken want de verzekering gaat nog langskomen om de schade te bekijken....

Vanmorgen kon ik gelukkig een paar uur weg want er was vergadering op de nieuwe school van Fran. Fran heeft er zin in. Het ziet er wel leuk uit ook zijn klasje. Er zijn wat vriendjes van vorig jaar, hij vroeg gelijk naar zijn grote vriendin Natalia maar die is naar een andere school jammergenoeg.

Volgende week gaan ze maar ander half uur per dag, om te wennen want er zijn ook kindjes bij die voor het eerst van mama weg gaan overdag..dan de week er na gaan ze de eerste twee dagen maar twee uur en de laatste drie dagen 3 uur. In oktober beginnen ze dan echt hele dagen van 9 tot 14 uur (5 uur). Spannend hoor, ik denk dat hij het wel leuk zal vinden. Hij was al druk aan het spelen met de andere kinderen vandaag.

Maandag is een plaatselijke vrije dag hier, dus een lekker lang weekend en maandag kan ik het jochie lekker zelf op zijn eerste dag naar school brengen...

Ako

Vanmiddag paardgereden, Fran en ik. Fran op zijn zwarte shet die eerst uitgebreidt gekust en geknuffeld werd. En ik op Ako. Ik begin Ako een beetje te begrijpen, weet een paar knoppen te vinden, zeg maar. Ik denk dat als ik er vaker op rijd dat we wel vriendjes kunnen worden.

Paarden hebben ook ieder hun eigen karakter. Het klikt gewoon niet, of juist wel. Ik reed een jaar of vijf geleden op een merrie van een jaar of 21, Lola, was ik helemaal weg van. Was een echt maatje. Als ze ergens van schrok en een stap opzij deed van schrik dan keek ze bij wijze van spreke even achterom van 'sorry, gelukkig, je zit nog'. Mocht ik in mijn up mee naar buiten nemen, gingen we samen de bergen in, de rambla omhoog, allebei in ons hum. Zij vol vertrouwen in mij en ik vol vertrouwen in haar. Prachtig.

En toen Lola naar Malaga ging, reed ik daarna vaak op een ruin, ik ben de naam vergeten, van nijd denk ik. Daar was ik gewoon de hele tijd mee aan het kibbelen, aan het vechten. Mocht ik ook mee naar buiten, tot ik dacht op een keer 'ik vind paardrijden leuk maar met dit stuk sjacherijn vind ik er helemaal niets aan', dus toen zei ik tegen de toenmalige stalhouder na een ellendige buitenrit, dat ik maar geen vrienden met hem kon worden en toen kon ik gelukkig op andere paarden rijden.

Hoe kwam ik hier nou weer op. O ja, Ako. Het is een bijzondere, maar niet kwaad. We gaan aan elkaar wennen.

Storm

Het stormde, de donder schrok me met een klap wakker, de bliksem was zo continu dat het helemaal niet nodig was lichten te ontsteken, de regen kletterde neer. Ik keek naar buiten, jammer, het onweer zat vlak achter het huis, daar waar wij niet op uit kunnen kijken. Ik trok alle stekkers uit het stopcontact en deed de deuren en de ramen open. Heerlijk, verfrissing!

Na een half uur werd heel Aguadulce donker, tenminste, de stroom viel uit, de bliksem ging nog even door. We douchten en ontbeten bij kaarslicht. Ook wel eens romantisch. Ik ging naar het werk. Ook Vicar zonder stroom. Anderhalf uur gewacht in een donkere loods in m'n uppie tot eindelijk het licht weer kwam, en de telefoon..had beter in bed kunnen blijven.

Bleek dat ook internet eruit lag. Maar hier zijn we weer, we hebben de storm weer overleefd. 

Ondertussen 'de stam van de holebeer gelezen', helemaal aan te raden! Ik vroeg toen Fran wakker werd van de siesta of hij iets leuks wilde gaan doen. 'Ja' zei hij 'naar San Jose'....Dus daar hebben we vanmiddag de zon onder zien gaan....

krokodil

Vandaag brachten we de heremietkreeftjes weer naar huis. Ze hebben het allemaal overleefd.

Onderweg zagen we deze hagedis, ik denk dat ie wel een cm of veertig lang was, wat een joekel. De foto's zijn niet denderend, ik kon er niet dichtbij komen. En niet omdat IK zo bang was, maar die krokodil was zo bang voor mij dat ik snel snel net even twee plaatjes van veraf kon schieten voor hij in de begroeiing verdween.

kreeftjes

We waren op Los Genoveses in San Jose en zagen een paar krabben, een grote en wat kleintjes. En Fran heeft vijf heremietkreeftjes meegenomen naar huis, die liggen nu in een frisbee gevuld met zeewater op de tafel in de kamer. En Fran speelt er al de hele avond mee.

Ik zei hem 'jij bent ook 'een bicho' (letterlijk 'beestje', maar figuurlijk 'ondeugend jongetje'). 'Nee hoor' zei Fran, 'ik heb maar twee pootjes' Dus ik vroeg hem hoeveel die bicho's er dan hadden.

'Mucho!' zei hij helemaal overtuigd.

helder

Dit zien jullie niet vaak he! Dat komt: Ik ook niet! Maar vandaag was Babacar mee, en hij ging ook nog het water in..

Van de voorkant kunt u zien dat Fran misschien wel een broertje of zusje krijgt aan papa's buik te zien, dat Fran dolfijn speelde en dat er nog iemand mee was, Amadou of Ousmane of Amadou Ousmane, die is net vier mnd in Spanje en spreekt nog niet veel Spaans. Maar hij zei me vol overtuiging toen we terug waren; 'Tu no malo, tu bueno'. Há, hij moest eens weten...

Soms heb je van die mensen die hebben een blik alsof ze helderziende zijn of zo, vooral zwarte mensen als ik het even zo mag zeggen. En dan ga ik altijd heel erg mijn best doen om geen 'verkeerde dingen te denken' zolang ik in de buurt ben. (Dwangneurose, kun je zo hebben). En dat lukt dan natuurlijk niet hahaha, maar deze was niet helderziend hoor, anders had ie dat op het einde niet gezegd ..

Piep

Vannacht, veel gerommel en gestommel op de slaapkamer; de kat. Ik werd er wakker van.

'Manu, wat doe je, heb je een kakkerlak ontdekt?'

Ik knipte het licht aan, wat bleek, meneer was aan het spelen met een muis. Nog springlevend en ongedeerd. Ik zei 'Manu, katten zijn er om muizen te vangen en op te eten, niet om ze naar binnen te brengen en ze dan los te laten in huis'. Ik ging op jacht met de stoffer en blik maar ik mocht er helemaal niet aankomen. De muis werd voorzichtig in de bek genomen en een stukje verderop neergezet. Duwtje met de poot toe, 'lopen jongen'.

'Manu, neem die muis weer mee naar buiten'

Geen sjoege maar volledig gebiologeerd lag hij naar de muis te kijken. Trippeltrippeltrip door de gang. Hebbes. Ik veegde hem op het blik maar muizen springen nogal, en hij sprong er zo weer af. Manu was met een grote sprong ook weer met zijn neus erbovenop. Hij nam hem weer voorzichtig in de bek, ik pakte kat en muis samen op en zette hen buiten. Daar werd de muis op de vensterbank gezet zodat Manu aan het raam kon krabben. 'Binnen spelen' was de boodschap.

De muis scharrelde over de vensterbank en sprong er toen af. Manu ging er naar zitten kijken met de kop bijna op de grond...Ze zullen vast ergens samen opgekruld in slaap gevallen zijn uiteindelijk toen ze moegespeeld waren

zwaar leven

 

Nog één dagje zijn Opa en Oma hier. En daarna zal het lezen op het strand er wel niet meer in zitten. Dan gaat Fran niet meer met Opa duiken en zwemmen, maar dan moet ik weer.....

Net wakker

Weer weggeweest zondag. Naar Nijar 's morgens, dat is een plaats waar ze veel keramiek en kleden en rieten manden ed maken en verkopen. Daarna gegeten in een pizzeria. Fran had spaghetti, hele lange spaghetti..Na het eten richting zee gereden.

Fran viel onderweg in slaap en die heeft zijn siesta uitgeslapen in de auto in de schaduw, met alle deuren en de koffer open aan het strand van La Isleta del Moro. Een mooi autentiek vissersplaatsje. 

Fran zag er zo uit toen hij net wakker was...

En vandaag weer aan het werk. Het was wel een optimaal benut lang weekend, nu eerst maar eens uitrusten hier...

Opa en Oma blijven tot donderdag, dan gaan ze weer richting Loenen. Daarom heb ik woensdag nog een dagje vrij genomen. Woensdag moet ik ook de boeken en ander schoolgerei voor Fran even naar zijn nieuwe school brengen. Het is weer bijna zover, al bijna weer naar school, en nog wel naar de échte school!! Ik ben benieuwd hoe het zal gaan. Ik hoop maar dat hij het er naar zijn zin heeft. Gelukkig gaan er wel een paar vriendjes van de crêche mee naar dezelfde school.

Hort op

En weer waren we de hort op vandaag. Vanmorgen vroeg heb ik samen met Fran een rondje gelopen door de bergen, daarna zijn we met opa en Oma naar het strand in Aguadulce geweest. Na het eten en Fran z'n sieta zijn we naar Almerimar geweest naar het strand en daar hebben we gezwommen en gegeten op het strand en zijn we gebleven tot het stikkie donker was.

kamperen

Donderdag in de loop van de dag ging het steeds harder waaien. Toen ik klaar was met werken dacht ik dat het nix werd, naar San Jose die middag...

 

We gingen toch en waren er rond vijf uur en het waaide enorm, het zand overal in, op, onder, tussen en nou ja, overal..hoge golven ook, maar we hadden geluk, tegen de avond ging de wind liggen.

 

We konden toch nog schotelbraaien, en lekker buiten eten. We sloegen ons kamp op bij Monsul. Mooi, erg mooi. Fran vond het reuze spannend in de tent slapen.

Opa en Oma sliepen in de camper, wij met z'n drieen in de tent, alleen ik vond het veel te warm en heb uiteindelijk mijn slaapzak gepakt en ben voor de tent gaan liggen. En dat was mooi, heel mooi. Tig miljoen sterren zie je daar, ik heb 9 vallende sterren geteld. De krekels tjirpen de hele nacht door, verder echte stilte.

Tot er een dier langs de camper sloop ter grootte van een hond. Ik was heel nieuwsgierig wat het was, een hond, een vos, nog iets anders misschien..Ik ging rechtop zitten om hem beter te kunnen zien. Hij was heel niet bang, kwam zelfs een stuk dichterbij om te kijken toen hij mij gewaar werd, daarom dacht ik in eerste instantie aan een hond.

Ik dook de tent in om de stormlamp te zoeken maar toen ik die had was ie weg. Lechuga! Naast de tent stonden twee pita's, van die agaves, die staken heel mooi af tegen de sterrenlucht. Ik lag te genieten. Na een tijdje weer gerommel naast de camper (daar lag de vuilniszak met botjes en ander etensafval), ik dacht 'kip ik heb je' en knipte de lamp aan. De vos schrok een beetje maar zijn nieuwsgierigheid won het en hij kwam tot op een meter van mij af staan om me te bestuderen, grote oren naar voren, dikke pluizige staart, en ik keek naar hem en maakte een praatje. Hij vond t best en ging weer wat rondsnuffelen rond de tent en de camper.

Na een tijdje verdween hij weer en af en toen dook hij opeens weer op. Ik viel in slaap en schrok wakker toen er in mijn haar gesnuffeld werd. Het was de vos, ik zei 'ha jongen, was je daar weer en sliep weer verder'.

                                                                              -ons kamp-

Om kwart over zeven werd het licht, pa werd ook wakker en we gingen de berg op voor mooi uitzicht. De zon kwam net over de bergen toen we boven waren. Daarna daalden we af in een baai, en onderlangs de rotsen konden we uiteindelijk weer terug van baai naar baai.

                                              -ons kamp helemaal rechts in het midden-

Toen we terug kwamen zagen we van ver Fran voor de tent scharrelen, hij zag ons ook en kwam heel hard aanrennen over het strand in zijn pyamabroek en zwaaiend met zijn pyamajas. We namen een ochtendduik in zee en daarna ontbeten we in ons kamp. De guardia civil kwam langs, verboden te kamperen hier, die tent moet weg zijn binnen tien minuten. Hahaha dat wisten we wel, maar lekker toch gedaan...

De rest van de dag op het strand Los Genoveses geweest. Daar vind ik het zelf het mooist en het lekkerst vanwege de schaduw van de bomen, en het ondiepe water voor Fran, de cactusvelden eromheen en de rotsen met krabbetjes in het water er naast. En nu zijn we weer thuis. Mini-vakantie, heel erg leuk!!