ma-di-wo

Maandag wasdag. Niet dat ik me daar mee bezig heb gehouden. Wij hebben een beetje uitgerust. Fran en ik samen thuis en Opa en Oma met de boot mee. Fran heeft lief gespeeld. Geverfd met vingerverf en met klei gespeeld, stickers geplakt op een papier, hij was er druk mee.

Dinsdag paardgereden, Fran en ik. Was leuk. Fran is wel erg moe na afloop.

Vandaag waren Opa en Oma de hort op richting het westen, Fran was thuis bij Babacar en ik was aan het werk. Morgen gaan we met zijn allen naar San Jose, vrij kamperen. Ik heb de vrijdag lekker vrij genomen. En ik heb de camara net even leeggemaakt want Babacar gaat ook mee, dat moet vastgelegd. Hij is nog nooit met ons naar San Jose geweest!

Ik heb er zin in, naar het strand, zwemmen, beetje vlees bakken op de schotelbraai, slapen (of wakker liggen op het harde matje) in het tentje, of gewoon onder de sterren op/bij het strand, ontbreekt nog iemand met een gitaar misschien hoewel dat weet je daar nooit..en dan 's morgens opstaan en een frisse duik in zee nemen om goed wakker te worden, ontbijtje fabriceren, beetje webloggen, o nee dat niet....

Uit

Zondag; Wij waren op de markt, en dat was veel te warm. Daarom ploepte ik daarna met Fran in zijn zwembadje. 's Middags gingen we naar het nieuwe aquarium in Roquetas de Mar waar Fran niet weg te slaan was bij de grote krabben. Je kon er ook roggen aanraken in een open aquarium en je kon er de haaien over je heen zien zwemmen.

Daarna naar de urbanisación van Roquetas op een terrasje eten. Fran was helemaal weg van de almejas, dat zijn heel kleine schelpjes. Hij heeft ze allemaal leeggeslobberd.

Monsul

We waren op Monsul vandaag. Mooi weer, heet zand, mooie rotsen We liepen daar langs het randje onder de rotsen krabbetjes te kijken toen er plots een steen naar beneden viel een paar meter naast ons...gevaarlijk!!!!

Opa ging met Fran een berg op, ze lijken hier zo dichtbij maar ze zijn niet meer als het stipje bovenop de kam van de berg boven het hoofd van Oma op de volgende foto....(leuk, 10x zoom!!!)

En we zagen ook weer een mooi beest. De sprinkhaan van de Middelandse zee: Acrida Ungarica Mediterranea.

blunder

Blunders.....Ik herinner me nog een voorval van een van mijn eerste baantjes, op het archief van de Landbouwuniversiteit te Wageningen.

Ik begon als uitzendkracht, ondertussen studerend voor mijn propaedeuse. Daar was mijn eerste kennismaking met 'De Computer'. Het was een enorm groot en oud barrel, en de motor loeide. Ik werd door mijn toenmalige chef naar een kamertje appart begeleidt waar het gevaarte stond en waar ik 'dingen in moest voeren'. Hij legde alles stap voor stap uit en ik schreef het op. En zo verzekerde hij mij, het is heel belangrijk dat je op het eind de computer goed afsluit, niet zomaar op de uitknop drukken want dan kan de motor kapot gaan. OK.

Dus het chefke bracht mij in de computer naar het schermpje waar ik dingetjes in moest voeren en liet mij daar alleen in het kamertje achter met 'De Computer'. Het ging best goed en ik was helemaal trots toen ik het er mooi en snel allemaal in had zitten. Ik sloot de computer netjes af en ik dacht wel dat ik het goed gedaan had. In mijn ijver dacht ik; 'even kijken of het goed gegaan is en of hij het nog doet'. Dus ik zette hem weer aan en daar begon de motor weer te loeien en op te starten. Gelukkig dacht ik, alles goed, en ploep drukte ik op de uitknop van de computer, alles weer uit. 'O ooooo' dacht ik daarop meteen, 'dat was niet slim Carola'. 'Dat was erg dom Carola, errug blond!' Ik durfde niet te proberen of hij het nog steeds deed en ging gauw naar boven om te zeggen dat ik klaar was.

Ik zat in de piepzak. Die computer werd niet zo vaak gebruikt, zo kwam het dat er een paar dagen overheen gingen voordat er iemand aan mijn chef kwam melden dat de computer 'niets meer deed'. Het chefke riep mij ter verantwoording en vroeg of het allemaal goed gegaan was toen ik de gegevens in had gevoerd. Ik kreeg een knalrode kop, de tranen sprongen in mijn ogen en ik zei dat ik het allemaal goed gedaan had maar dat ik toen nog even wou kijken of dat ik het wel goed gedaan had en nou ja en dat ik toen per ongeluk.. 

Hij zag er gelukkig de humor wel van in en zei; 'dit houden we maar onder ons he..... en nu krijgen we wél een mooie nieuwe computer op de afdeling!!!'. Bovendien plantte hij me ook direct weer achter die mooie nieuwe computer toen die er was en gelukkig is toen verder alles goed gegaan..

bellen

7.45 uur vanmorgen

Mama je gaat toch niet werken?

Jawel, mama moet werken vandaag

Maar ik wil bij mama zijn

Mama wil ook bij Fran zijn, (dikke knuffel en dikke zoenen) ...zullen we de rest van de wereld maar laten stikken vandaag?

Ja!

Maar wie moet dan de ijsjes voor Fran betalen?

... (Opa?)

Zal ik toch maar gaan werken? Ik bel je straks op vanaf het werk, goed? Dan zegt ik 'hallo met Mama'. Ga hier maar even naast de telefoon zitten, als ik dan aankom, bel ik je op, goed?

Ja dan gaat mama mij bellen? 

Ja, als hij rinkelt mag jij opnemen!

Ja! Papááá, mama gaat mij bellen!

Moe

We waren in San Jose(zondag), en in Almeria bij de optocht van de feria (maandag). We waren op het strand van Aguadulce en Opa en Oma gingen met Fran de bergen in om bronwater te halen (vandaag). Ik werkte en vond geen transport voor de goederen die we in Nld klaar hebben staan. Drie en een halve vrachtwagen, en geen wagen beschikbaar, men is massaal met vakantie in de transportwereld..

Mijn collega werd zijn huis uit gezet en zijn kinderen huilden tranen met tuiten. De cavia moet verschoond en op de schoorsteen staan bloemen die we bij de optocht van de feria kregen. Het was warm heel warm vandaag en zonnig ook. Fran verdwaalde in een grote golf en verloor een zwembandje. Ik vistte Fran eruit en hij deed het nog, hij lachtte.

Ik ben er wel een beetje moe van, dus maar vroeg naar bed vandaag!

Boot

We waren met de boot mee, de Delphin Negro, vanmorgen. Erg lekker. Het water was glad en het zonnetje scheen, op het water toch een lekker briesje. Helemaal goed.

Gisteravond zijn we trouwens met z'n drieen naar een acapella concert geweest van de  B VOCAL . Babacar pastte op Fran. Het was heel erg mooi! Héél erg mooi!

Op t paard

                   

Fran en ik gingen paardrijden, Fran op Nano en ik op Chocolate. 'Zo hou je de teugels vast Fran, en zo moet je zitten' zei Juan. 

                   

                                        Een beetje draven, zitten staan, zitten staan.... 

                   

Oeps, daar lag hij er bijna af. En hier heeft hij zich al van tevoren op verheugd; staan op de rug van de pony!!

                   

          Met beide handen los.....En dan weer afstijgen, het is weer gebeurd voor vandaag.

                   

                              'Ging het goed jochie?' Nu nog even de paarden douchen...

Vlieger

                                                  Fran kijkt hoe zijn vlieger danst in de wind

Opa en Oma

Opa en Oma zijn aangekomen maandagavond. Fran liep de hele avond kusjes te geven. Van de een naar de ander. Je kan echt zien dat hij helemaal blij is dat ze er zijn. We hebben rustig aan gedaan gisteren, ik was een dagje vrij want het was Maria Hemelvaart. Beetje op het strand gelegen en thuis geweest. En 's avonds nog even naar de middeleeuwse markt in Roquetas. Dat was erg leuk. Er liepen me weer een portretten rond!!

Pa en ma hadden 'Kluun' voor me meegenomen 'komt een vrouw bij de dokter'. Wat een aangrijpend boek, mooi eerlijk verwoord, fijn leesbaar. Kon niet stoppen gisteravond, het is al uit, en nu zit ik hier met dikke ogen (slaap tekort en van het janken..)

Lelijk

Hoe zou het komen dat mensen zo lelijk tegen elkaar kunnen gaan doen terwijl ze ooit eens voor elkaar hebben gekozen en meer of minder van elkaar hielden. Dat je op een punt komt dat het gevoel echt he-le-maal over is en dat er zelfs tegenzin voor in de plaats komt. Ik ken het gevoel. En dat men dan allerlei lelijke dingen gaat rondbazuinen waar niemand iets mee te maken heeft en dat de hele buurt weet dat je een absolute nul bent in bed en op ieder ander terrein, dat komt meestal van 1 kant.

Mijn collega en zijn vrouw liggen in scheiding. Wij horen de kant van de collega, een man. Hij is thuis, overspannen, en met depressie. Ze wilden een winkel beginnen, veel investering, veel werk en de zaak is nog niet open. Hij kreeg agressieve uitbarstingen waarbij wel eens iets op de grond kapot gegooid werd, werd depressief, en zij wilde scheiden. Alle dingen die hij vertelt over haar, die begrijp ik zo goed, ze zijn waar, ik geloof het meteen. Ik zou het misschien wel hetzelfde doen als zij en toch is het bij de beesten af. Eigenlijk. Zij heeft het helemaal gehad en ze kan alleen nog maar gal spuien.

Als het over is, dan is het over, voor haar is er geen weg terug, vanaf het moment dat de klik om ging. Hij hoopte nog, voor hem, en vooral ook voor de kinderen. Nu wil ze alleen nog maar dat hij weg is, en dat laat ze hem voelen. Minachting, afkeer, ontlopen, en steun zoeken bij een (willekeurige) man die haar (nu nog) wel alle aandacht geeft die ze nodig heeft. Dreigen met aangifte wegens mishandeling. Vrouwen zijn valse krengen, en ik hoor er ook bij, ik weet het zeker, ik heb ook een vals kreng van binnen. En zelfmedelijden, daar zijn we ook goed in, maar o wee als 'de man' medelijden met zichzelf heeft, daar hébben we een minachting voor. En de vrouw zegt; 'Het enige goede dat je me in 22 jaar hebt gegeven zijn mijn kinderen' (let wel; MIJN kinderen, niet onze kinderen). Soms ben ik echt helemaal niet trots een vrouw te zijn. Echt niet.

rode zone

Deze zagen we vandaag. Rood staartje, gestippelde pootjes, een gestreepte rug en een mooi getekend koppie. Ik vind 'm prachtig! We waren bij het meer waar ons ( drink)water vandaan komt. Er waren ook veel rode libelles. Raar eigenlijk dat bij het ene water hagedisjes lopen met een groene staart en bij het andere met een rode. En dat er bij het ene water veel zwarte libelles vliegen en bij het andere alleen maar rode. En het ligt maar zo'n 25 km uit elkaar..

Assepoester

                                                                                Fran en Sehoma 

We houden optimaal vakantie...vroeg op en laat er in, geen tijd om te slapen...of doen we iets fout?..Nee hoor, we slapen gewoon tussen de middag een paar uur!

Woensdagavond was er kindertheater, en donderdagavond, van dezelfde groep maar een ander 'stuk', wéér. We zijn naar allebei geweest omdat de eerste keer zo leuk was dat we de tweede ook wilde zien. Was laat afgelopen, Fran was op maar helemaal vol ervan. Assepoester heeft hem gekust en er was een grote bal (ballon) die ze door het publiek lieten gaan en die had hij een paar keer een zwiep kunnen geven. Hij heeft sneeuwwitje en de zeven dwergen gezien en heel hard meegedanst als er gedanst werd. Echt heel erg leuk. Ook voor mij om al die pukkies zo enthousiast te zien meedoen, daar word je (ik) vanzelf helemaal blij van. Wel wat foto's gemaakt maar het is allemaal nix geworden, veel aktie in het donker is moeilijk te schieten.

Verder in het zwembadje thuis gelegen en in San Jose op het strand, er waren gelukkig geen kwallen meer. Het was druk voor de vrijdag. Het weekend zal dus wel 'niet te doen' zijn. Dan gaan we maar een riviertje opzoeken. Aysha was mee naar San Jose. (Ze zijn allemaal weer thuis, moeders en de baby ook). Ze vindt het strand van San Jose 'chulísima', oftewel, heel erg leuk. Grappig dat zij ook het verschil met het strand van Aguadulce wel ziet en waardeert.

Eigenlijk zou Vanessa mee gaan maar toen ze hoorde dat we naar San Jose naar Los Genoveses gingen, (en niet naar het strand in het dorp San Jose), waar geen toilet is en geen douche en geen barretje voor een drankje en een hapje, toen haakte ze af. Hahaha, ik had al zo'n donkerbruin vermoeden dat dat helemaal niet naar de zin zou zijn....Het grootste bewaar was dat er geen wc was (en ze had geen rode vlag of zo). Ik zei 'dan hurk je toch even achter een cactus..., eten en drinken nemen we gewoon zelf mee en douchen doen we wel als we thuis komen... '  En ik was toch echt niet van plan in het dorp aan het strand te gaan liggen; ga geen uur in de auto zitten om daarna op een zelfde soort strand te liggen als in Aguadulce, dan blijf ik wel hier. Dus wij lagen weer lekker tussen de eucalyptusbomen en de cactussen vanmiddag en we waren pas over tienen weer thuis.

Daar zat een grote kakkerlak op de muur in Fran z'n kamer, die heb ik platgespoten en nu ligt Fran bij ons in bed want anders bezwijkt hij misschien ook aan de lading vergif die ik erop losgelaten heb hahaha. Ik durf ze niet gewoon dood te meppen, ik spuit ze plat van een afstandje...wat een held he..

Nano

Manege-ochtend..Fran stond voor de les al te trappelen, er waren twee andere jongetjes aan het rijden, Juan Jesus (6 jr) en zijn broertje Nacho (van bijna 4), 'en nou ik mama en nou ik'....Hij mocht deze keer op Nano rijden, een klein zwart shetlandertje. En hij ging leren lichtrijden, omhoog omlaag omhoog omlaag. Het ging best goed, hij zat te glunderen.

Geen foto's, ik zat ook op het paard, op Ako. De knoppen van Ako heb ik nog niet echt ontdekt. Maar het zal wel goedkomen. Suso is 's morgens bezet, Isaak rijdt hem dan en die rijdt hem iedere dag, gaat heel mooi! Volgende week gaan we nog een keertje 's morgens rijden en daarna weer 's middags, dan is de vakantie weer op...

Maar Opa en Oma komen hier vanaf volgende week dinsdag/woensdag en dan is het alsof het nog steeds een beetje vakantie is. Tot half drie werken is niet zo lang, daarna kunnen we nog genoeg leuke dingen doen..Vanmiddag naar het strand met Vanessa, en ze gaat vrijdag ook mee naar San Jose. Heeft ook vakantie nu en haar vriendje niet. O nee, inmiddels echtgenoot, ahum wat klinkt dat..

Babacar zijn gips en verband is er vorige week afgehaald. Veel vellen maar het ziet er vrij goed uit vind ik. Voor de pees hebben ze een resonantie gemaakt en daar krijgt hij de uitslag binnenkort (binnenlang...6 sept!!) van. Hij kan al wel weer op het poot staan maar dat mag hij eigenlijk niet tot ze gezien hebben of de pees zich goed herstelt. Maar inmiddels loopt hij er twee en een halve maand mee en is hij het wel een beetje zat...

Aysha en broers en zusters zijn bij een gezin in El parador ondergebracht. Ze vonden het zelf uiteindelijk toch eigenlijk ook niet kunnen blijkbaar. Dus tot moeders thuiskomt met de baby zijn ze daar. Ik heb nog steeds niet duidelijk wat de baby mankeert, maar het schijnt 'iets in de buik te zijn', tja, daar zit nogal het een en ander, kan vanalles zijn.

Verder is het vandaag de eerste dag dat ik nog helemaal niet gebeld ben van het werk. 'Zou er iets zijn?' hahaha Ze beginnen er aan te wennen dat ik er niet ben nu ik bijna terug ben..

Laujar de Andarax

Een heerlijk dagje, niet zo warm, we kregen zelfs een paar druppels uit de lucht. We waren in Laujar, veel bos, veel schaduw, windje, riviertje, eerst een heel stuk door het bos gelopen en daarna op een handdoek naast de rivier onder een boom gepicknickt. Fran liep door de rivier te stappen en viel natuurlijk met kleren aan op zijn kont in het water. Geeft niet, t was toch warm zat..broek in de zon gehangen.

Mooie libelles gezien, ook een hele zwarte, een grote hagedis en mooie vlinders. Het restaurantje is door de weeks dicht daar in het natuurpark, dat was jammer maar we hadden zelf ook vanalles mee. En we konden natuurlijk altijd nog een wild zwijn schieten als we meer honger zouden krijgen, en boven een vuurtje roosteren...

Celin

Gisteravond stond ik om 11 uur de buganvilla te snoeien. Het was iets koeler geworden. Dat nam niet weg dat ik wel tot op de laatste draad nat gezweten was toen ik er mee klaar was. Het heeft wel wat, je letterlijk in het zweet werken. Het liep met straaltjes van mijn rug mijn broek in. En de druppels dropen langs mijn hoofd, via kin en neus op de grond. Maar het resultaat mag er zijn. Een gesnoeide struik, en overal krassen op mijn lijf van die ellendige stekels van het kreng, het leek wel of ik met de kat gevochten had. En een splinter van een centimeter rechtop in mijn arm. Kreeg het ding er nog niet uit ook, pincet, nijptang, schaar, kon er nét niet bij met mijn tanden, uiteindelijk met zo'n nagelnippertje is het gelukt. Blaren ook nog...van de snoeischaar.

Vanmorgen naar Celin geweest. Briesje, bomen, schaduw, beekje, vlinders, mini hagedisjes met een groene staart, libelles, en een koel drankje met tapas. Alles weer goed...

kwal x 10.000

Vanmiddag gingen we naar San Jose, op zoek naar écht strand, zonder kwallen. HÁ, daar hadden we ons mooi even in vergist. Het strand was erg echt maar de kwalletjes ook. Zoooo de hele baai zat vol. Ik heb er zeker 200 uit het water gevist (om een klein plekje vrij te hebben in het water om even snel op te frissen maar het werden er steeds meer! Op het laatst konden we nog net een emmertje kwalvrij water uit de baai scheppen om ons mee nat te maken om wat af te koelen.

Maar we hadden het evengoed naar onze zin. Het is zo mooi daar, de grillos sjirpen er dat het een lieve lust is, de bijeneters maken een leuk geluid. Het ruikt er naar dennen, cactusvijgen en zee, de branding klinkt altijd rustgevend, de mooie mannen lopen er in hun blote billen (de minder knapperts ook), broodje mét (zand) smaakt altijd net iets beter dan thuis en de zon gaat er zo mooi onder. Niet in zee, maar achter de bergen...

We waren heeel laat thuis want we stonden in de file op de terugweg, er was een stuk berg naar beneden gekomen of zo, langs de snelweg maar dat mocht de pret niet drukken. Fran was melig, op het strand, onderweg, en thuis onder de douche nóg. Het is me een GUP!

kwal

Men zegt dat er een kwallenplaag is dit jaar, maar dan vooral aan de oostkust, bij Barcelona in de buurt. Hier hebben we er nog niet veel last van gehad dit jaar, of eigenlijk, ik had nog maar 1 keer dit jaar kwalletjes gezien. Vorig jaar wel, toen was het bijna iedere dag vol met kwallen langs de kust hier in Almeria.

Het schijnt dat het komt omdat het water warmer is dan normaal en omdat de natuurlijke vijand, oa de dolfijn steeds minder voorkomt.

Weer een voordeel van San Jose, daar heb ik nog helemaal nooit een kwal gezien geloof ik. Vanmorgen waren we hier in Aguadulce aan het strand, veel wind, veel mensen, en ondoorzichtig vies water, laat ik nou toch in een van mijn perzikjes gebeten zijn door zo'n gladde glibber....

Les

Fran had vandaag zijn allereerste echte paardrijles (van een half uurtje want hij is pas 3 jaar en 4 mnd). Israel gaf hem les. Het begon al met het opzetten van de stoere cap, want dan is het pas ECHT. En hij mocht op de grote pony rijden die Rubia heet (Blondje), er was namelijk ook een heel klein shetlandertje opgetuigd (Nano) maar hij vond de grote pony leuker.

Israel liet hem aan de lijn lopen en ook een beetje draven, hij mocht ook bovenop de pony staan en zich van zijn kont af naar beneden laten glijen toen hij klaar was met rijden. Tot slot moest Rubia gedouchet met de tuinslang. Helemaal goed, volgende week weer!  

Playa

Ijsje eten. Handdoeken onder een boom. Stukje wandelen, wat foto's maken, prutsen in het water, beetje lezen, likje zonnebrandcreme smeren, gazpacho eten, een broodje salami, een peertje..een... Dan nog even sprinkhanen vangen en als we warm zijn een duik in zee. Op de terugweg twee slapende kinders achterin de auto... 

triest

Het is wat. Ik weet niet of ik me nou geroepen moet voelen om te helpen. Wel voor de kinderen, maar niet voor de ouders. Hier achter ons huisje hebben we een flat van twee hoog. Daar wonen wat Senegalesen in drie van die woningen. In een daarvan woont Aysha met haar twee zusters en broertje en haar ouders en nog wat mannen. Aysha speelt al vanaf haar derde jaar alleen buiten op straat, en haar broertje ook. Ik moet er niet aan denken Fran al alleen hier op straat te laten spelen. Veel te gevaarlijk met al die auto's.

De moeder van Aysha en haar baby zijn inmiddels al twee weken in het ziekenhuis. Het is erg vaag wat er nou aan de hand is. Ik kom niet bij hen thuis en van Aysha hoor ik de ene keer dat de baby keelpijn had en de andere keer over bloed op haar buik. Ze weet het gewoon niet wat haar kleine zusje (van 5 mnd of zo) heeft. Babacar komt er wel thuis maar die vraagt er niet naar, snap ik niets van, maar goed.

Nu werken al die kerels in dat huis in de markthandel. Ze hebben een kraam op de markt 's morgens en 's middags zoeken ze een plaatsje langs de boulevard op het strand en zetten daar een kraam neer. Soms neemt de vader van Aysha de kinderen mee naar de markt, of alleen de kleinste twee, Fatima van twee en Sehoma van vier jaar. Aysha (van zes) loopt dan hier wat over straat en wipt bij de andere twee Senegalese huizen naar binnen of hier bij ons (wat ik wel eens goed vind maar niet altijd).

Vanmiddag waren ze alledrie niet meegenomen. Aysha en Sehoma kwamen kijken bij Fran. 'Jij niet' zegt Aysha tegen Sehoma, 'Jij moet terug want Fatima is alleen thuis'. (Bovendien weten ze dat ik er hier maar één tegelijk naar binnen wil hebben anders wordt het me teveel scheidsrechtertje spelen en veel te druk, en ze begrijpen het woord 'Nee' niet..) Dus ik was helemaal verbaasd, 'Is er helemaal niemand thuis, alleen Fatima (van twee)?' Nee dus..Twee, vier en zes jaar...en dat vinden ze blijkbaar heel normaal..

Heb ze allebei terug gestuurd om bij hun zusje te blijven. Met een rotgevoel; 'Ik had er naar toe moeten gaan, of ze alledrie hier heen moeten halen tot er weer iemand thuis komt'. Zouden ze niet snappen, en waarschijnlijk ook helemaal niet op prijs stellen (de volwassenen dan, de kinderen wel). Even later kwamen er mensen van het andere huis thuis, dat scheelde al weer, gingen ze daar rondhangen...ik vind het triest hoor...