Miepmiep

Vanmiddag even met Fran naar de dokter in het ziekenhuis geweest voor zijn voetje waar hij een beetje scheef op loopt. Afspraak om half vier, we waren de eerste voor vanmiddag. De dokter kwam om kwart over vier aan, lekker op tijd wel.., om half vijf waren we aan de beurt en met een minuut stonden we weer buiten. 'We laten er wel even een foto van maken om te kijken hoe het met de botten zit, of hij mischien steunzooltjes moet oid'. Dan moet u even een afspraak gaan maken op radiologie, maar dat kan alleen 's morgens en dan moet u op 27 juni nog maar even hier terugkomen dan gaan we er naar kijken. Lekker efficient allemaal weer.

Toen Fran thuis in het zwembad geploempt en zelf een E-NORME berg wasgoed weggestreken, dat moest anders hadden we morgen niets meer om aan te trekken. Echt! Daarna het zwembad leeggemaakt want het was vies geworden omdat het een keer bagger gespettert heeft uit de lucht, de wind grote hoeveelheden stof in het water geblazen had en de buganvilla had AL zijn bloemen er in laten vallen, de patio schoongemaakt en nu wachten we even af of het inderdaad nog gaat regenen of/en onweren, en daarna gaan we het bad weer vullen. Vrijdag of zo. Een klein stukje verder van de buganville af..

Daarna waren we de schildpad kwijt, die was het huis in gebanjerd. Ik had hem voor het laatst bij Fran op de slaapkamer gezien maar daar zat hij niet meer. We vonden hem op onze slaapkamer, hij was onder het bed door geweest en was dus compleet gecamoufleerd, het was net een grote stofvlok zoals er zo veel onder het bed liggen (shame on me)... Ik hoor Shakira hier achter in de steeg, vrolijk. Ook nog een enorme berg afgewassen en paardrijden verzet naar morgen. Wat een dag als ik het zo bekijk. Morgen maar weer wat leukers doen! Die stofvlokken die liggen daar nog wel even goed.

therapeutisch

Op het werk hebben wij een groot project aangenomen. In September moet het klaar zijn, alle materialen moeten uit Nld en Frankrijk komen en ik regel het transport. GILLEND GEK word ik daar van. Eerst al een transportbedrijf zoeken die het goed en tegen een redelijke prijs kan doen en ook voldoende vrachtwagens beschikbaar hebben. Uiteindelijk gevonden. Sorry dat ik het zeg maar ik kreeg alleen maar kerels aan de lijn bij die transportbedrijven en het is alsof ze werk te over hebben of niet willen werken of gewoon botte boeren zijn maar ik kon er niets mee beginnen. Degene die een prijs gaven hadden later geen wagens, degene die wel wagens heeft kan voordat de vracht hier is geen prijs aangeven, de ander hangt me gewoon zomaar de telefoon op. Tref ik me daar één grietje tussen, 'Filo' en pats boem, prijs, wagens beschikbaar, niet te duur, laten we er vaart achter zetten, met jou kan ik praten, vrijdag heb ik de eerste wagen voor je. Helemaal goed.

Ze had nog 1 vraagje, moeten die wagens van boven of van de zijkant geladen. Ik geinformeerd; van de zijkant. OK. Ik, mij bedenkend dat het hemelvaart is in NLD vrijdag (afgelopen vrijdag) geinformeerd of er dan wel op vrijdag geladen kan worden in Frankrijk. Hier is het nl geen feestdag maar voor Frankrijk weet ik het niet. Telefoontje; 'Ja hoor geen probleem, vrijdag kan de eerste vracht in Fresnoy geladen worden. Perfect.

Donderdagmiddag, telefoontje van Filo; 'Carola, ik heb nóg een wagen voor je voor Frankrijk morgen, staat alles al klaar om nog een wagen te kunnen laden?' 'Bel je zo terug, je hoort het van me'. Frankrijk dicht! Geen tweede vrachtwagen en ook geen eerste vrachtwagen kan er geladen worden. Fijn, de chauffeur zat er al haast op de stoep.

Filo:'Geeft nix, ik vind wel een ander vrachtje voor die wagen, ik ga je wagens voor maandag zoeken, je hoort van me'. Maandag Fresnoy Frankrijk, vrachtwagen Frigolona voor de deur van de buizenfabriek. 'Sorry meneer maar wij kunnen hier alleen van boven laden' en frigolonas kunnen alleen van de zijkant geladen. De chauffeur belt naar Filo, Filo belt naar Carola, Carola is al thuis, Filo belt mobiel naar Carola. 'Carola, heb daar in Frankrijk een vrachtwagen voor de deur staan en die kan niet laden want je had gezegd van de zijkant laden en ze kunnen daar alleen van boven laden' zucht..

Vrachtwagen doorgestuurd naar Nld daar staat ook nog een vracht die wél van de zijkant geladen kan (hoop ik dan nu toch echt). Filo:'No pasa nada, woensdag heb ik een huifwagen voor je in Fresnoy', O als we Filo toch niet gevonden hadden...

Las Negras

We hadden de achterbak vol met vreetwerk en handdoeken en reden naar San Jose. Eerst voor een zonnebril voor Annemiek die er uiteindelijk geen gekocht heeft en ik wel...

Daar een koffie gedronken met een tostada de tomate y atun (geroosterd stokbroodje met fijngemaakte tomaat en tonijn), en voor Fran een ijsje. Het was warm, very hot, mucho calor! Daarna richting strand, moet je weten dat we dan eerst zo'n 500 meter met alles wat er in die kofferbak zat moeten sjouwen richting strand want er ligt een veld vol met cactussen tussen de (onverharde) weg en het strand. Zaten we daar dus net twee tellen begint het dicht te trekken en te spetteren. En steeds harder, en de wind begon aan te trekken en er waren kwallen in zee...we zagen ons dagje al in de soep lopen. In de regen barbeknoeit het niet echt fijn zeg maar. En helemaal niet als je loopt te vernikkelen van de kou. Dus alles weer op de nek genomen en weer terug naar de auto.

Toen waren we dus nat. Een paar dorpen verder gereden, het regenen werd druppelen en vervolgens werd het droog. Maar er stond nog een aardige wind merkten we toen we ergens op een ander strand gingen polsen. Fran lag inmiddels te slapen in de auto dus we zijn nog een stukje doorgereden om een plekje te zoeken in de luwte en waar we de auto bij ons in de buurt konden laten staan zodat Fran zijn slaapje uit kon slapen terwijl wij vast een vuurtje aanlegden voor de barbeknoei. Dat plekje vonden we, niet aan het strand maar ergens in de ruigte. En het zonnetje ging voorzichtig weer schijnen, en uiteindelijk zaten we daar peentjes te zweten tijdens de BBC op dat lekkere beschutte plekje.

Dus na de barbeknoei weer terug naar het strand om af te koelen. Er stonden nog aardig golven en het water was best koud, maar geen kwallen meer gezien. We zaten op een strand met veel stenen in het water dus we zijn gewoon lekker in het water gaan zitten. En Fran die maakt er een sport van om ons te 'bespringen'. En daar zijn we blij mee, toch best wel, een beetje...Nu je weer aan het werk moet krijg je de tijd om je blauwe plekken te laten helen, en je uitgerekte duim en je kaakstoot etc etc Miek!!

Stom boek

Voelde zacht en warm aan vandaag, ik.

Het was wel al 28 graden vanmorgen om 10 uur en het regende niet. En van die zwoele wind langs je zachte warme huid voelt een soort van sexy. Tenminste dat bedacht ik me vanmorgen. Of heb ik nu teveel water gedronken?

Misschien omdat ik moe was. Als ik slaap voel ik ook altijd warm aan. Dus na de weekboodschappen en een paar nieuwe sandalen voor Fran even snel vanmorgen, helemaal niets meer gedaan. Op de bank gelegen met een boek. Op de bank geslapen met het boek op mijn buik. Fran in bed gebracht voor de siesta en er zelf een uur naast liggen ronken. Naar Fran zitten kijken terwijl hij in het zwembad rondspartelde.

Op de bank gelegen met een boek en nu ga ik zo maar in bed liggen met een boek. Het is bovendien een stom boek, maar ik ben er al zoooo lang mee bezig en ik moet het van mezelf uitlezen voor ik aan een ander begin want ik heb er al drie boeken tussendoor gelezen. Dus nu moet het maar eens uit.

geen gehaktbal

Een spijkerbroek aan vandaag, dat is al weer een maandje geleden, maar het is fris, en het regende vanmorgen. Morgen zal het weer regenen, dat is voorspeld. We zullen wel zien. Als zondag de zon maar weer schijnt, dan willen we iets leuks gaan doen buiten ergens. Het laatste vrije weekend van Miek voordat ze weer aan het werk moet. We zullen haar missen op onze uitstapjes! 

Fran zit te tekenen op een schoolbordje met oranje krijt, en hij heeft een sponsje om het schoon te vegen, hij zit he-le-maal onder. Oranje in het gezicht en op de armen en overal. Hij tekent krokodillen zegt ie. MOOI!

Ze hebben de hele week zelf 'gekookt' op de crêche. Spaghetti met tonijn en tomaat. Macedonia, stukjes vruchten door elkaar, en vandaag hebben ze zelf sandwich met kalkoenvlees gemaakt. Leuk dat ze dat doen. En ze vonden het nog lekker ook.

Fran heeft geen last meer gehad van zijn buik vandaag. Dus ik weet niet wat het was vannacht. Verder niets te liegen, ben een beetje zombie..

Het jochie

Het jochie heeft overgegeven. In bed. En nu ligt hij op mijn plekkie, naast zijn vader en ik zit hier. Het beddegoed en pyama zitten in de wasmachine, het bed is weer verschoond, en mijn slaapshirt ook maar ik heb de lucht nog niet uit mijn neus. En ik ben naast hen gekropen maar ze snurken allebei! Ik denk dat ik Fran zijn bed maar neem.

slaap

De kat ligt in een onmogenlijk standje op de kast zachtjes te ronken, poten omhoog. De schildpad ligt met zijn kop diep in de schild in een hoek van de patio, toen ik thuis kwam dobberde hij in het kleine zwembadje rond. Hij weet het dus te vinden en kan er zelf in en uit..Voor Fran het grote zwembad opgepompt. Peentjes gezweten, zo wat een rotklus. Water erin, chloor en anti-alg-spul erin, (zo moet het wat langer goed blijven het water) en toen het jochie er in..Die slaapt nu ook als een roosje, hij was doodmoe, niet veel siesta tussen de middag. De cavia ligt met zijn hoofd scheef, half over een afgekloven kropje sla, ook in coma..en ik, ik ga doen wat zij ook allemaal doen, het is wel weer mooi geweest voor vandaag, truste

joepie

Nieuwe camera gekocht op internet! 10x zoom, wauw...Scheelt maar liefst 80 Euro met hier in de winkel.....Nu nog drie weken wachten.....

Japie 2

Ik ben niet gek.. ik ben een schildpad

Banaan, HAHAHAHA lachtte het schildpaddenbeest, geef dat maar aan de apen. Sla, WAHAHAHA daar trapt alleen die rare cavia in...kattenvoer, hmpf....Stukje lamsvlees? Nou als DÁT zou kunnen, mag het ook een STUK zijn...hap schomp smeck smack, lekker!

Japie

Wij waren weer op sjouw vandaag. Naar San Jose nog maar een keer, daar is het heerlijk als het zo warm is.

                                  We hadden een pan eten mee en hebben daar de hele dag vertoefd.

                                                          In deze baai. Helemaal niet verkeerd!

Op de terugweg reed ik bij ons in de straat bijna een schildpad van de sokken. Die huist nu bij ons op de patio. Fran heeft hem nog niet gezien, die slaapt. Ik weet niet wat voor een schildpad het is eigenlijk, maar wel dat ie dorst had. Ik heb hem onder de tuinslang gehad en dat vond ie heerlijk.

Eerst zo maar eens op internet snuffelen wat schildpadden allemaal nodig hebben en eten...

vraagje

Mijn oude digitale camera is inderdaad met pensioen. Het kost meer dan 250 Euro om 'm te laten repareren en dat is ie niet waard.

Ben op zoek naar een nieuwe camara, met iets meer dan 3x optische zoom. Heeft er iemand ervaring met Kodak Z-740? Is niet zo groot (heb mijn camara áltijd bij me) en vrij goedkoop voor een camera met 10x optische zoom en 5M ...

                                                                             Natalia en Fran

                                                                              Silvia en fran

Granja

Schoolreis is niet alleen heel erg leuk maar ook hard werken! We gingen naar de boerderij en er werd geschept en geharkt. De kinderen mochten de biggetjes de fles geven en de kippen moesten gevoerd.

Terwijl de kinderen aan het werk waren hebben wij (de moeders die mee waren) het dorp door gewandeld, de omzet van de plaatselijke bar tot ongekende hoogte geholpen en de (ruïnes van de) kopermijnen bekeken.

Toen het 'kinder-voedertijd' was waren we weer terug en hebben we gepicknicked en de kinderen te eten gegeven op een grasveld (ja echt, een grasveld, en dat is heel bijzonder hier hoor!). Wij aten zelf niets want onze beurt kwam nog...

Na het eten zijn we met zijn allen nog een keer de dieren gaan bekijken en daarna gingen de kinderen naar een grote zaal waar ze getekend hebben en gedanst en de gezichten gesminckt. Wij gingen naar een grote eetzaal waar een enorm lange tafel in stond waar wij heerlijk gegeten hebben. Op de boerderij kun je ook logeren en er worden thema-weekenden georganiseerd van yoga en mediteren. Er wordt vegetarisch gekookt en je kunt er verschillende soorten massages krijgen, allemaal erg leuk. 

Rond een uur of half vijf stapten we weer in de bus naar huis. Helemaal afgemat....

Ik vond het zo leuk om te zien hoe Fran met zijn klasgenootjes omgaat. Hij kan het heel goed vinden met een grietje dat Natalia heet. Ze stond heel hard te huilen toen wij naar de eetzaal gingen en de kinderen gingen dansen in een andere zaal. Fran ging haar een kusje geven. En eerder waren ze aan het scheppen en een jongetje had de schep van Natalia afgepakt, Fran had een hark. Natalia bleren, ze wou haar schep. Fran ging haar zijn hark geven maar die wou ze niet en toen ging hij naar de scheppende jongetjes toe om de schep voor haar terug te halen. 'Was het deze?' zei hij tegen haar, zo lief! En met de jongens zo ruw onder elkaar dat je denkt 'is dat hetzelfde jongetje?'.

nachtezel

04.00 u. 'Mama, MAMA' Ik ga met een slaperig hoofd richting slaapkamer van Fran. Zijn gezicht vertrokken van verdriet, grote tranen op zijn wangen.

'Wat is er dan lieverd?'

'Mama heeft au, er was een ezel en die deed mama au aan haar hoofd. Hier. Het hoofd eraf. Mama poepaa' Een nieuwe stroom tranen.

Maar lieverd, je hebt gedroomd, kijk maar, mijn hoofd zit er nog op en ik heb geen pijn, zie je wel? Hij kijkt eens onderzoekend door zijn natte kijkers..'zit wat in, zie je hem denken' en de stroom houdt even op. Hij voelt aan mijn voorhoofd maar blijkbaar zit het beeld nog erg in zijn hoofd want hij stort zich in mijn armen en huilt bittere tranen.

Ik neem hem mee naar ons bed en na een tijdje slaapt hij tussen ons weer in. Ik sluip eruit 's morgens en bij het weggaan naar het werk liggen ze daar allebei nog stevig te ronken. Om 11 uur gaat de telefoon op het werk. Babacar. 'We zijn net pas wakker, en Fran wil alleen maar met jou praten' Ik krijg een weer hevig snikkende Fran aan de telefoon. Ik moet hem nogmaals verzekeren dat alles goed is. Hij heeft het weer over de ezel. Dan heeft hij het over zijn schoolreisje, morgen heeft hij schoolreis naar een leer-boerderij, met ezels, schapen en meer van dat al. En Mama gaat toch mee? 'Ja Mama gaat mee, maar ze zal heeeeel voorzichtig doen met de ezel, goed?'

Citologia

Stond al maanden op een wachtlijst om een uitstrijkje te laten doen. Ik ben in de seguridad social, oftewel in het ziekenfonds hier. Wij hebben hier in het dorp een artsenpost en daar verwees men vroeger altijd door naar de afdeling gynaecologie in het ziekenhuis voor die dingen. Het duurde dan een maand of wat voor je aan de beurt was maar het ziekenhuis vertikte het verder, de artsenposten moesten het zelf gaan doen.

Oktober vorig jaar ging ik voor een afspraak. 'Tja mevrouw, dat is nogal lastig op het moment, het ziekenhuis wil het niet meer doen en hier heeft men nog niet besloten wie het gaat doen' 'O' 'En nu?' Niet dat het nou zo dringend is maar toch. 'Komt u in januari nog maar eens terug.'

Eind januari (is het al mañana?) nog eens gepolst. Ik kreeg zowaar een afspraak met mijn eigen arts, drie kwartier in de wachtkamer om vervolgens te horen te krijgen dat het probleem nog niet opgelost was dat ik geduld moest hebben dat er nog niemand voor was, dat er tijd vrijgemaakt moest worden van een arts om dat te gaan doen. 'Man, in de tijd dat je dit verhaaltje op zit te reutelen had je het al tien keer kunnen doen' dacht ik bij mezelf en liet ik iets vriendelijker aan hem weten. Een flauw lachje, 'kom in April nog maar eens terug, misschien is er dan een oplossing'...

April, Carola belt naar de artsenpost voor een afspraak voor een 'citologia', 'sorry mevrouw, dat is een beetje een probleem, maar ik zal uw naam noteren en dan bellen we u zodra we iets weten'

Vakantie in Frankrijk, een uur of twee, kom net van het strand, de kleine Fran eten geven en naar bed brengen voor de siesta, gaat mijn mobiel 'Mevrouw, wij willen graag een afpraak met u maken voor een citologia, op woensdag 17 mei om kwart voor 4.' 'O, nou, dat is prima, dank u wel' 'U moet op de artsenpost in Aguadulce zuid zijn' 'OK dank u wel!'

Woensdag 17 mei, Carola komt nietsvermoedend om 15.40 uur de artsenpost van Aguadulce Zuid binnenlopen. Het is een gekakel van jewelste, allemaal vrouwen. Het zal toch niet...het zal toch wel! Honderd vrouwen of meer, allemaal een afspraak voor citologia om 15.45 uur. ....

Wat blijkt, het ziekenfonds heeft dit niet geregeld, de arsten hebben nog steeds niets opgelost, maar er komt een speciale groep van de  kankerbestrijding om dit varkentje te wassen..ze zijn alleen nog niet gearriveerd. Het wordt 16 uur, nog geen teken. Het gekakel gaat over in erger. Kwart over vier, er komt een mevrouw met een lijst van de kankerbestrijding. De namen worden omgeroepen, iedereen krijgt een nummer. Als ik mijn nummer (52!!) toebedeeld krijg komen de artsen. Het is inmiddels half 5 geweest. Het nummeren gaat door en de artsen gaan beginnen.

Ik besluit weg te gaan, ik heb gezien dat ze twee kamertjes hebben, iedere afspraak 4 minuten of zo, ik kan nog wel even weg..Wanneer ik bijna een uur later terug kom zijn er al wel 12 (..) mensen 'uitgestreken..' Er wordt gemeld 'sorry maar vandaag worden alleen de mensen tot nr 50 geholpen' ....Je wilt niet weten wat een kabaal vrouwen kunnen maken, die met de nrs 51 t/m honderdzoveel vooral....En ik heb nr 52..dus ik loop het centrum uit. Bedenk mij als ik net de deur uit ben en denk, laat ik maar gelijk een nieuwe afspraak proberen te maken. Hoor ik in de verte 'We hebben besloten tot nummer 65 te behandelen vandaag'. 'Kijk dan'...

Kan nog wel even naar huis...Om kwart over zeven ga ik nog maar eens kijken hoe het er mee staat. Nr 46 is binnen. Het begint op te schieten. Er zijn geen twee kamertjes tegelijk bezig, nee, in 1 kamertje worden de papieren voor de arts in orde gemaakt 'Wanneer was u voor het laatst ongesteld? Zwanger geweest? Miskramen? Levende kinderen? Operaties gehad?', en in het andere kamertje moeten de benen gespreid. Half acht, ik mag kamertje 1 in. Mijn naam wordt op vijf lijsten met de hand geschreven, (nee, dit gaat efficiënt!), ik krijg een enveloppe en mag in de wacht voor kamertje 2.

20.10 uur Carola mag kamertje 2 in, (vier en een half uur na haar afspraak!) spreidt haar benen voor de arts die die middag al 51 andere chochos onder zijn neus heeft gehad en staat met drie minuten weer buiten. De uitslag wordt u over 15 dagen toegestuurd. Dat zou wel heeeel snel zijn!!!!

Heeft u nog iets leuks gedaan vanmiddag?

hartstikke dinsdag

Was drukdrukdruk vandaag op het werk en dat komt niet vaak voor. Er was wat verkeerd gegaan met het boekhoudprogramma tijdens m'n vakantie en daardoor kon ik vorige week niet veel invoeren en wat ik vorige week ingevoerd had kon ik weer opnieuw doen..bovendien moest er het een en ander vertaald worden. Technische reut van het Engels naar het Spaans. Ik weet in het Nederlands al niet waar ze het over hebben, en dan staat het er in het Engels dus dan snap ik er nog minder van en dan mag ik het overzetten naar het Spaans en dan begrijpt niemand er meer wat van. En dat met spoed hahahaha ik zal er maar om lachen maar ik vond het allesbehalve leuk.. Ik doe graag iets goed, en niet zó! Dus zat ik in mijn up gefrustreerd te zijn toen er iemand de loods in kwam.

'Is het meisje met de mooie benen er ook?'..

Kijk, dat vrolijkt de ochtend een beetje op. Hij (had het over mij, meisje van 39..voelde me meteen 10 jaar jonger..) wilde drie rollen 3 kernen elastiek en ging weer. En ik ging verder, tot ik (eigenlijk nog niet) naar huis mocht. En ik nam het mee, die duffe vertaling, om te kijken of ik er nog wat meer van kon maken.

Maar ik had ook leukere dingen te doen. Paardrijden op Canastero. Juan was 's morgens een ijzer verloren met Canastero en Patrick de hoefsmid had hem 's middags vier nieuwe schoenen gegeven. 'Wie het volgende ijzer verliest met Canastero betaalt', riep hij..tuurlijk hmpf...Ik had bijna mijn uur volgereden toen ik een ijzer op het pad tegenkwam, ja hoor, van Canastero! Hij heeft er een handje (hoefje) van om met zijn rechterachterbeen zijn rechtervoorijzer eraf te schoppen!! Maar goed dat Patrick nog even gebleven was..enne, ik betaal nix hoor, we houden het er gewoon op dat hij het niet goed gedaan had!!!

spuit 11

Stond ik om acht uur 's morgens de auto te wassen bij het benzinestation voor het hotel. De laatste dag van de vakantie. We hadden nog 400 km te rijden voordat we thuis waren. De nacht doorgebracht in een beetje een oud, vies hotel in Gandia. Fran en Babacar nog in slaap, ik aan het autowassen. Naast me staat een man zijn auto te wassen met de hogedruk spuit.

Ik gooide het muntje in de machine en begon mijn auto ook af te spuiten, alle dode muggen van de ruit. Hij zag er weer keurig uit al zeg ik het zelf. Ik ging op zoek naar papier om de ruiten droog te maken, draai mij om en zie meneer naast mij met zijn spuit in z'n hand staan. ZIJN spuit wel te verstaan. Ook goeiemorgen,eetsmakelijkeneengoeiedagnog...

San Jose

Vanmorgen in Aguadulce was het stralend weer maar toen we op plaats van bestemming San Jose aankwamen was het behoorlijk bewolkt en winderig. Niet zo mooi want we hadden een dagje wandelen, strand en barbeknoei op het programma.

Maar van wandelen word je vanzelf warm en tegen het middaguur ging ook de zon weer schijnen. Bovendien is het daar erg mooi en puur natuur, genieten dus. Herder met geiten tegen de berghelling, golven op zee en veel agaves en de cactussen in bloei.

Uiteindelijk konden we het eigenlijk niet beter treffen want tegen de tijd dat we de barbeque aan hadden was het warm en zonnig. We zijn zelfs allemaal helemaal de zee in geweest en het water is best nog fris. (Ongeveer zó koud zagen wij *houdt duim en wijsvinger twee centimeter uit elkaar*). Het was erg lekker zo te prutsen met het vuurtje, een beetje rondlopen over het strand, bij de rotsen kijken, lekker eten, en beetje zwemmen. Maar morgen weer even wat anders want ik zit hier errug rood verbrand te zijn..

Vet

Tot hier en niet verder! Ik ben vet. Maar wat wil je ook als je zulke toetjes voorgeschoteld krijgt....

Maar nu geen excuses meer. De snoepkast is leeg, de zak drop die iemand in mijn bureaula gestopt had tijdens mijn vakantie is ook leeg, geen verjaardagen meer voorlopig, geen feestjes; er gaat verstandig gegeten worden en meer bewogen. En liters water ga ik drinken, liters! Het is maar even dat jullie het weten.

Ik moest net zo lachen om Fran. Hij is zwaar onder de indruk van Marta, zoals ik al eens eerder geschreven heb. Er waren wat kindertjes op tv en opeens begon hij heel opgewonden te schreeuwen; 'Mama, Marta en la tele, Mama Marta!!! Met hele rode konen kwam hij vertellen dat hij Marta op de televisie gezien had. Even later gingen we tekenen op het schoolbord. Ik moest woorden voor hem opschrijven; Eerst Fran, toen Mickey Mouse en vervolgens Marta...Osea, Mickey Mouse heeft nog nét een streepje voor op Marta..

op gang

Zo, de grote bubs werk is weer weg. Op het werk ben ik 'weer bijna bij' en ook thuis hebben we weer wat om aan te trekken, schoon in de kast liggen en zo. Nu nog mails en brieven beantwoorden, daar ga ik me vandaag even op storten.

Was ik in Frankrijk mijn allergie na een dag een dag of twee nagenoeg kwijt en hier is het nu na een dag of twee weer helemaal terug. Rode ogen, verstopte gevoelige neus, niezen en hoesten. Spaanse pollen....jekkie!

Dan is er nog een probleem met mijn fotocamera, ik vrees dat hij is overleden maar ik moet hem nog wegbrengen om te kijken of er nog iets gered kan worden..even geen foto's dus. Iemand een aanbeveling voor een goede nieuwe?

Gisterenmiddag wezen rijden op Canastero, het was warm zeg! Maar wel weer even lekker, al ben ik niet in vorm, heb een conditie van nix! We hebben ons allebei behoorlijk in het zweet gewerkt. Heb Canastero niet meer 'helemaal voor mezelf' binnenkort, er komt een vriend van de eigenaar (die er zelf nooit op rijdt, of een keer in het jaar of zo) op rijden zo af en toe. Hij was er twee weken geleden om eens te kijken en is sindsdien nog helemaal niet geweest dus het zal misschien ook wel een jaarlijks gebeuren worden of zo...??

snufje France

Een hele lange dag in de auto bracht ons tot aan de Franse grens, het landschap was langzaam overgegaan van stof, rots met hier en daar een plukje groen naar welig begroeide bergen, veel bloemen, veel bomen, alles groen. We overnachtten in een hotel aan de grens en gingen al weer vroeg verder de volgende dag, Frankrijk in. Fran gedroeg zich voorbeeldig, helemaal geen probleem in de auto. Wat is het toch een makkelijk guppie. Om drie uur bereikten wij als eerste van de drie auto's Ramatuelle en het huis wat we voor de week gehuurd hadden. Een prachtig gebied, een nog prachtiger huis. Erg Frans, erg mooi. En maar een kleine kilometer van dit strand.

Ik ben van het vroege opstaan. Ik ben ooit negenendertig jaar geleden om zeven uur 's morgens geboren en ik ben, denk ik gedoemd om ook iedere morgen om zeven uur wakker te worden. Dus ik ging vaak al voor iedereen wakker was even naar buiten en ik ging voor het brood des morgens. Croissants, stokbrood of chocoladebroodjes, en ook een keer rozijnenroombroodjes. U snapt het al, de weegschaal geeft héél wat anders aan nu, maar het was wel lekker!

Na het ontbijt gingen we meestal iets doen. Naar de markt in Ramatuelle de eerste dag. Een franse markt is anders. Het woord marktkoopman, past daar helemaal niet vind ik, iemand die schreeuwend zijn waar aan staat te prijzen zie je niet. Ze staan daar gewoon iets moois te verkopen. Het is in stijl, ziet er gezellig uit en het ruikt er lekker. Niet naar vette hap, maar naar herbes de provence en lavendel. 

                                                 Natuurlijk zochten we ook de terrasjes op.

                                                       en zagen we franse blommetjes

In St Tropez zagen we heel grote boten, heel dure winkels en auto's die een veelvoud kosten van wat mijn huis heeft gekost. En doet u mij maar géén onsje tumtummetjes want die kosten daar 3 euro/100 gr. in de winkel..Wel leuk om te zien allemaal, maar Miep neemt wel een droppie uit haar eigen handtassie.

Gewandeld hebben we ook, en wilde zwijnen gezocht. We hebben er eentje gezien, per ongeluk. Als we ze zoeken zien we ze niet..zo heeft de andere helft van de fam. ook een vos met twee jonkies gezien. Plots in de koplampen van de auto gevangen.

's Avonds vrij vroeg naar bed, misschien moet ze eerst nog een beetje meer oefenen...HAHAHA, nee hoor, juist gezellig met de gitaar!

We waren een dag naar Philo in Mons. Ze woont daar helemaal vrij en ze schildert. Wij hebben bij haar gebarbeknoeid en onbehoorlijk heerlijk grote 'toetjes' gegeten. Ik was er nog nooit geweest, zo'n mooi plekje, zo'n mooi huis!!! Het ligt op een berg, in de bossen, er is op een minuutje lopen een plekje aan de rand van het ravijn waar je een heel mooi uitzicht hebt op de hele omgeving, de rivier beneden, de bergen eromheen. Prachtig. Het ligt er zo vrij met een hele lap grond eromheen, het bergdorpje op een paar kilometer, je moet er tegen kunnen denk ik, om daar zo alleen te wonen, maar ik zou er voor tekenen, en wel meteen!! Kijk maar even mee..

Mons

Toch even een berichtje uit France.

Het is hier baguette en croissant en wat poule avec herbes de provence.

Het is hier beaucoup du soleil en heel dure boten en auto's in St Tropez. Het zijn smalle straatjes en marktkrampjes, terrasjes in de zon in Ramatuelle.

Het is een kust met veel grote villa's tegen de bergen aan geplakt. Huizen waarvan je denkt 'wie kan dat betalen...' En in zo'n huis zitten wij deze week! Compleet met grote tuin, veranda, ligbedden (en een pingpongtafel, ik ben nog best goed).

Fran wentelt zich in aandacht en nog meer aandacht.

Er staan hier orchideen langs de kant van de weg (mooi onkruid!), we zien veel eksters, vlaamse gaaien (die heb je bij ons niet), we horen de nachtegaal en hebben een wild zwijn gezien!

Vandaag is het barbeknoei, bij tante Mien in Mons en terwijl de rest het fikkie zit te stoken heb ik de computer even gekraakt!!!