Manolo

Gisteren naar San Jose, de hele dag. Aysha was ook mee, ze vond het heel erg leuk. We hadden broodjes mee en chips en sap en fruit en jelly-toetjes. Ze plofte zowat zei ze. Niet dat ze veel tijd nam om te eten, ze heeft de hele dag in het water gelegen. Fran komt zo af en toe nog wel torren zoeken of een kasteel bouwen. Maar zij, de héle dag in het water! Ik was weer eens verbrand maar die twee dropjes hebben daar (gelukkig) geen last van.

O ja even tussendoor, Aysha heet helemaal geen Aysha, althans...Het is wat met namen en Senegalezen!!! 'Mijn' Babacar heet eigenlijk Mbar maar hier noemen ze hem dus Babacar maar ook wel Carlos. Aysha heet eigenlijk Hadisi. En een vriend van Babacar heet ook Babacar maar ze noemen hem Mostar...Je moet het maar weten. Wat blijkt, je krijgt wel een officiele naam voor op de papieren maar het gebeurt nogal eens dat je moeder je een naam geeft en je vader een andere...en dan heet je gewoon allebei, of je verzint er zelf nog een bij, het komt niet zo nauw..

Aysha is net zes geworden en kan nog niet schrijven. Maar haar naam wel. Dus ik vroeg haar hoe je dat nou precies schrijft, Aysha. Maar dat weet ik dus nog niet want zij kan alleen Hadisi schrijven...

Ze had het in ieder geval naar de zin gehad want vanmorgen was ik de auto aan het inpakken om naar Almerimar te gaan, wilde wegrijden, was Aysha er al bij in gewipt, hadden we bijna een verstekeling...Fran en ik waren vanmorgen eerst met pony Manolo op stap. Naar het strand. Ik zweette peentjes want ik liep er naast en Fran wou steeds draven..hij had helemaal geen schik zoals je ziet.....

Daar op de manege hebben ze jonge hondjes. Zo lief. Fran wou er een mee naar huis nemen. Er zijn er nog drie van de zeven over waaronder deze.

Maar ik was sterk. We gingen naar het strand waar we ook met Manolo geweest waren om even te zwemmen en we hebben ook een heel ontzettend eind gelopen door/langs het water. En nu zit ik die foto's van dat humpie te bekijken. Zou wel leuk zijn hè. Zullen we dan toch..?

NEE CAROLA, WE ZULLEN NIX!!!!

veekeesjun

Wij hebben vakantie! We zijn niet weg, we zijn gewoon hier ergens, achter die cactussen bij dat blauw..

Vrijdag was de laatste 'schooldag' voor Fran. Ik heb een ijstaart meegegeven om het te vieren. Vonden ze leuk, vooral Fran, die mocht hem aan de juf geven om te verdelen.

's Middags zijn we naar Los Genoveses geweest, van de foto. Eigenlijk zou ik daar wel 14 dagen ons kamp op willen zetten...misschien doen we dat ook wel, een paar dagen.

Collega J. heeft vrijdag op de valreep vóór de vakantie ook nog even mijn laptop gemaakt. Dat is lief, want hij hoefde niet langs te komen op het werk om zijn ziekbriefjes te brengen, hij kon ze ook gewoon even op de fax zetten, en hij hoefde al helemaal niet meteen 'aan het werk' te gaan. Maar hij stond erop en had ook wel behoefte om even te praten.

Veekeesjun!!!! Heb een dikke Ludlum liggen, daar ga ik zo eerst maar eens aan beginnen..

snorkelen

Fran heeft leren snorkelen, vindt ie prachtig! Hij doet het heel goed en het is leuk om te zien.

nog vroeg

7 uur 'Mamááá ik wil ook op de boot, *huil huil*'

Wat heb je gedroomd dan, van de boot van Miek? Ja! Ik wil ook op de boot. Mama was op de boot, en Miek ook en ik niet. Fran stond te kijken en was heel verdrietig. 'Och jongen, het was maar een droom, je weet toch dat we jou altijd gewoon meenemen, we zouden jou toch maar niet zo op de kant staan laten kijken?' 'Nee?'

8.30 uur Op het werk, een overrijpe pruim eten, schoon t-shirt met drie grote vlekken pruimensap op de vroege morgen. Laptop van thuis hier aan het formatteren gezet. Al eens gedaan via Windows maar dat verhielp het probleem niet..Morgen komt mijn collega hier even langs om zijn ziekbriefjes langs te brengen en hij heeft beloofd er even naar te kijken. Hij zegt dat hem dat ontspant, met de pjoeter knutselen. Nou, mij niet, ik word er een beetje agressief van, vooral als het niet gaat zoals ik wil natuurlijk...Dus ga ik nu eerst maar eens heel relaxed de boekhouding bijwerken hier voordat ik het laptoppie het raam uit fl..

 update 12.12 uur:   

                                 Is geboren, Adrian! Dit is zijn cadeautje..Ben blij voor Ana en Frede.

goed

                                                              Geen nieuws.. goed nieuws

Weekend

Vrijdagmiddag Fran uit de crêche gehaald en direct doorgereden naar Los Genoveses (strand in San Jose). Heerlijk is dat 's middags tot de zon ondergaat. In de baai dobberen, broodje eten in het avondzonnetje, beetje lopen door de bush. Er zijn daar veel strandvlooien op de vloedlijn, (en een soort oorwurmen ook), die zie je niet tot je met je hand het zand een beetje door elkaar haalt maar het krioelt er van. Fran ging ze vangen en deed ze in de emmer voor thuis, voor papa, maar ze zijn ontsnapt voor we bij de auto waren, gelukkig. Het zwermde er ook van de bijeneters, leuk geluid maken die. En er lagen heel veel bootjes in de baai, dat had ik nog niet eerder zo gezien.

  

Zaterdag de boodschappen gedaan en verder een beetje thuis gewerkt en gehangen. 's Middags een uurtje met Aysha en Fran naar het strand in Aguadulce. Dat heeft echt helemaal geen overeenkomst met San Jose, niet te vergelijken. Bij ons is het gewoon toeristenstrand, vol mensen, auto's, strandstoelen met parasolletjes, strandtenten. Niet om even lekker tot rust te komen hoor..

Zondag togen we weer naar San Jose, 's morgens vroeg weg. Eerst naar het dorpje, ijsje eten, tijdschrift halen toen naar het strand. We hielpen suicidale slang om het leven. Hij glibberde zo de weg op voor onze auto.

 

En we zagen dit moois zomaar aan de overgang van strand naar bush. In het zand, in de stikhitte, in de droogte...

We zaten onder een boom, een beetje in de schaduw, en we aten pannekoeken, jawel. We zwommen, Fran was een dolfijn, zei hij. Hij zwom zelfs zonder vleugeltjes want er ging er een stuk. Maar omdat het daar overal zo ondiep is ging het prima. Fran ving torren, de eerste was Ana zei hij, en die andere haar baby en haar mama. Ik heb geen idee hoe hij daar opeens zo bij kwam, we zien Ana helemaal niet zo vaak. Ik sms-te naar Ana, over wat Fran had gezegd en ze schreef terug dat ze diezelfde ochtend naar het ziekenhuis was gegaan met weeen maar dat ze haar zojuist weer naar huis hadden gestuurd, vals alarm...

Het werden uiteindelijk 5 torren en die ontsnapten niet uit de emmer en gingen dús wel mee naar huis. Emmer op schoot in de auto, toen hij in slaap viel ging de emmer steeds schever hangen, ik had het nét op tijd door en bracht de kostbare schat in veiligheid (hou niet zo van loslopende torren in de auto). Thuis zette ik ze op tafel om aan Papa te laten zien als hij thuiskwam. Fran werd wakker en speelde er wat mee, Papa kwam thuis en bewonderde de buit. De emmer werd onder tafel gezet, iemand strekte zijn benen en schopte de emmer om zonder het te merken. Er kroop iets over mijn teen...

We hebben vier torren terug gevonden (met hulp van de kat) en bij de plant op de patio gezet maar er loopt er nog een door het huis...ergens...

kapot

Zit zonder internet thuis. Opeens herkent mijn laptop de modem niet meer, en hij wil die modem ook niet desinstelleren, of hoe dat ook heet, en weer opnieuw installeren, er zit ergens iets geblokkeerd en ik weet niet wat en ik freubel en freubel tot alles nog meer ontregelt is en mijn eerste-hulp-bij-computerproblemen-collega zit thuis met een depressie dus die kan ik ook niet raadplegen, en langzaam maar zeker zit ik moed te verzamelen om zelf de hele boel te gaan formatteren, maar misschien is dat wel een veel te drastische maatregel, maar ik weet het ook niet meer en ik zie het helemaal niet meer zitten, een heel weekend zonder internet en hoe moet dat nu en wat moet ik dan doen.....hahahahahaha komt best goed....

WIJ ZIJN OP HET STRAND OF ZO.................................,  SEE YOU ON MONDAY!!!

Aysha

We namen Aysha mee naar het strand. Daar komt Aysha nooit, nou ja, soms met haar vader die een marktkraam heeft en wel eens langs de boulevard staat, maar niet om te zwemmen..

Ze heeft ook geen bikini. Maar de Oma van Fran stuurt geregeld kleding op en daar wil nog wel eens het een en ander bijzitten waar Fran pas over een jaar of vijf in past, dús hebben wij een mooie zwembroek in huis waar Aysha inpast.

Met een zwemband om 'lieten wij haar te water', het was net een hondje. Eerst was ze een beetje bang maar toen ze door had dat je je benen naar beneden moet houden en je hoofd omhoog en dat je echt blijft drijven met die zwemband, kon ze er geen genoeg van krijgen.

Ze zat ook wel een uur op haar billen in de branding met het water te spelen, ze genoot....en wij ook! 

Beter

Weer beter allebei.

Gisteren bij de paarden geweest, op Ako gereden. Beetje vreemd, als je de teugels wat inhoudt gaat ie daar heel hard tegenin lopen. Gooi je de teugels los dan gaat hij langzamer. Tegengestelde wereld, je moet het maar even weten...

Er is een veulentje op de manege, zo'n leukerd. Ze zeggen wel eens dat poezen aaibaarheidsfactor 10 hebben, nou, dit veulentje ook. Hij duwt zich helemaal tegen je aan om maar geaaid te worden.

Verder hebben we in het zwembad gelegen en hadden we Aysha (6 jr) op bezoek. Haar moeder en de baby van een maand of vijf, moesten in het ziekenhuis blijven slapen, vertelde ze. En Papa was thuis bij de andere drie kinderen maar nu was ze net thuis geweest en toen was er helemaal niemand. En waar moet ik nu naar toe? zei ze, helemaal niet blij kijkend.. 'Blijf jij maar even lekker hier.' 'Én, kan papa lekkerder koken als mama, vroeg ik' (even stoken) 'We hebben nog niet gegeten'...Dus een broodje klaargemaakt voor Aysha....

vies praatje

Arme Fran. Ik heb zo aangedrongen dat hij wat at de afgelopen dagen. Hij was niet zo lekker. Buikgriep. Niet zo vaak naar de wc maar wel als water..Hij is inmiddels weer beter lijkt het.

Gisterenavond waren we nog even voor de laatste keer op de kermis voordat die weer wegging. Fran wilde overal wel in maar voor veel dingen is hij gewoon nog te klein. Maar er was zo'n octupusding waar hij wel heel graag in wilde. Ik offerde mij op om mee te gaan. Had ik het maar nooit gedaan. Ik werd er kotsiemisselijk van en het scheelde niet veel..

Maar het fijne (NOT) is dat het nog steeds niet over is dat fijne gevoel. Wat is er aan de hand; ik heb de buikgriep van Fran nu dus ook. Misselijk als een hond en kan geen eten zien...

Verkoeling

Vandaag hebben we ergens anders verkoeling gezocht, niet aan het strand. We waren in Celin, onder de bomen, in de rivier, in het barretje met mosto, tapas met patatas en carne al ajillo, en een heel mooi ijsje voor Fran. Er waren eenden die we brood hebben gevoerd, er waren heel veel grote libelles boven de rivier, er waren ruiters die ook een hapje kwamen eten in de bar, er waren parkietjes in een grote kooi. Er waren veel, heel veel orleanders en mensen met koelboxen vol met eten en drinken. Er waren krekels die tjirpten en een vogel die ik niet heb kunnen ontdekken maar die wel een heel bijzonder geluid maakte.

Het was 38 ºC. Veel te warm, maar het was daar goed uit te houden, met de voeten in de rivier.

Virgen del Carmen

De feria van Aguadulce is feest ter ere van de Virgen del Carmen, de maagd Carmen van de zee. Nou, die maagd wordt ieder jaar even uit de kerk geplukt en op een boot gezet en een stukje mee uit varen genomen, om het maar even oneerbiedig te vertellen. En dit jaar mochten wij mee op de boot waarmee ze opgehaald werd!! Dat was erg leuk, een hele eer, en erg woelig ook..

het water dan..We vertrokken uit de haven van Roquetas zonder maagd op de 'delphin negro' om haar op te halen in de haven van Aguadulce. Het waaide behoorlijk, de golven waren hoog, er werd gekotst (maar niet door ons) en Miek voorzag ons van sangria en broodjes.

In Aguadulce aangekomen stonden er een heleboel mensen op de kade. Er was een mis gehouden daar in de haven met het beeld van de Virgen del Carmen er bij, en dat beeld werd nu op onze boot gezet.

Daarna gingen wij met woeste zee weer terug naar Roquetas met de maagd. Er waren zulke hoge golven dat er soms gegild werd, de virgen mocht natuurlijk niet overboord waaien of vallen ...Wij waren bovenop de boot gaan zitten op het dek. Erg mooi. Wel ruig, ik moet zeggen dat ik ook wel om me heen moest blijven kijken want anders zou ik ook misselijk geworden zijn. Als Fran even iets wilde hebben of zo en ik in de tas moest zoeken dan voelde ik dat wel in mijn maag.

Vanuit Aguadulce voer er een hele stoet boten met ons mee, allemaal achter de Virgen aan. Een heel feestelijk gezicht. We voeren naar Roquetas terug, daar stonden inmiddels ook een heleboel mensen op de kade te klappen en te juigen. 'Viva la virgen, viva' En toen maakte de boot weer rechtsomkeerd en ging de Virgen weer terug naar Aguadulce. Op een paar plaatsen gingen we heel dicht naar de kust en werd er op het strand vuurwerk afgestoken voor de Virgen, niet een beetje, nee, een he-le-boel! Het was inmiddels donker. Wij zijn in Aguadulce van de boot gestapt, net als de maagd, die met muziek en een heleboel mensen onthaald werd.

Erg leuk om eens van zo dichtbij mee te maken, dank je wel Miek!

feria

Mijn weblog was zó goed beveiligd dat ik niet eens meer bij mezelf kon reageren....maar volgens mij moet het nu weer goed gaan....hoop dat de rest nu ook weer kan reageren, anders hoor ik het wel..

Wij waren vanavond op de feria. Niet te lang want Fran heeft een beetje buikgriep. Gisteren belden ze op van school, toen heb ik hem eerder opgehaald, vanmorgen leek hij weer de oude, hij at met smaak en was vrolijk. Maar vanmiddag bleek dat het nog niet helemaal goed zit. Toch even over de feria....

Fran vond het het leukste dat hij een ballon kreeg toen hij op een draaimolen op de politiemotor zat, en dat er een leuk meisje op de motor naast hem zat. Ik vond het het leukste dat Maria, een klasgenootje, Fran in het oog kreeg, dat ze een sprintje naar hem maakte, hem een knuffel gaf en een dikke zoen met haar armen om hem heen. Zo lief. En Fran als een echte jongen, met een houding van 'hier hoor ik niet bij hoor, mama, zie je die mooie politiemotor daar ...' haha..

feest

Het ging wel goed met Suso (het witte paard) gisterenavond. We voelen elkaar wat beter aan, hij ging ondanks dat hij vier dagen had stil gestaan, rustiger dan afgelopen week. Maar hij ging toch nog hard genoeg om wat wind te vangen. Hetgeen niet wegneemt dat ik er na een paar minuten al uitzag als een tomaat. Met 36ºC wil dat wel. Warm, maar lekker gereden.

Bijna vakantie...nog twee weken...Fran is vrij van 1 augustus tot 15 september. Ik heb maar twee weken want ik heb verderop in het jaar nog wat vrij nodig om naar Nld te gaan en we zijn al een weekje naar La douce France geweest in het voorjaar. Fran, (en wij natuurlijk ook), krijgt zijn Opa en Oma op bezoek vd zomer en dat vindt ie heel erg leuk!!

We waren naar het 'teatro infantil' gisteren. Erg leuk gedaan maar wel weer erg laat voor Fran, hij was echt op. En vanaf vanavond is er feria hier in het dorp, de kermis staat een straat verderop, dus dat wordt ook weinig slapen waarschijnlijk, van de herrie. Maar wel gezellig.

Jammer

37ºC hier. Een beetje tè! We doen het langzaam aan. En Fran krijgt er dorst van..... 

Fran:      Mama, dat is jouw teta. (wrijft even over mama's borsten)

Mama:      Ja.

F:      Er zit nix meer in hè?

M:      Nee, er zit nix meer in.

F:      Heb je geen muntje om melk te kopen, dan stoppen we dat erin?

warm

'Hij heeft iets gevonden' zei een bloedmooie jongen waar je zo in zou willen bijten. Fran hield zijn knuisten stevig op elkaar, hield ze omhoog en zei 'mira' (kijk).... 'Een sprinkhaan' zei ik.

Hij verwachtte geen Hollandse met een salmiakdropkindje langs het pad naar het strand van San Jose. Verbaasd keek hij op. 'Ben je op vakantie?' vroeg hij. (leuke vraag) 'Nee, wij wonen hier, in Aguadulce' (in-die-en-die-straat-op-dat-en-dat-nummer-wees-welkom, dacht ik erachteraan). Nog een verwonderde blik. 'O leuk'.

Zijn vriend was inmiddels al een stuk door gelopen, (o ja, ze waren met z'n tweeen, niet dat ik dat zo gauw doorhad, ik zag er maar één hahaha), hij keek nog eens van Fran naar mij, wilde nog iets zeggen, bedacht zich toen en zei 'nou daag' en ging met een vaartje achter zijn vriend aan.

Wij liepen door. Twintig meter en toen klonk het 'O sorry, mag ik je nog iets vragen?' Op een holletje kwam hij terug onze kant op. 'Tuurlijk' (wat je maar wilt, waar, nu meteen?). 'Weet jij ook hoe je in Granada kunt komen, gaat er een bus of een trein?' (zucht) 'Ja, dan zul je eerst naar Almeria moeten want hiervandaan gaat er niet rechtstreeks een trein of bus' 'Of liften' zei hij. 'Ja' zei ik, 'als je om een uur of half drie nog langs de weg staat mag je met ons mee naar Almeria'. Zijn blauwe ogen priemden in de mijne 'OK' zei hij lachend, 'dank je wel' en weg was hij weer, op een holletje..

'Kom Fran, we gaan eerst even zwemmen, mama heeft het wel erg warm gekregen'..... 

ziekenboeg

Hier aan het einde van de strandboulevard zet men iedere zomer een podium neer, daar is vanalles te zien en te horen. Muziek, film, en theater. Vanavond was er theater voor de kinderen, dit keer 'kattentheater'. Erg leuk. Een verhaal met katten en muizen, liedjes die de kinderen mee mochten klappen. Fran was helemaal geboeid. Het valt me op hoe weinig kinderen er echt de hele tijd naar keken. Dat liep maar heen en weer en zat te vreten en te draaien en te kletsen, weinig concentratie. Niet dat Fran daar last van had, die zat er helemaal in. Hij was toch al zo met onze kat bezig ook vandaag...

Onze Manu hebben we vanmiddag naar de kattendokter gebracht en hij moest blijven, zeker een nachtje. Hij was een beetje raar aan het begin van de week. Hij had zijn urine zomaar een keer laten lopen en hij wilde niet goed eten. Toen maandagnacht heeft ie ontzettend gevochten met een zwarte kater hier op het terras. Ik heb de kater weggejaagd. Manu had een zere poot en liep alsof er van binnen ook iets zeer deed dus we zouden dinsdag met hem naar de dierenarts, maar dinsdag en woensdag hebben we hem helemaal niet gezien. Geroepen en gelokt maar niets. Ik vreesde al weer het ergste. Ik dacht die zien we nooit meer terug..Toen opeens vanmiddag zat hij op de rand van Fran z'n zwembad te drinken, voorpoten in het water, helemaal groggy.

Meteen naar de dierenarts gegaan, die zei dat hij gecristalliseerde urine had, hij kon niet plassen. Bovendien was hij uitgedroogd en hij had een wond aan zijn poot vd vechtpartij maar dat was niet zo ernstig. Dus kreeg Manu een sonde om de urine af te laten vloeien, infuus en moet hij een nachtje blijven. En hij moet speciale brokjes eten voor de rest van zijn leven tegen het cristalliseren v urine. Kat in het ziekenhuis...

Met Babacar zijn been gaat het langzaam maar gestaag degoede kant op. De wonden zijn over een week of twee 'vanzelf dichtgegroeid', ze gaan dus niet hechten maar hebben het zaakje bij elkaar gebonden en dat is weer aan elkaar gaan groeien. Dat heeft dus dan dik anderhalve maand geduurd voordat dat dicht is. Ben benieuwd hoe dat er straks dan uitziet. Maar goed, het belangrijkste is dat ie weer gaat lopen. Nu mag hij er nog steeds helemaal niet op staan. Volgende week gaan ze een foto nemen om de staat van de pees te bekijken. Of die goed herstelt of dat ze toch moeten gaan opereren...Hij leert er al aardig mee leven. Hij wordt al handig met het in bad gaan met zijn poot over de rand en met krukken lopen, zelfs de trap op en af is nu een eitje...We hopen toch maar dat hij snel weer mag lopen..

(o ja, en ik heb foto's op Flickr geflickrt, zie Flickr, rechts onderaan ergens...moet je even aanflickren dan kun je de foto's zien)

plaatjes

                                                                     'kan er best bij..'

Suso

Aangenaam, dit is Suso (oftewel; soes). Ik was heel benieuwd hoe het met Canastero ging, na het bloedbad van vorige week, of ik vandaag op hem zou kunnen rijden. Nou, dat ging dus niet, maar niet door zijn tong, die was zondag al zo goed als beter, zei Juan. Maar ze hebben hem meegenomen. Een tijdje terug werd er aangekondigd dat er iemand af en toe op hem zou komen rijden, een kennis of vriend van de eigenaar of zo, nou, die heeft hem gekocht en meegenomen naar Granada. Zomaar opeens. Dat vind ik best wel heel erg jammer. Mijn maatje.

Vandaag heb ik Suso geprobeerd. Daar waar je Canastero moet drijven en drijven en drijven, wil je er schot in krijgen, zo moet je bij Suso je benen wijd houden om hem niet te raken met je kuit anders schiet hij als een pijl uit een boog naar voren, bij wijze van spreken. Het is een heel gevoelig beestje, een stuk kleiner dan Canastero en erg gevoelig in de mond en voor de kuit. Even omschakelen dus. De hulpen tot een honderdste van wat Canastero nodig had reduceren, anders is hij alle hoeken van de bak door in 10 seconden..maar toen we een beetje aan elkaar gewend waren ging hij wat meer op z'n gemak. En hij heeft een erg fijne galop. Moest je bij Canastero drijven en drijven en nog harder drijven om niet terug te vallen in draf, zo moet je bij deze echt voorzichtig de rem erop zetten anders gaat hij maar door en door en door.  

Eens kijken of we ook goeie maatjes kunnen worden, ik denk het wel.

Gekomen

Meteen uit het werk had ik Fran opgehaald uit de crêche vandaag. Hij was in diepe slaap. Ik legde hem thuis op het grote bed en ging er zelf naast even liggen. Babacar was boven wat aan het rommelen en viel toen op de bank in slaap. Niet veel later viel ik naast Fran als een blok in slaap. Tot er aan het hek gerammeld werd buiten en iemand een paar keer heel hard CAROLA CAROLA riep..

Slaapdronken naar buiten gewiebeld, stond daar de SEUR meneer die me vierkant uitlachtte om mijn slaperige hoofd. Erg aardige meneer overigens maar dat wist ik al, en hij had een ERRUG leuk pakketje bij zich!!! Eindelijk mijn nieuwe camera vast kunnen houden en uit kunnen proberen! Ben er helemaal blij mee. En nu maar oefenen...  

punten

We waren weer naar San Jose. Naar de cactussen, de agaves en het strand. Deze maand is het puntensysteem voor de rijbewijzen ingevoerd hier in Spanje. Men krijgt 12 punten, en als je overtredingen maakt raak je punten kwijt, als je alle punten kwijt bent ben je je rijbewijs een half jaar kwijt. Als je drie jaar zonder overtreding rijdt krijg je alle verloren punten weer terug. Eergisteren ingevoerd en er werd me toch gecontroleerd overal gisteren. Zelfs in the middle of nowhere, daar in San Jose waar je langs de kant van een onverharde weg parkeert, wat daar blijkbaar niet mag al staan er geen borden, stond meneer Guardia Civil bonnen uit te schrijven. Fout parkeren, da's dan twee punten inleveren geloof ik. Dat kan ook niet de bedoeling zijn denk ik dan.

Ik zag het op tijd gebeuren en ben doorgereden naar een parkeerterrein maar dan moet je wel met een klein guppie, een tas vol vreetwerk en een opblaasboot een kwartier door de hitte hobbelen voordat je op het strand komt waar wij graag zijn. Maar goed. We hebben er weer van genoten. Fran heeft in zijn nieuwe boot gedobberd en zandkastelen gebouwd. Het water is heerlijk daar. Een paar graden warmer dan bij ons omdat de baai zo ondiep is.  Ik had mijn boek mee, zó spannend. De delta deceptie van Dan Brown (vd Da Vinchi Code). Heb 'm uit, twee dagen, kon niet stoppen. Dank zus, super!

Al lig je daar op het strand en doe je eigenlijk niet zo gek veel, toch is het altijd wel erg vermoeiend. Misschien door de zon op het hoofd de hele dag. Fran was in ieder geval óp 's avonds. Na het tandenpoetsen, net voor het naar bed gaan, keek hij naar zichzelf in de spiegel en zei: 'Dag binkie'. Hoe komt hij er bij..

Japie

Japie onze roodwangschildpad heeft vanmorgen bij iemand anders een nieuw thuis gevonden. Japie was wel heel mooi maar volgens mij was onze patio en het babyzwembadje van Fran nou niet echt de ideale omgeving voor hem. De eigenaar van de dierenwinkel in Aguadulce heeft thuis in zijn tuin ook schildpadden, hij heeft een grasveldje voor hen en een vijver. Daar heeft hij nog zo'n grote roodwang (van een jaar of vijftien) en nog een stuk of wat kleinere exemplaren lopen. Hij schatte onze Japie op een jaar of dertien.

Het is verboden roodwangschildpadden te houden of te verkopen hier in Spanje. Dat had ik al eerder gehoord. Japie is hier een maand of zo geleden aan komen lopen. Hij liep door onze straat en ik reed hem bijna plat met de auto. Ik vond het zielig dus heb hem geadopteerd. Ondertussen zocht ik een nieuw huis voor hem want hier in de patio is ook zielig, bovendien zijn het bijters en Fran heeft maar erg dunne vingertjes, daar is maar zo een hap af...Dus toen wij vanmorgen aan de jongen van de dierenwinkel vroegen of hij niet iemand wist die een schildpad wilde was ik maar al te blij dat hij de verzorging wel over wilde nemen.

Dus wij gingen Japie halen, in een emmer. De jongen vond het een mooi exemplaar en zou hem bij zijn soortgenoten in de tuin zetten. Alleen krijgt hij nu garnaaltjes, en geen lamsbout meer, maar daar zal hij wel aan wennen toch.