vrijdag

Een tas vol met lekkere dingen uit Nld gekregen

De mooie kleurige steunzooltjes van Fran zijn opgehaald

Mijn nieuwe camera, zo is mij beloofd, komt volgende week, eindelijk

Het kabinet is gevallen

Het is weer weekend

Wij gaan vanmiddag de nieuwe opblaasboot van Fran te water laten

en u?

tong

                                                                        -archieffoto-

Was op stal vanmiddag, ik stond het paard te poetsen. Canastero stond wat te lummelen met de ketting waar hij mee vaststond. Hij stond wat te knagen en te spelen. Plots gebeurde er iets, misschien een velletje tussen twee schakels of zo, hij schrok er van, gaf een klap met zijn hoofd achteruit en verwondde zich met de ketting in zijn mond. Heel veel bloed opeens, en ik riep; 'JUÁN, CANASTERO HEEFT ZICH VERWOND IN ZIJN MOND'..

Juan heeft er naar gekeken en besloot de dierenarts te bellen, hij zag dat ie zich flink in z'n tong had gesneden. Toen Canastero bij ons op stal kwam had hij al een rare tong, bijna door de midden heeft ie hem ooit verwond en dat hebben ze toen niet gehecht. De tong zit dus nog maar voor de helft vast zeg maar en nu was hij daarachter blijven haken met die ketting en had het nog verder uitgescheurd.

We zetten Canastero op stal en het bloeden leek minder te worden. Guillermo de dierenarts kwam, Juan ging verder met lesgeven. Guillermo keek goed in de mond en maakte het schoon. Het ging weer harder bloeden, niet af en toe een druppeltje maar het stroomde. Vroeger ging ik dan altijd tegen de vlakte maar ik sta nu een stuk steviger in de rijlaarzen. Ik had Canastero vast, Guillermo verdoofde hem met een spuit in de hals en verschillende spuiten in de tong. Canastero hield zich heel goed rustig. Hij kwam alleen wat gammel op de benen te staan, we dachten dat hij om zou vallen maar het viel mee.

Toen ging Guillermo de tong hechten. Hij moest heel ver uit de mond getrokken want het zat vrij achterin. Ik hield de tong naar buiten en hield de scharen vast die Guillermo om en om gebruikte. Hij hechtte de tong aan allebei de kanten met een kromme naald. Zeker wel een stuk of tien hechtingen bij elkaar. Toen hij klaar was lag er een hele plas bloed onder Canastero. Echt wel een liter of zo. Maar volgens Guillermo hebben ze 20 liter bloed dus kon hij er wel eentje missen. Wij zaten ook onder het bloed want hij schudde nogal eens met z'n hoofd. Het leek wel of er een slachting had plaatsgevonden.

Ik leidde Canastero naar zijn box terug. Op heel wankele dronkemansbenen zwabberde hij naar de stal. Ik was een beetje bang dat hij zich om zou laten vallen zodra hij het stro onder zich zou voelen maar dat viel mee, ik kon ongedeerd wegkomen en hij ging in slaapstand staan suffen.

Mooi beroep, dierenarts, wou ik vroeger altijd al worden, maar er was een stop op de studie, er werden er maar heel weinig ingeloot en omdat ik niet tegen bloed kon heb ik toen niet eens geprobeerd door de loting te komen. Dom!

poppenkast

Zie ze nou zitten, met z'n allen voor de poppenkast....

Gisterenmiddag met Fran op sjouw geweest voor zijn voetjes. Eerst naar het ziekenhuis, half vijf weg, vijf uur afspraak, kwart over 6 aan de beurt...foto's bekeken die ze van zijn voeten gemaakt hebben en hij moest op zijn tenen gaan staan voor de dokter en zo. Hij moet steunzooltjes om platvoeten en 'scheef naar binnen zetten' te corrigeren.

Daarna naar de 'gestoria del usuario' de papierhandel van het ziekenhuis, om het 'recept' voor de 'ortopedia' te laten stempelen, om die steunzolen gratis te kunnen laten maken. De mevrouw achter de balie daar zei tegen Fran toen ze zijn naam las op de papieren: 'Zeg maar tegen je papa dat hij niet iedere dag moet bellen, de ambulance komt écht wel om hem op te halen' Babacar is dus al berucht daar...

Met gestempeld recept naar de ortopeed, zooltjes aan laten meten, die zijn vrijdag klaar. Kwart voor acht weer thuis....

op

Wat een dag.

Vriendinnetje heeft in Fran z'n bed geslapen en Fran een nachtje bij ons. Niet veel geslapen, laat erin, tussendoor wakker met Fran en vroeg er weer uit..

Op het werk was het bal. Er moest een vracht weg uit Nld, daar hadden we een wagen voor gereserveerd voor vrijdag maar vrijdag was hij veel te laat om nog te laden en toen zou hij maandagochtend eerste uur laden. Ging ook niet goed want hij had zelfs niet kunnen lossen vrijdag en moest daarna zijn verplichte pauze houden, weet ik wat allemaal. Onze spullen MOETEN donderdagochtend hier zijn ivm met mensen die speciaal hierheen gekomen zijn uit Nld voor de installatie. Dus er moest een nieuwe wagen gevonden en wel per direct. Viel niet mee. Hele ochtend druk mee, wagen gevonden die donderdagochtend om 8 uur hier kan zijn. Waren ze blij mee.

En toen ging er een collega over de rooie ivm hetzelfde project, wilde per direct weggaan van het werk. Zit thuis niet lekker en heeft een winkelpand gekocht, dat verbouwd moet voordat het open kan, en dat kost handenvol geld, aan verbouwing en aan hypotheek zolang de winkel nog maar steeds niet open is, en hij zit hier op het werk niet lekker. Het was allemaal een beetje teveel. Geprobeerd te kalmeren, geen stomme dingen doen want dan krijg je helemaal niets aan uitkering of wat dan ook als je zelf weggaat, neem dan een paar dagen of laat je ziekmelden ivm overspannen/depressie. Hij sputterde nog wat, gooide zijn zooi in de auto en reed met een rotvaart weg. Het chefke was er niet gelukkig.

Later op de dag gebeld. 'En nu?' 'Ik ben er nog' 'Ga naar de dokter, laat je een tijdje ziekmelden''Ik ben helemaal verrast dat je aan me denkt op je vrije middag''Nou, dat is toch logisch''Als ik je zie krijg je een dikke zoen middenop' 'Ja daaaag, het gaat al weer hoor ik'...

Thuis was vriendinnetje uit Nld er nog, Fran uit de crêche gehaald, geklept, en aan het eind van de middag moest ze richting Alicante. Ben gelijk met Fran om half 9 al in bed gerold..op

concours

Naar de manege vanmorgen want daar was een springconcours de jeugd. Erg leuk, ze kregen allemaal een t-shirt met Cortijo la Paloma erop en een pet. Jammergenoeg was Fran z'n maatje niet meer voorhanden, de 'organisator' ging er een voor hem zoeken, al deed hij niet mee, maar wat ze over hadden daar kan hij pas over een jaar of wat in...De allerkleinsten moesten met de ponies om pionnen heendraaien en een bal van een kist af pakken en in een emmer gooien vanaf de pony. Ook een rondje draaien op de pony en op zijn rug staan en via zijn billen eraf laten glijden. Erg leuk gedaan. De iets groteren 'sprongen' over balkjes een echt parcours en de nog iets groteren reden echt springparcoursje op hoogte.

Het was/is snoeiheet, dat wel. Fran zei na ieder kindje dat de ring uit ging en een applaus meekreeg; 'en nu Fran, mama?' Sneu dat hij niet mee kon doen. Maar de volgende keer wel, ik wil hem na de grote vakantie iedere week een half uurtje laten lessen, dan is hij drie en een half. Er rijden nog twee kindjes van drie en nog wat, tegen die tijd vier, en dat gaat heel leuk.

Vanavond een logeetje van de studie in Wageningen, ze heeft hier ook een tijdje in Aguadulce gewoond en komt weer eens kijken, leuk!

alweer

Onderweg naar San Jose zagen we drie berggeiten over de bergtoppen springen. We kochten een stokbroodje onderweg en de rest van de proviand hadden we al in de kofferbak. We liepen door de cactusvelden naar de playa de los Genoveses. Mensen op de grond onder de bomen, diep in slaap all over the place. Gisteren was de noche de San Juan. Het feest van San Juan waarbij er feest gevierd wordt 's avonds op het strand, barbeknoei, kampvuren, lots of drank..om twaalf uur moet je je 'wassen' in zee en dat brengt geluk voor de rest van het jaar, dat feest duurt de hele nacht. 

Fran en ik waren gisteren ook even wezen kijken, niet zo lang want eer het donker is en het begint is het voor Fran eigenlijk al erg laat. En vanmorgen lag men dus de roes uit te slapen..wij manoevreerden ons daar doorheen en vonden een mooi plekje op het strand. We gingen het water in, lagen in de zon, liepen wat door de omgeving en aten onze proviand op. Wat is het daar toch mooi. Ik vrees dat we er volgend weekend weer heen moeten..

slotfeest

Het slotfeest van het schooljaar op het strand was erg leuk. Niet dat het schooljaar al afgelopen is, maar in juli gaan er al veel niet meer naar de crêche. De oudsten kregen een bul uitgereikt, we hebben gezwommen, touwgetrokken, eierenrace gedaan, zijn met emmers en scheppen en vissen in de weer geweest. En er was vooral ook heel erg veel te eten en te drinken. Het was geslaagd. We kregen bovendien een cd-tje met allemaal foto's die op school gemaakt zijn gedurende het hele jaar. Hierbij een indruk:

En Fran is ingeloot voor de comedor (overblijven) op school volgend jaar, gelukkig maar, een zorg minder! !!

Gisteren..

..was ik nog vrij, lekker lang weekend, feest in Vicar, plaatselijke vrije dag, daar hebben we er twee van elk jaar. Helemaal niet verkeerd. Met Fran naar het ziekenhuis geweest om foto's te laten maken van zijn voeten. Hij zet ze een beetje naar binnen. Kijken of het allemaal goed zit van binnen.

Babacar was ook mee want die moest 's morgens zijn wond laten verzorgen in het ziekenhuis. We waren weer tegelijk klaar dus toen heb ik de beide mannen weer meegenomen. Babacar thuis afgezet, Fran naar de crêche en ik naar de kapper. Verder niet veel gedaan op mijn vrije dag. Naar Alcampo, winkelcentrum in Almeria, nix gekocht behalve kattenvoer. 's Middags met Fran naar het strand. Is lekker zo vanaf een uur of zes.

Morgenmiddag hebben we feest van de crêche op het strand, gaan ze(we?) zaklopen en meer van dat soort spelletjes. En borrelen en happen. Lijkt me leuk. Fran heeft er veel zin in, ze hebben het er al de hele week over op school natuurlijk!

Verder heb ik vanavond paardgereden. Het was warm. Zo warm dat toen ik van Canastero af kwam, het zweet van hem op de grond druppelde. En zelfs zijn bandages waren zeiknat. Ik was er zelf trouwens ongeveer hetzelfde aan toe. Maar wel lekker gereden!

Adam en Eva

Fran heb ik de hele week wakker moeten maken om kwart over zeven half acht om hem klaar te maken voor de crêche. Dacht ik, dan laat ik hem in het weekend lekker uitslapen. Nou niet dus he, zaterdag was hij om kwart voor zeven wakker en vanmorgen al om 6 uur! Dus we waren vroeg vanmorgen, heel vroeg. We gingen naar Cabo de Gata, eerst keken we de flamingo's. Er waren er heel wat. Met de verrekijker gekeken, Fran ook, heel stoer. Het was half 10 of zo toen we daar aankwamen, het zonnetje heerlijk, het licht mooi.

Daarna door voorbij de vuurtoren nog een klein stukje naar boven, en daar de auto langs de kant van de weg gezet en afgedaald naar een baai waar NIEMAND was, behalve wij, in pelotas. We waren net 'Adammetje en Eva' in het paradijs. Het zonnetje heerlijk, af en toe een wolk voor de broodnodige afkoeling. We hebben er gelegen in de zon, Fran heeft pissebedden tussen de stenen vandaan gehaald en in zijn emmer verzameld. We hebben lekker gezwommen. Het water in de baai tot kniehoogte. Ideaal om Fran zelf te laten spelen in het water met zijn vleugeltjes aan. Om een uur of twaalf kwam er een snorkelaar langs de baai voorbij. Af en toe in de verte een bootje.

Wij hebben het eten warm gemaakt en lekker op zitten peuzelen. Boek gelezen, zonnebrandcreme gesmeerd, kersen gegeten, vissen door het water zien schieten, meeuwen over zien vliegen, langs de rotsen gewaad op zoek naar beestjes in het water. Een kasteel gemaakt met een grote vijver er voor met een orka er in, met de bal overgegooid en zeepaard gespeeld in het water.

Op de weg terug heeft Fran een sprinkhaan gevangen, die zou hij aan papa laten zien. Maar hij viel in slaap onderweg en borg de sprinkhaan zolang even goed op.....Ik herinnerde me net, toen ik dit was begonnen, dat ie nog in een lege waterfles op de achterbank van de auto lag, ging op een holletje naar beneden om te kijken maar helaas...te laat...geroosterd....

Raar?

Manu en Japie loeren naar elkaar en kluiven aan een lamsbout en Fran zit met 32ºC in zijn warme wolvenpak op het hobbelpaard.

overblijven..

Op de school waar Fran heen gaat volgend jaar kan hij tussen de middag warm eten op school. Tenminste, die service is er voor 100 kinderen en er worden er jaarlijks zo'n 200 voor aangemeld...Ze hebben een selectie gedaan, kinderen van ouders die werken onder etenstijd krijgen voorrang. Wij hebben allebei een brief van het bedrijf bijgesloten bij de aanvraag die vermeld dat we werken 'onder etenstijd'. Zo vallen er dus een heleboel kinderen af.

Nu zijn er een heleboel kinderen ingeloot, (en een heleboel uitgeloot), maar er zijn er 25 over, waaronder Fran, die allemaal hun ouders hebben werken onder etenstijd, die allemaal in aanmerking komen maar er zijn nog maar tien plaatsen...Morgen willen ze van alle ouders de loonbelastingverklaring hebben over 2004, degene die het het hardst nodig hebben (het is gesubsidieerd door de overheid) worden ingeloot....dus duimen nu maar...

goed

Kom net van het paard. Vandaag veel minder wind en niet zo benauwd warm, vannacht heeft het geregend en op sommige plaatsen ook flink geonweerd (ik heb nix gehoord maar dat zeggen de collega's) dus vandaag was het een stuk lekkerder. En 's avonds na achten is het dan best goed te doen, paardrijden. We waren met veel want iedereen was laat gekomen, logisch natuurlijk. Nou ja veel, voor ons is het veel, we waren met vijf tegelijk in de bak. En het was gezellig. De hoefsmid was er en die deelde zijn meloen met mij, Sandra was in de andere bak de ponykindertjes aan het lesgeven, ook een heleboel, Juan was in een goed humeur, de paarden liepen lekker, wat wil je nog meer.

Op het werk ging t ook wel goed, een beetje chaotisch. Ik kreeg nog een leuk mailtje van onze 'kasverwarmingsleverancier' met de vraag wat ze me uit Nld op mogen sturen (drop.... rookworst....) omdat ik het transport voor het project zo goed en relatief goedkoop heb kunnen regelen. Dus ik schreef 'nou doe maar 1000 Euro'..... nee hoor, zo gevat ben ik niet...en bovendien is het een erg attente meneer dus dat zou ik nooit zeggen. Toen wij in Frankrijk op vakantie waren was hij toevallig in Spanje geweest had ie ook zomaar een doos drop in mijn burola achtergelaten...

warm

Nog veel meer graden en nog veel meer wind vandaag. Paardrijden was zelfs afgelast vanwege de harde windstoten. Ging even met Fran naar het strand vanavond, rennen langs de golven.

wind

29 graden en harde wind vandaag. Hard gewerkt en hard gelachen. Heel belangrijk, dat laatste. Sommige mensen neem je de telefoon van aan en dan hoeven ze maar een paar woorden te zeggen en dan komt er gelijk zo'n lach, helemaal ergens vanuit de tenen opborrelen. Ik heb zo'n collega in Nld die kan zulke treffende dingen zeggen, vooral over de collega's, meestal zit ik na een minuut of tien nog als een 'loca' voor me uit te smilen om de gekheid die hij dan weer gemaakt heeft. Leuk.

Na het werk de grote man rondgereden op zoek naar een werknemer van hem die niet op was komen dagen, kleine man uit de crêche gehaald. Vanmiddag even naar Almeria heen en weer gescheurd om iets weg te brengen met de kleine man en verder thuis geweest. Grote man in bad gestopt, kleine man in bad gestopt. Grote man te eten gemaakt, kleine man te eten gemaakt. Kleine man in bed gestopt, grote man de deur uit geschopt. O nee, hij ging zelf, (maar het rijmt zo leuk) naar de achterburen, er is zeker weer voetbal? Ik ga zo eens een nieuw boek uit de kast pakken...

Monsul

Nou gewoon, Fran en ik waren naar zee, naar San Jose. Heerlijk weer, heerlijk weer. Playa de Monsul. Eten mee. Zonnebrandcrême mee, heeft niet zo geholpen. Gezwommen, gegeten, gespeeld, krabbetjes gepest, zeven zandtorren in een emmer gestopt. Een dode krab meegenomen voor papa Babacar, de verzameling torren moest ook mee maar die ben ik 'per ongeluk' verloren.

Een heleboel zeeslakjes van de stenen afgepeuterd, rood verbrand, de parachute-man leren zwemmen maar hij zinkt nog steeds. Een schaaltje aan een heleboel jonge meisjes met een hond gebracht, want ze probeerden de hond uit een plastik zakje te laten drinken.....een engelsman die vroeg of we van Liverpool waren vanwege ons petje...een ijsje in de vorm van een voet..een jong meisje met een mobieltje..giegeldegiegel 'we zitten op het strand van David Bisbal!!!' giegeldegiegel.

Hele mooie bruine billen gezien, en hele witte borstjes, dikke behaarde buiken boven grote wijde zwembroeken, en zelfs een man in kostuum, in een zwart pak, midden tussen alle blote en half blote mensen, stond hij, op het strand bij 32ºC. Mét camera, en ik niet, toch wel jammer ....

bagger

De weekboodschappen in huis gehaald vanmorgen en verder de hele dag een beetje in huis rondgehangen. De patient heeft geoefend met zijn krukken te lopen en ik heb hem in bad geholpen vanmorgen. Poot over de rand en de rest in t sop. Daar was hij wel aan toe na een week...Daar ginds kreeg hij alleen een bak water op bed om zich te wassen.

Onze schotelantenne is gedecodificeerd (dat krijg je als je illegaal meekijkt, dan moet je af en toe nieuwe codes invoeren) en dus toog Babacar net met krukken naar de achterburen om voetbal te gaan kijken. Hij werd ondersteund door een landgenoot toen hij in de knoop raakte met allebei de krukken en onderuit dreigde te gaan, hij is er nog niet zo handig in. Maar goed, op hoop van zege denk ik dan maar als ik dat zo zie gaan. (Daar kom ik mooi onderuit, dat voetbal..)

Fran heeft heel erg lang geslapen tusssen de middag en ik zelf ook twee uur. Om half zeven heb ik hem er maar uit gehaald anders slaapt hij vannacht niet. Vanavond zijn we even naar het strand geweest, klein stukje lopen, lang tijdje zitten met Annemiek en Jessy de hond. Het was heerlijk weer. Gisteravond hadden we opeens heel harde regen en onweer, dat was ook erg lekker even. We hadden de deur en het raam open en het verfriste alles zo lekker. Het enige nadeel was dat Fran z'n zwembad vanmorgen weer helemaal vies was van de bagger die uit de lucht spoelt als het regent hier.

Thuis

Hij is weer thuis, vanmiddag werd hij gebracht met de ambulance en hij zal drie keer in de week opgehaald en teruggebracht worden door de ambulance om zijn wond te laten verzorgen in het ziekenhuis zolang dat nodig is.

Yulian

Het gaat goed met Babacar, ze gaan morgen kijken of hij voor het weekend nog naar huis mag. En dan moet hij hier om de dag naar de dokter om de wond te laten verzorgen. En hij kan nog helemaal niet lopen, of autorijden. Ik zie er een beetje tegenop om het zo maar te zeggen. (En bovendien begint de voetbal, daar heb ik al helemaal een bloedjehekel aan, en hij wil ALLES zien). Even voor de toevallige voorbijkomer; het is hier altijd oranje hoor, heeft verder he-lemaal niets met voetbal te maken...

Maar Babacar wil wel graag naar huis, en Fran is het ook meer dan zat iedere middag naar het ziekenhuis. Hij wil na tien minuten al weer weg want er valt daar 'nix te beleven'. Maar ja, vaders ligt de hele dag alleen te koekeloeren dus dat kunnen we niet maken...Die rothond ook!

Had net nicht Joyce op MSN, Venezuela. Leuk. En dit hierboven is neefje Yulian, misschien gaat Fran zijn neefje wel echt ontmoeten want ze hebben verhuisplannen naar Spanje! Wat een droppie.

Ze hebben gebeld over mijn nieuwe camera, die is nog niet binnen, wordt de 13e pas daar verwacht...nou ja, weekje langer wachten dan maar, zit niets anders op...

trek..drop

Als ik een vruchtenslagroomtaart in huis had zou ik hem hélemaal opeten. Of een lekker softijsje. Wat ook lekker is, aardbeien met slagroom. Oei. En ik heb ook zin in een kaneelstok. Paprikachips hmmmmm. Of een tompoes met slagroom. En vroeger hadden ze bij de Hema van die lekkere schuimtaarten, heeeeerlijk.

Salmiakdrop. O, en weet je wat we vroeger bij de LUW vaak aten bij de koffie, een appelflap, ook al zo lekker. Of wat ook zo lekker is Caramac of zoiets, caramel. O en als we het toch over caramel hebben, van die heerlijke caramelbrokken, ook van de Hema, zálig!! En zachte zoete drop, bij de Aldi hebben ze van die puntzakken met van die lekkere.

Of bitterballetjes, jammie. En wat ook heel erg lekker is, nutty's, die verkopen ze in Engeland, een reep van pinda's met caramel eromheen. Een sauzijnebroodje heb ik ook wel zin in. Een grote puntzak gemengde drop van Jamin, met van die schoolkrijtjes erin en van die groene ronde erwtjes, met dropstaafjes en engelse drop aaahhh engelse drop, vooral die grote rose en gele met zo'n klein staafje drop in het midden...zucht

Het is maar goed dat ik dat allemaal niet in huis heb

roos

Het was een lange dag. Half 7 opgestaan, gedouched, ontbeten, om kwart over zeven Fran wakker gemaakt, in de kleren gehezen, ontbijt gegeven en naar school gebracht. Ik naar het werk tot drie uur, ik moest nog wat regelen en was pas om kwart voor vier thuis, Fran opgehaald van school (hij sliep nog, siesta) en meteen door naar het ziekenhuis, daar werd hij wakker.

Met Babacar gaat het goed. Ik werd naar de Mc Donalds gestuurd tegenover het ziekenhuis want hij is het ziekenhuis eten beu. Nou is Mc Donalds niet echt zo veel beter volgens mij maar goed. Fran heeft ook 'lekker' zitten eten.

Daarna Fran naar Indiana Bill gebracht, naar de ballenbak en ik het paard op. Het was warm, veel te! Een kop als een tomaat en een gevoel alsof ie uit elkaar zou knallen. Is ook niet echt gezond volgens mij. Volgende keer neem ik Fran mee als ik ga rijden. Isaura wil wel op hem passen, haar zoon rijdt ook altijd op dinsdagmiddag, en Sandra die de ponykindertjes les geeft zei al dat ze hem wel op een pony zou zetten als ik ging rijden. Doen we dus gewoon volgende week. Hij mag ook langer op de crêche blijven zolang zijn papa in het ziekenhuis ligt, als dat eens nodig mocht zijn, maar dat vindt hij zelf niet zo leuk. Ze berekenen me trouwens helemaal niets extra voor dat uur dat ie nu 's morgens eerder komt omdat ik hem zelf weg moet brengen. Lief!  Maar Indiana Bill vindt ie prachtig dus heb ik m daar heen gebracht, heeft hij ook een leuke middag gehad.

Pas om kwart voor negen waren we thuis en toen zijn we eerst met z'n tweeen in het zwembad geplonst, even snel. Toen pannekoeken gebakken en véél te laat naar bed...Ik ben ook uitgevloerd dus ik ga ook zo. Ik slaap trouwens als een roos nu die bomenzager in het ziekenhuis slaapt...maar ben al weer hard aan weekend toe na vandaag..truste!

nijlpaard

Jullie hadden in Nld nog een dagje vrij gisteren maar hier hebben ze nog nooit van Pinksteren gehoord dus wij waren gewoon weer aan het werk. Het is behoorlijk warm, zo tegen de 30 graden.

In het ziekenhuis hadden ze Babacar z'n been weer bekeken en het ziet er goed uit, geen infecties tot nu toe. Dat gaat dus de goede kant op en eind van deze week kunnen ze het gaan dichtmaken.

Verder samen met Fran in ons zwembadje gedobberd, ik was de krokodil en hij het nijlpaard....

Manolo

Vanmorgen richting Almerimar gereden. Dat is eigenlijk een nieuw uit de grond gestampt dorp rondom een heel grote haven en een golfbaan. Feit is dat je dan langs het ziekenhuis komt dus hebben we eerst vanmorgen BBC even gedag gezegd en een foto van Fran voor aan de muur gebracht en wat fruit. Toen verder richting Almerimar. Er was rommelmarkt zoals iedere zondag dus daar zijn we even overheen gelopen. Toen een kop koffie en een ijsje voor Fran gehaald bij een strandtent. het waaide behoorlijk dus we besloten nog maar niet op het strand te gaan zitten.

We gingen eerst richting manege. Je kunt op die manege paarden en pony's huren en daarmee naar buiten. Wij hebben een ponietje voor Fran opgehaald en daarmee zijn we naar het strand gereden/gelopen. Fran zat te glunderen. We hebben zelfs gedraafd een heel stuk (dat was afzien voor mij ernaast huppelend, heb echt geen conditie!). De pony heet Manolo en is een erg braaf beestje. Voor herhaling vatbaar!

Daarna naar het strand (maar nu zonder pony), veel wind maar toch lekker. Eten opgewarmd op het strand en lekker gegeten. Fran is ook het water nog in geweest en verder hebben we wat rondgerend en voor pampus gelegen. Op de terugweg weer langs het ziekenhuis. Fran viel in slaap onderweg en heeft bij zijn vader op bed zijn siesta uitgeslapen en om een uur of vijf gingen we weer richting huis.

Fran in het zwembad geploempt en ik gepoogd mijn mobiele telefoon te configureren om mms te kunnen versturen, ik krijg met geen mogenlijkheid de foto's van mijn mobiel af sinds ik van telefoonmaatschappij veranderd ben. Niet gelukt. Geen foto van stoere Fran op Manolo dus.. Hoop dat mijn nieuwe camera deze week komt..

zoef

Zal even vertellen hoe het gebeurd is, dat bijten. Babacar belde aan bij iemand. Die persoon deed de deur open, de Rottweiler schoot vanuit huis, vanachter die persoon zo het huis uit in de aanval. Hij pakte Babacar in zijn kuit en beet een paar keer. De eigenaar sprong er bovenop en heeft met de hond gevochten om hem los te krijgen. Daarna heeft hij Babacar naar een artsenpost en naar het ziekenhuis gebracht. Hij is bij hem gebleven tot ik kwam en is daarna iedere dag nog bij hem wezen kijken in het ziekenhuis. En de hond was volgens hem natuurlijk 'niet van hem'. Hij had hem een maand of drie geleden van de straat gehaald omdat hij hem zielig vond. Maar dan is hij nu natuurlijk wel van hem, als hij hem in zijn huis heeft...

We krijgen een hoop lieve reacties en ook veel aanbiedingen om eens op Fran te passenals dat nodig mocht zijn.

Vandaag gaan we er even lekker uit Fran en ik. Ergens naar zee, en dan eten we daar en daarna gaan we vanmiddag BBC weer opzoeken.

boos

De nacht is voorbij en Babacar kreeg uiteindelijk een bed op een zaaltje met mensen die allemaal net geopereerd waren aan iets. De dagzaal van de chirurgie noemden ze dat. Toen ik gisterenmiddag met Fran bij hem ging kijken lag hij daar nog. Er was wel een bed toegekend, daar waren we ook terecht gekomen toen we bij de balie vroegen waar hij nu was, maar dat bed was hartstikke leeg. We vroegen het aan de verpleegster die daar rondliep. 'Hij is nog niet gebracht maar hij komt zo, jullie kunnen hier wel even wachten' Maar ik ken dat 'zo' en 'even' van hier dus wij gingen op zoek en vonden. En toen wij drie uur later weer weg gingen lag hij daar nog steeds..

Hij heeft geen pijn, wordt volgegoten met antibiotica door een slang in z'n arm en is boos, op de man van de hond. Hond zonder chip zonder entingen, zonder muilkorf. Op de man die nu lekker thuis achter zijn bordje paella zit en hij ligt daar, met een poot waaarvan we nog niet weten wat het gaat worden... Dat wordt aangifte..

Ernstig

13.00 uur:  Triiiiinnnnnng  triiiiiiiinnnnnnnng Ik zie op de display van mijn telefoon het nummer van Babacar; 'hola dime' 'Carola, ik heb een heel ernstig probleem' (..klinkt benauwd..) (Flits door mijn hoofd; 'wat heeft hij (per ongeluk of expres) gedaan?' 'of iets anders, een beroving op het werk, of een arbeidsinspectie? of zijn auto van de weg gehaald vanwege het nog steeds niet hebben van een spaans rijbewijs..?)

'De hond van Luis heeft naar me geblaft en gebeten, in mijn been..dramatische stilte....AY..' Ik moet het even verwerken; 'Waar ben je nu dan' 'We komen net bij de dokter aan' 'Waar, in het ziekenhuis of op het consultorio' 'Hier in Vicar, we gaan nu naar binnen, daag'

Heb beetje een knoop in de maag. Laat het gesprek nog even op me nawerken. Gebeten door een hond, hij klinkt alsof ie bijna doodgaat. Ik kan er niets aan doen maar ik moet grinneken. Misschien is het heel erg, misschien ligt zijn halve been er wel af, maar ik heb zo'n vermoeden dat het wel meevalt....hij zegt wel eens meer dat hij een heel ernstig probleem heeft..

14.00 uur; Tring tring 'Hola dime' 'ze hebben me naar het ziekenhuis gebracht' 'hoe en waar ben je gebeten dan in je voet of in je been?' 'In mijn voet' 'In je tenen, in je hak?' 'Boven mijn voet' 'in je enkel?' 'ja, en het is erg hoor, ik kan er bijna niet op lopen'...O, dus toch ernstig, de knoop in de maag trekt een beetje aan. Bijna niet op lopen, dus wel een beetje...het blijft vaag en hij hangt weer op..

16.00 uur; Fran van de crêche gehaald, Babacar is nog niet thuis en heeft verder ook nog niets laten horen dus ik bel hem op. 'Hoe is het ben je al aan de beurt, moeten we je op komen halen?' 'Het is erg hoor, ik denk niet dat ik naar huis mag. Ik zit weer te wachten op de dokter''OK wij komen naar je toe'

Tas volgepakt, pyama, tandenborstel en ander spul, voor het geval....sapjes en wat te eten voor Fran mee, dit kan lang gaan duren daar in het ziekenhuis..Als we aankomen zit hij in ziekenhuisgewaad op een stoel met zijn onderbeen in het verband en aan het infuus. Drie kerels er naast, de eigenaar van de Rotweiler (hoor ik dan), tevens verhuurder van zijn lokalen in Yegua Verde en Roquetas, Rachid, die bij hem in het locutorio werkt en een andere Babacar, een vriend van hem. 'Kijk nou, papa in een jurk' zeg ik tegen Fran om de boel een beetje luchtig te houden. 'Fran komt je een kusje brengen op je zere been zodat het gauw beter is' zeg ik tegen Babacar. De drie heren gaan weg want ze vinden dat ik er nu toch ben..

Ze laten me nog even een foto zien van het been op een mobiele telefoon van hoe het eruit zag zonder verband. De kuit ligt vies open. Na een hele tijd mag Babacar naar de operatiezaal. De dokter legt hem uit wat er is maar omdat hij dat allemaal niet onthoudt en niet begrijpt vraagt hij of ik er bij mag zijn dus ik wordt er bij geroepen en daar ligt het hele poot weer open en bloot. De dokter legt uit dat ze niet kunnen hechten. Beten kunnen ze niet hechten want er komt een infectie bij dat is zeker, zegt hij, en daarom moet hij een week op z'n minst in het ziekenhuis blijven, ze proberen de infectie zo klein mogenlijk te houden dmv antibiotica door het infuus en als het dan na een week er beter uit ziet dan kunnen ze het pas gaan naaien. Hij zegt dat de pees geraakt is maar laat zien dat hij nog voldoende vast zit door zijn kuit zo te bewegen dat zijn voet ook beweegt. En dat doet zeer.

Ik word het operatiezaaltje weer uitgebonjourd en dan gaan ze de wond weer inpakken, er komt zelfs gips aan te pas, ik denk om de pees te ontlasten door de enkel stijf te houden. En dan is het wachten op een ziekenhuisbed, het wordt zeven uur, het wordt acht uur, het wordt negen uur. Ik ga weg want Fran moet eten en naar bed. Morgen moet hij al om 8 uur naar de crêche want papa is er niet om hem om negen uur te brengen..Hij heeft Oma nog even aan de telefoon en brabbelt het hele verhaal tegen haar af van die slechte hond die papa in zijn been gebeten heeft en dat dat zeer doet en dat hij nu in het ziekenhuis is waar de dokter hem beter gaat maken.. 

22.30 uur; Ik bel Babacar op, heb je nou al een bed? Nee, hij zit nog steeds op dezelfde stoel. Belachelijk!!!

En Fran, zo deelde hij in het ziekenhuis mee, gaat met Natalia trouwen.

Lekker!

Als iets niet zo vaak gebeurd dan kun je er meer van genieten als het wel gebeurd. Zelfs als het iets is wat eigenlijk niet zo leuk is. Ik had mijn paardrijden uitgesteld tot gisterenmiddag, paardrijden, leuk! Maar het regende een beetje. Ik ging toch. Hier geen overdekte binnenbak dus ik hoopte maar dat het droog zou worden. Het was fris en rook lekker buiten, wat hier niet vaak gebeurd. Canastero was erg aktief door het frisse weer, wat ook niet vaak gebeurd.

De eerste tijd was het nagenoeg droog toen ik erop zat. Dikke wolken hingen half over de bergen als watten, ik reed helemaal alleen. Toen begon het weer te miezeren. We werden een beetje nat, Canastero en ik. Hij gaf er niets om, ik vond het wel lekker want ik was erg warm gereden. Zweet vermengde zich met regen en droop over mijn gezicht. We gingen goed. Canastero tilde zijn benen hoog alsof ie over balkjes liep en ging als een trein.

Het miezeren ging over op regenen en we werden nog natter, Canastero werd glimmend zwart van het water en ik kon langzaam aan wel met een wet tshirt-verkiezing meedoen. Toen we bijna geen haartje en draadje meer droog hadden zijn we gestopt. Canastero drooggewreven voor zover mogenlijk en naar de warme stal, en ik snel een jas aan en thuis onder de warme douche. Ik zou bijna zeggen we waren nat, warm en voldaan, heerlijk!